Saturnino Orestes Armas Miñoso Arrieta (ur. 29 listopada 1925 w Perico, zm. 1 marca 2015 w Chicago)[1] – kubański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego.

Minnie Miñoso
Ilustracja
lewozapolowy
Pełne imię i nazwisko Saturnino Orestes Armas Miñoso Arrieta
Pseudonim Cuban Comet
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1925
Perico, Kuba
Data i miejsce śmierci 1 marca 2015
Chicago
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 19 kwietnia 1949
Ostatni występ 5 października 1980
Statystyki
Średnia uderzeń 0,298
Home runy 186
Uderzenia 1963
RBI 1023
Kariera klubowa
Lata Kluby
1949, 1951 Cleveland Indians
1951–1957 Chicago White Sox
1958–1959 Cleveland Indians
1960–1961 Chicago White Sox
1962 St. Louis Cardinals
1963 Washington Senators
1964, 1976, 1980 Chicago White Sox

W 1946 Miñoso podpisał kontrakt z występującym w Negro National League zespołem New York Cubans, z którym w 1947 zdobył mistrzostwo tej ligi[2]. W 1948 został zawodnikiem Cleveland Indians, w którym zadebiutował 19 kwietnia 1949 w meczu przeciwko St. Louis Browns jako pinch hitter[2][3]. W 1949 i 1950 grał w klubie farmerskim Indians San Diego Padres[2]. W kwietniu 1951 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Chicago White Sox[2].

1 maja 1951 zaliczył debiut w nowym zespole w meczu przeciwko New York Yankees na Comiskey Park, zdobywając home runa w pierwszym podejściu[2]. W sezonie 1951 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game, uzyskał drugą w lidze średnią uderzeń 0,324, zaliczył najwięcej w lidze triple'ów (14, zwyciężał w tej klasyfikacji również w 1954 i 1956) i skradł najwięcej baz (31), a w głosowaniu do nagrody Rookie of the Year w American League zajął 2. miejsce za Gilem McDougaldem z New York Yankees[3][4]. W grudniu 1957 został zawodnikiem Cleveland Indians, w którym występował przez dwa sezony[5]. W latach 1960–1961 i 1964 ponownie grał w White Sox, w 1962 w St. Louis Cardinals, a w 1963 w Washington Senators[5].

Od 1965 do 1973 występował w zespołach ligi meksykańskiej[2]. W 1980 mając 54 lata zagrał w dwóch meczach w barwach White Sox i został czwartym najstarszym zawodnikiem w historii MLB[6].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1959¹, 1959², 1960¹, 1960² [3]
Gold Glove Award 1957, 1959, 1960 [3]
# 9 zastrzeżony przez White Sox 1983 [7]

PrzypisyEdytuj

  1. Richard Goldstein: Minnie Minoso Is Dead; Helped Integrate Baseball in Career Across 5 Decades (ang.). nytimes.com, 2015-03-01. [dostęp 2015-03-02].
  2. a b c d e f Minnie Minoso Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 31 grudnia 2013].
  3. a b c d Minnie Minoso Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  4. AL Rookie of the Year Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  5. a b Minnie Minoso Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  6. Yearly League Leaders & Records for Oldest (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  7. White Sox Retired Numbers (ang.). whitesox.com. [dostęp 31 grudnia 2013].