Mikołaj Jazłowiecki

(zm. 1595) polski szlachcic

Mikołaj Jazłowiecki herbu Abdank (ur. ok. 1550 roku – zm. po 30 sierpnia 1595 roku[1]) – starosta śniatyński, czerwonogrodzki, starosta sokalski w 1595 roku[1].

Mikołaj Jazłowiecki
Herb
Abdank
Rodzina

Jazłowieccy herbu Abdank

Data śmierci

1595

Ojciec

Jerzy Jazłowiecki

Matka

Elżbieta Tarło

ŻyciorysEdytuj

Jego ojcem był Jerzy Jazłowiecki, hetman wielki koronny w latach 1569-1575 (bez formalnej nominacji), hetman polny koronny w 1569, wojewoda podolski od 1567, ruski od 1569, kasztelan kamieniecki od 1564, starosta czerwonogrodzki od 1544, kamieniecki od 1547, lubaczowski i latyczowski od 1566, chmielnicki od 1571, śniatyński, matką zaś Elżbieta Tarło herbu Topór, córka Jana Tarły (zm. 1550), krajczego i podczaszego wielkiego koronnego oraz starosty pilzneńskiego[2]. Jego braćmi byli Hieronim Jazłowiecki i Michał Jazłowiecki.

Kościół Dominikanów w Jazłowcu

W młodym wieku studiował we Włoszech. Po powrocie do swoich domów, zgodnie z tradycją rodzinną rozpoczął służbę wojskową.

W 1572 roku z Mikołajem Mieleckim prowadził kampanię wojskową przeciwko władcy Mołdawii Bogdanowi Lăpușneanu. W latach 1573-1575 był w Paryżu. Wrócił stamtąd po śmierci ojca. W grudniu 1575 był jednym z posłańców do Stefana Batorego po jego nominacji do tronu polskiego. Przy wsparciu kandydatury Batorego otrzymał od niego później 1576 starostwo śniatyńskie. Przebywał na dworze królewskim (1578). W roku 1576 uczestniczył w intronizacji Stefana Batorego. W 1587 roku podpisał elekcję Maksymiliana III Habsburga[3] oraz najechał na zabudowania klasztoru Bernardynów we Lwowie, którzy wówczas zapewne zostały uszkodzone[4].

Poseł na sejm pacyfikacyjny 1589 roku z ziemi trembowelskiej, deputat do traktatów bytomsko-będzińskich[5]. Poseł na sejm 1590 z powiatu trembowelskiego[6].

Pierwszą małżonką była Katarzyna, córka Stanisława Herburta. Drugą zaś Anna, córka Mikołaja Sieniawskiego. Trzecią – Aleksandra, córka Wasyla Tyszkiewicza (1-mo v. Chodkiewiczowa, 2-o v. ks. Ostrogska). Nie pozostawił potomków.

Fundował kościół oo. Dominikanów w Jazłowcu, w którego podziemiach został pochowany.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Krzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier, 2017, s. 263.
  2. Jan Tarło z Podhajec h. Topór (ID: 7.609.128).
  3. Akt elekcji arcyksięcia Maksymiliana Habsburga na króla polskiego z 22 VIII 1587 roku, AGAD. [dostęp 2016-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
  4. Andrzej Betlej: Kościół p.w. św. Andrzeja Apostoła i klasztor OO. Bernardynów. W: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 20. Kraków, 2012, s. 15-16.
  5. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 321.
  6. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 329.

BibliografiaEdytuj