Otwórz menu główne

Minimalna stopa zwrotu – zapewnia bezpieczeństwo środków wpłacanych przez uczestników otwartych funduszy emerytalnych (OFE) w Polsce. Komisja Nadzoru Finansowego zgodnie z przepisami ustawy o organizacji i funkcjonowaniu otwartych funduszy emerytalnych[1] dwa razy w roku podaje do wiadomości średnią ważoną i minimalną stopę zwrotu otwartych funduszy emerytalnych za okres ostatnich 36 miesięcy. Obie te wartości podawane są odpowiednio na koniec marca i września[2].

Średnia ważona stopa zwrotu jest to stopa zwrotu wszystkich otwartych funduszy emerytalnych ważona średnią wielkością aktywów każdego funduszu z początku i końca okresu rozliczeniowego (okres rozliczeniowy to ostatnie 36 miesięcy).

Minimalna wymagana stopa zwrotu jest wyliczana ze średniej ważonej stopy zwrotu w następujący sposób:

  1. jeżeli średnia stopa zwrotu jest wyższa niż 8%, wtedy minimalna stopa zwrotu wynosi jej połowę,
  2. w przypadku, gdy średnia ważona stopa zwrotu jest niższa niż 8%, wtedy minimalna stopa zwrotu jest niższa od średniej ważonej stopy zwrotu o 4 punkty procentowe.

W sytuacji, gdy stopa zwrotu w przypadku otwartego funduszu emerytalnego za 36 miesięcy[3] jest niższa od minimalnej wymaganej stopy zwrotu, zarządzający funduszem emerytalnym zobowiązani są do dokonania dopłaty pieniężnej do rachunków uczestników funduszu, by stopa zwrotu w otwartym funduszu emerytalnym osiągnęła poziom minimalnej stopy zwrotu.

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1906).
  2. Stopy zwrotu OFE, Komisja Nadzoru Finansowego. Dostęp: 2014-04-12.
  3. Stopa zwrotu otwartego funduszu emerytalnego (pol.). knf.gov.pl. [dostęp 2014-04-04].

BibliografiaEdytuj

  • I. Jędrasik-Jankowska, Ubezpieczenia emerytalne. Trzy filary, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze PWN, 2001