Mieczysław Wyżeł-Ścieżyński

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Mieczysław Roman Wyżeł-Ścieżyński (ur. 1 stycznia 1895 w Samborze, zm. 10 czerwca 1956[1]) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Mieczysław Roman Wyżeł-Ścieżyński
Ilustracja
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1895
Sambor
Data śmierci 10 czerwca 1956
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 22 Dywizja Piechoty Górskiej
Stanowiska dowódca piechoty dywizyjnej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje - dwukrotnie ranny
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Złoty Wawrzyn Akademicki Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Odznaka „Za wierną służbę” Znak pancerny.svg

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 1 stycznia 1895 roku w Samborze, w rodzinie Władysława i Anny z Odzieżyńskich. Był członkiem Związku Strzeleckiego. W czasie I wojny światowej pełnił służbę w Legionach Polskich używając pseudonimu „Wyżeł”. 8 sierpnia 1914 roku w Miechowie objął dowództwo plutonu w 3 kompanii kadrowej Batalionu Kadrowego dowodzonej przez Wacława Wieczorkiewicza ps. „Scaevola”. W październiku 1914 roku był dowódcą IV plutonu 3 kompanii III batalionu dowodzonego przez ówczesnego majora Edwarda Rydza ps. „Śmigły”, a później oficerem 1 pułku piechoty.

W latach 1920–1922 był pierwszym polskim attaché wojskowym w Pradze. Z dniem 16 października 1922 roku przydzielony został do Oddziału II Sztabu Generalnego WP na stanowisko szefa Wydziału III[2]. Z dniem 1 sierpnia 1923 roku został przydzielony do 81 pułku piechoty w Grodnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[3]. Od 3 listopada 1924 roku do 15 października 1925 roku był słuchaczem IV Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i otrzymaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko szefa sztabu. W okresie od 31 maja do 10 listopada 1926 roku został przeniesiony służbowo do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa sztabu[4]. W listopadzie 1926 roku przeniesiony został do składu osobowego I Wiceministra Spraw Wojskowych i szefa Administracji Armii, na stanowisko szefa Biura Ogólno Administracyjnego w Warszawie[5]. W styczniu 1928 roku mianowany został dowódcą piechoty dywizyjnej 22 Dywizji Piechoty Górskiej w Przemyślu[6]. Z dniem 31 stycznia 1930 roku przeniesiony został w stan spoczynku[7]. Po przejściu na emeryturę zatrudniony został na stanowisku dyrektora naczelnego Agencji Prasowej „Iskra”. W 1931 był sprawozdawcą parlamentarnym w Sejmie RP. Jako dziennikarz Agencji „Iskra” w Warszawie został w latach 1931–1934 akredytowany do Ligi Narodów[8]. Był prezesem Związku Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich[9], później prezesem Związku Dziennikarzy RP[10].

Po wybuchu II wojny światowej 5 września 1939 został zastępcą powołanego wówczas ministra propagandy Michała Grażyńskiego[11]. Podczas wojny przebywał w Ośrodku Oficerskim w Cerizay.

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Spis zmarłych. Nazwiska z zakresu Śc-Śliw » Lista zmarłych « www.nekrologi-baza.pl [dostęp 2020-06-17] (pol.).
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 6.03.1923 r.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 52 z 29 lipca 1923 roku, s. 494.
  4. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 11.02.1927 r., s. 52 i Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 22 z 5.06.1926 r., s. 176.
  5. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 46 z 25.10.1926 r.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 28.01.1928 r.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 22 z 31.12.1929 r.
  8. Marek Zielinski, Pułkownik Mieczysław Wyżeł – Ścieżyński 1895-1956, www.pilsudski.org [dostęp 2020-06-17] (pol.).
  9. a b M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 606 „za zasługi dla dobra polskiej kultury w ogóle”.
  10. a b c d e f Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 735. [dostęp 2020-06-17].
  11. Wojewoda Grażyński ministrem propagandy. „Warszawski Dziennik Narodowy”. 246B, s. 2, 6 września 1939. 
  12. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 18.02.1922 r.
  13. a b na podstawie fotografii [1]

BibliografiaEdytuj

  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.
  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Zofia Sztromajer, Pułkownik Mieczysław Wyżeł–Ścieżyński (1895–1958), Biuletyn Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce Nr 11/2009, Listopad 2009.
  • Piotr Stawecki, Attaché wojskowi Drugiej Rzeczypospolitej, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 2 (202), Warszawa 2004.
  • Piotr Stawecki, O dominacji wojskowych w państwowym aparacie cywilnym w Polsce w latach 1926–1939, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 3 (35), Warszawa 1965.
  • Zofia Sztromajer, Pułkownik Mieczysław Wyżeł–Ścieżyński 1895–1956, Piłsudski.org