Otwórz menu główne

Mirosław Vitali (ur. 5 października 1914 w Humaniu, zm. 19 lutego 1992 w Londynie) – polski lekarz.

ŻyciorysEdytuj

Maturę zdał w Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie w 1932. Ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując stopień lekarza w 1939. Wszedł do wojska w służbie medycznej. Wzięty do niewoli po bitwie nad Bzurą, uciekł i wrócił do Warszawy.

W listopadzie 1939 poślubił dentystkę Marię Kamińską. Oboje byli aktywni w ruchu podziemnym w czasie okupacji. On pracował w wydziale ortopedycznym szpitala Czerwonego Krzyża, ona praktykowała jako dentystka.

W powstaniu warszawskim oboje prowadzili szpital połowy w podziemiach sklepu papieru przy ul. Moniuszki 11. Po upadku powstania oboje byli wywiezieni do Stalag IVB w Zeithain, który był obozem szpitalnym. Po ukończeniu wojny przedostali się do Drugiego Korpusu we Włoszech i razem z Korpusem przeszli do Anglii. Po demobilizacji w 1948 pracował w Queen Mary's Hospital w Roehampton, gdzie zaczął swoją dożywotnią pracę nad ulepszeniem protez.

W 1968 został mianowany szefem Badań Protetyki Ortopedycznej w tym samym szpitalu. Po przejściu na emeryturę nadal pracował jako konsultant dla tego i innych szpitali. Dla British Council jeździł po całym świecie żeby ulepszyć opiekę dla kalek.

W 1986 królowa Elżbieta II osobiście mu nadała "Order of the British Empire" (Order Imperium Brytyjskiego), jedna z najwyższych odznaczeń brytyjskich, w uznaniu jego pracy dla rannych brytyjskich żołnierzy. Również rząd polski nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1980)[1] w uznaniu jego pracy dla ulepszenia protez i Krzyż Walecznych za udział w powstaniu warszawskim. Był współautorem książki "Amputacje i Protezy" wydanej po angielsku w 1978, potem tłumaczona na wiele języków (również polski).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj