Otwórz menu główne

Mirów – część miasta[1] i dzielnica Pińczowa w województwie świętokrzyskim, położona na wschód od centrum miasta. Na przełomie XVI i XVII wieku samodzielne miasto, w 1612 roku włączone do Pińczowa[2].

Mirów
część miasta, dzielnica Pińczowa
Państwo  Polska
Województwo województwo świętokrzyskie
Miasto Pińczów
SIMC 0947596
Nr kierunkowy 41
Kod pocztowy 28-425
Tablice rejestracyjne TPI
Położenie na mapie Pińczowa
Mapa lokalizacyjna Pińczowa
Mirów
Mirów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mirów
Mirów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mirów
Mirów
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pińczowskiego
Mirów
Mirów
Położenie na mapie gminy Pińczów
Mapa lokalizacyjna gminy Pińczów
Mirów
Mirów
Ziemia50°31′08″N 20°31′54″E/50,518889 20,531667
Portal Portal Polska
Widok na Mirów z Góry św. Anny
Dom Ariański (zwany również Drukarnią Ariańską) na Mirowie z przełomu XVI i XVII w. Do 2010 roku mieścił się w nim oddział Archiwum Państwowego w Kielcach.

Mirów został założony 1 lipca 1592 roku przez margrabiego Zygmunta Myszkowskiego jako Nowe Miasto Mirów. Myszkowski rozpoczął także budowę klasztoru reformatów, którą po śmierci margrabiego ukończył jego syn Ferdynand. W 1596 r. tytuł margrabiego Mirowa otrzymał Zygmunt Myszkowski, bratanek Piotra. Już w 1612 r. Mirów został włączony do sąsiedniego Pińczowa. W latach 1686-1706 przy kolegiacie powstał klasztor reformatów. Od 1906 roku część zabudowań klasztornych zajmuje szpital.

W dzielnicy, przy dawnym Rynku Mirowskim znajduje się renesansowy kościół reformatów. Jest to budowla jednonawowa wzniesiona na planie krzyża. Po bokach nawy znajdują się dwie kaplice. Nieopodal kościoła usytuowana jest renesansowa kamienica mieszczańska z przełomu XVI i XVII w., nazywana mylnie Drukarnią Ariańską. Pierwszym właścicielem domu był prawdopodobnie Daniel z Łęczycy, drukarz kalwiński. W budynku w okresie Polski Ludowej funkcjonował oddział Archiwum Państwowego w Kielcach. Po likwidacji oddziału w 2010 roku jego zasób archiwalny został przeniesiony do wspomnianego archiwum w Kielcach [3].

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 52-53.
  3. Historia archiwum - Archiwum Państwowe w Kielcach, www.kielce.ap.gov.pl [dostęp 2018-06-11] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Maria i Przemysław Plichowie, Ponidzie. Szlaki turystyczne, Warszawa 1985