Otwórz menu główne

Mikołaj Stanisław Epstein (ur. 16 maja 1831 w Warszawie, zm. 1902 we Lwowie?) – polski poeta żydowskiego pochodzenia.

Urodził się jako syn Hermana Epsteina i Eleonory Glücksberg, wnuk Jakuba Epsteina. Wziął udział w powstaniu styczniowym za co został wyrokiem z 26 czerwca 1863 pozbawiony praw publicznych i zesłany na Syberię[1]. Po powrocie z zesłania osiadł we Lwowie i tam oddał się działalności artystycznej. Był poetą i literatem, prowadził salon literacki. Przyjął chrześcijaństwo.

Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Władysławą Włodzimierą Frankowską, z którą się rozwiódł. Po raz drugi ożenił się z Łucją Szypowałow-Poklewską. Z pierwszego małżeństwa miał troje dzieci: Jadwigę Anielę (1855-1931), Helenę Marię (ur. 1857) i Wacława Kazimierza (1858-1910), zaś z drugiego dwoje: Władysława Hermana (ur. 1870) i Reginę Sewerynę (1871-1933).

Zmarł przypuszczalnie we Lwowie i tam został pochowany.

PrzypisyEdytuj

  1. Szuchta podaje, że został skazany na karę śmierci, którą zamieniono na zesłanie.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Artykuł Roberta Szuchty o żydowskich neofitach. Rzeczpospolita 8 lipca 2008.