Miroslav Škoro

Miroslav Škoro (ur. 29 lipca 1962 w Osijeku[1]) – chorwacki piosenkarz i polityk, parlamentarzysta, kandydat w wyborach prezydenckich.

Miroslav Škoro
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1962
Osijek
Instrumenty gitara, tamburica, mandolina
Gatunki folk, pop, soft rock
Zawód piosenkarz, polityk
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Swoją pierwszą gitarę akustyczną nabył w 1983[2]. Początkowo grał w lokalnych zespołach rockowych – Zadnja stanica (od 1979) i OK Band (od 1983)[3]. Od 1985 występował z orkiestrą „Slavonski bećari”[2].

Ukończył studia z zakresu inżynierii budownictwa oraz ekonomii na Uniwersytecie w Osijeku[1][3]. Pracował jako redaktor muzyczny i dziennikarz, prowadził w chorwackiej telewizji programy muzyczne Država, selo, grad oraz Pjevaj moju pjesmu[2]. W drugiej połowie lat 80. wyjechał do Stanów Zjednoczonych, kształcił się tam w Community College of Allegheny County[4]. W USA poznał Jerry’ego Grcevicha, muzyka folkowego chorwackiego pochodzenia, wirtuoza gry na tamburicy[5], regionalnym instrumencie związany ze Slawonią. Od tego czasu sam zaczął tworzyć i śpiewać utwory typowo folkowe. Po powrocie do Chorwacji założył zespół muzyków grających na instrumentach ludowych pod nazwą Ravnica. W 1992 wydał swój debiutancki album Ne dirajte mi ravnicu. Pochodząca z niego piosenka o takim samym tytule szybko stała się popularna, przynosząc również rozpoznawalność jej autorowi[5].

W 1993 piosenkarz nagrał album Miroslav Škoro i Ravnica[6]. Popularność zyskał utwór Mata, odnoszący się do masowych mordów z 1945 dokonanych przez przedstawicieli Jugosłowiańskiej Armii Ludowej na osobach (głównie Chorwatach) oskarżonych o kolaborację[7]. W latach 1995–1997 był konsulem generalnym Chorwacji na Węgrzech. Nie zaprzestał wówczas koncertów, a w 1996 wydał album Sitan vez[5]. 16 i 17 lutego 1998 Škoro wystąpił w hali sportowej w Zagrzebiu, koncert ten został wydany na dwupłytowym albumie Miroslav Škoro, uživo[8].

W 1997 chorwacki reżyser Goran Rušinović nakręcił film Mondo Bobo, w którym piosenkarza zagrał epizodyczną rolę. Wystąpił w kilkunastu odcinkach komediowego show Večernja škola z 2006. Zagrał później także w pojedynczych odcinkach paru seriali telewizyjnych[9]. W 1998 założył zespół Miroslav Škoro & Band iz Osijeka[3], z którym nagrywał swoje kolejne płyty, nadal grając na tamburicy, uzupełniając swoją twórczość elementami muzyki pop[5]. W 2001 został dyrektorem Croatia Records, największej wytwórni płytowej w Chorwacji[5], którą kierował do 2006[10]. W 2001 wydał album Slagalica, a następnie płyty Milo moje (2003) i Svetinja (2005)[6]. Skomponował muzykę do filmu Put lubenica z 2006, który wyreżyserował Branko Schmidt[9].

W 2007 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Chorwackiego z listy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej[2], z którego jednak zrezygnował w 2008[1]. W 2012 zrzekł się członkostwa w partii[2]. W 2017 doktoryzował się na wydziale ekonomicznym Uniwersytetu w Osijeku[4]. W czerwcu 2019 oficjalnie ogłosił swój start w wyborach prezydenckich[4]. Poparcia udzieliły mu głównie różne ugrupowania konserwatywnej prawicy[11]. W pierwszej turze głosowania z grudnia tegoż roku zajął 3. miejsce z wynikiem 24,5% głosów[12]. W lutym 2020 ogłosił powołanie nowego ugrupowania pod nazwą Domovinski pokret Miroslava Škore[13].

W lipcu tego samego roku skupiona wokół jego formacji prawicowa koalicja zajęła trzecie miejsce w wyborach parlamentarnych. Uzyskała 16 mandatów deputowanych, z których jeden przypadł jej liderowi[14].

Życie prywatneEdytuj

Jest żonaty, ma dwoje dzieci[3]

DyskografiaEdytuj

  • 1992: Ne dirajte mi ravnicu
  • 1993: Miroslav Škoro i Ravnica
  • 1996: Sitan vez
  • 1998: Čuvati na srcu
  • 1998: Miroslav Škoro, uživo
  • 1999: Ptica samica
  • 2001: Slagalica
  • 2003: Milo moje
  • 2005: Svetinja
  • 2008: Moje boje
  • 2013: Sve najbolje
  • 2014: Putujem sam[6][15]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Miroslav Škoro (chorw.). skoro.hr. [dostęp 2020-06-02].
  2. a b c d e Miroslav Škoro (chorw.). vecernji.hr, 1 grudnia 2016. [dostęp 2020-06-02].
  3. a b c d Biografija (chorw.). skoro.hr. [dostęp 2020-06-02].
  4. a b c VIDEO: Singer Miroslav Škoro announces Croatian presidency bid (ang.). croatiaweek.com, 23 czerwca 2019. [dostęp 2020-06-02].
  5. a b c d e Miroslav Škoro – Biografija (chorw.). svastara.com. [dostęp 2020-06-02].
  6. a b c Diskografija (chorw.). skoro.hr. [dostęp 2020-06-02].
  7. Miroslav Škoro napravio je dobar posao, pa i da ne uđe u drugi krug (chorw.). vecernji.hr, 29 października 2019. [dostęp 2020-06-02].
  8. Miroslav Škoro, uživo, 1998. god. (chorw.). skoro.hr. [dostęp 2020-06-02].
  9. a b Miroslav Škoro w bazie IMDb (ang.). [dostęp 2020-06-02].
  10. Vlasnik snimki nastalih prije 1993. je država, a Croatia Records na njima zarađuje? (chorw.). vecernji.hr, 26 maja 2015. [dostęp 2020-06-02].
  11. Hrvatski suverenisti podržali Škoru: Na sva naša pitanja odgovorio je pozitivno (chorw.). direktno.hr, 26 czerwca 2019. [dostęp 2020-06-02].
  12. Nije obrađeno samo jedno biračko mjesto: Milanoviću 29,55%, Grabar-Kitarović 26,65% (chorw.). vecernji.hr, 23 grudnia 2019. [dostęp 2020-06-02].
  13. Miroslav Škoro predstavio najbliže suradnike i poručio: „Ne bih stajao danas ovdje da nisam spreman biti premijer” (chorw.). dnevnik.hr, 29 lutego 2020. [dostęp 2020-06-02].
  14. Donosimo imena svih novih zastupnika. Pogledajte i koliko su glasova dobili (chorw.). index.hr, 6 lipca 2020. [dostęp 2020-07-06].
  15. Miroslav Škoro (ang.). discogs.com. [dostęp 2020-06-02].

Linki zewnętrzneEdytuj