Otwórz menu główne

Mikołaj, imię świeckie Władimir Michajłowicz Murawjow-Uralski (ur. 1882 w Jekaterynburgu, zm. 30 marca 1961 w Ugliczu) - rosyjski lekarz i biskup prawosławny.

Mikołaj
Władimir Murawjow-Uralski
biskup rybiński
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 1882
Jekaterynburg
Data i miejsce śmierci 30 marca 1961
Uglicz
biskup rybiński
Okres sprawowania 1933-1934
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1912
Diakonat 1912
Prezbiterat 1912
Chirotonia biskupia 29 marca 1931
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 marca 1931
Miejscowość Moskwa
Konsekrator Sergiusz (Stragorodski)
Współkonsekratorzy Konstantyn (Diakow), Aleksy (Simanski), Sofroniusz (Ariefjew), Guriasz (Stiepanow)

Ukończył studia medyczne w Wojskowej Akademii Medycznej w 1910. Równocześnie jako wolny słuchacz uczęszczał do Petersburskiej Akademii Duchownej, kończąc pełny kurs w 1912. W tym samym roku złożył wieczyste śluby mnisze, następnie został wyświęcony na kapłana i podniesiony do godności archimandryty. Żył w petersburskiej Ławrze św. Aleksandra Newskiego[1].

Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany jako lekarz i kapelan wojskowy na froncie południowo-zachodnim. Następnie żył w Piotrogrodzie i pracował jako lekarz i kierownik szpitala wojskowego Armii Czerwonej. 3 lutego 1924 został aresztowany, a następnie w zbiorowym procesie członków prawosławnych bractw religijnych skazany na trzy lata łagru[1].

Do 1927 przebywał w łagrze w dawnym Monasterze Sołowieckim, gdzie spełniał obowiązki lekarza w jednym z obozowych szpitali. Po zwolnieniu otrzymał zakaz zamieszkania w sześciu centralnych guberniach kraju oraz w guberniach granicznych. Miał on obowiązywać przez trzy lata, następnie został skrócony. Osiadł w Leningradzie, gdzie był proboszczem parafii przy dawnej cerkwi filialnej Ławry Pieczerskiej. Następnie mieszkał w Gatczynie i w Kalininie[1].

29 marca 1931 został wyświęcony na biskupa kimrskiego, wikariusza eparchii kalinińskiej i kaszyńskiej. Swoje obowiązki wykonywał do września, gdy został aresztowany. Opuścił więzienie jeszcze w tym samym roku, jednak nie podjął już pracy duszpasterskiej w eparchii twerskiej. W 1932 został biskupem rybińskim, wikariuszem eparchii jarosławskiej i rostowskiej. W maju 1933 został przeniesiony do eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej, także jako biskup pomocniczy, z tytułem biskupa muromskiego. Faktycznie jednak nie podjął nowych obowiązków i nominacja ta została po miesiącu wycofana. Hierarcha pozostawał wikariuszem eparchii jarosławskiej do kolejnego aresztowania, które nastąpiło w marcu 1934 lub w końcu tego roku[1].

Skazany na dziesięć lat łagrów, przebywał w obozach do 1948, po czym został skazany powtórnie i odzyskał wolność dopiero w 1956. Zamieszkał w Ugliczu i nie podjął więcej pracy duszpasterskiej. Pracował w miejscowym szpitalu jako lekarz - otolaryngolog. Zmarł w 1961 i został pochowany w Ugliczu, w sąsiedztwie cerkwi św. Dymitra Carewicza[1].

PrzypisyEdytuj