Otwórz menu główne

Milovan Milovanović

serbski polityk i prawnik, premier rządu serbskiego w latach 1911-1912

Milovan Milovanović (właśc. Милован Миловановић, ur. 17 lutego (1 marca) 1863 w Belgradzie, zm. 18 czerwca (1 lipca) 1912 w Belgradzie[1]) – serbski polityk i prawnik, premier rządu serbskiego w latach 1911-1912.

Milovan Milovanović
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1863
Belgrad
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 1912
Belgrad
Premier rządu
Okres od 25 czerwca 1911
do 18 czerwca 1912
Przynależność polityczna Partia Radykalna
Poprzednik Nikola Pašić
Następca Marko Trifković
Minister finansów
Okres od 12 lipca 1900
do 7 października 1902
Przynależność polityczna Partia Radykalna
Minister sprawiedliwości
Okres od 17 grudnia 1896
do 11 października 1897
Przynależność polityczna Partia Radykalna

ŻyciorysEdytuj

Był drugim synem prawnika i b. ministra sprawiedliwości Đorđe Milovanovicia. Ukończył szkołę średnią w Belgradzie, a w 1881 wyjechał na studia prawnicze do Paryża jako stypendysta ministerstwa edukacji. W 1884 ukończył studia na Uniwersytecie Paryskim, a w 1888 obronił tam (jako pierwszy Serb) pracę doktorską (Les Traités de garantie au XIXe siècle), z wyróżnieniem[1]. Po powrocie do kraju otrzymał tytuł profesora w Szkole Wyższej w Belgradzie, gdzie prowadził wykłady z prawa państwowego[1]. W 1888 uczestniczył w pracach zespołu pracującego nad projektem nowej konstytucji. Był autorem szeregu artykułów poświęconych polityce zagranicznej i serbskiej kwestii narodowej publikowanych w czasopismach Odjek i Samouprava[2].

Kariera politycznaEdytuj

Działalność polityczną rozpoczął w Partii Postępowej, ale już w latach 90. związał się z Partią Radykalną. W 1893 został wybrany do parlamentu i pracował w ministerstwie spraw zagranicznych. W latach 1896-1897 kierował resortem sprawiedliwości w gabinecie Đorđe Simicia[2]. W 1897 aktywnie uczestniczył w przygotowaniu umowy o stosunkach dwustronnych z Bułgarią. W 1899 wziął udział w protestach przeciwko autorytarnym rządom Aleksandra Obrenovicia za co został skazany na dwa lata więzienia, in absentia. Po amnestii powrócił do kraju w 1900 i wkrótce został skierowany do poselstwa serbskiego w Bukareszcie[2]. Po powrocie objął stanowisko ministra finansów w rządach Aleksy Jovanovicia i Mihailo Vujicia[1]. Podał się do dymisji po nieudanych próbach uzyskania pożyczek zagranicznych dla Serbii[2].

W 1901 wyjechał na placówkę dyplomatyczną do Rzymu, gdzie pozostał przez sześć lat. W 1907 reprezentował Serbię na Konferencji Pokojowej w Hadze[1]. W 1908 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie Petara Velimirovicia, które sprawował przez pół roku. W tym czasie musiał zmierzyć się z kryzysem wywołanym aneksją Bośni i Hercegowiny przez Austro-Węgry[1]. Podał się do dymisji 11 lutego 1909. 25 czerwca 1911 stanął na czele rządu serbskiego. Zmarł nagle, w trakcie sprawowania tej funkcji[2].

DziełaEdytuj

  • 1888: Les Traités de garantie au XIXe siècle, Paris.
  • 1888: Naša ustavna reforma (Nasza reforma konstytucyjna), Belgrad.
  • 1895: Srbi i Hrvati (Serbowie i Chorwaci), Belgrad.
  • 1898: Srbi i Bugari (Serbowie i Bułgarzy), Belgrad.
  • 1901: Jedan ili dva doma (Jedna czy dwie izby), Belgrad.
  • 1997: Državno pravo (Prawo państwowe), Belgrad

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Milovan Milovanović = 2018-05-11, britannica.com (ang.).
  2. a b c d e Milovan D. Milovanović = 2018-05-11, riznicasrpska.net (serb.).

BibliografiaEdytuj

  • David MacKenzie: Милован Миловановић: српски дипломата и државник. Belgrad: 2007. ISBN 978-86-7630-061-7.