Miesięcznik Literacki (1929–1931)

Zobacz też: inne czasopisma o tym tytule.

Miesięcznik Literacki – czasopismo społeczno-kulturalne, wydawane w Warszawie w latach 19291931, pod redakcją Aleksandra Wata, nieoficjalny organ Komunistycznej Partii Polski.

Miesięcznik Literacki
Państwo  II Rzeczpospolita
Wydawca Warszawa
Rodzaj czasopisma literackie
Pierwszy numer 1929
Ostatni numer 1931

Miesięcznik nawiązywał do koncepcji radzieckiego ugrupowania Nowyj Lef i niemieckiego lewicowego nurtu ekspresjonizmu. W piśmie formułowano zasady krytyki marksistowskiej oraz problemy odbicia rzeczywistości w sztuce. Ważną rolę przyznawano literaturze faktu i reportażowi. W 1931 pismo zostało zawieszone, zaś część zespołu redakcyjnego aresztowana.

W zespole pisma znaleźli się dawni współpracownicy Dźwigni: Andrzej Stawar, Jan Hempel, Stanisław Ryszard Stande, Władysław Broniewski. Współpracownikami „Miesięcznika Literackiego” byli: Juliusz Wit, Andrzej Wolica, Henryk Drzewiecki, Leopold Lewin, Stanisław Wygodzki.[1]

Do jego tradycji nawiązywało czasopismo wydawane pod tą samą nazwą w Warszawie w latach 1966–1990[2].

BibliografiaEdytuj

  • Marian Stępień, Miesięcznik Literacki, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I, Warszawa 1984.
  • Grzegorz Gazda: Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, 2008, s. 130. ISBN 978-83-7420-110-0.

PrzypisyEdytuj

  1. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. I, Warszawa 1998, s. 217.
  2. „Miesięcznik Literacki”, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-05-01].