Miroslav Lajčák

dyplomata słowacki

Miroslav Lajčák (ur. 20 marca 1963 w Popradzie) – słowacki dyplomata i polityk rusińskiego pochodzenia. Wysoki przedstawiciel dla Bośni i Hercegowiny (2007–2009) i minister spraw zagranicznych Słowacji (2009–2010 i 2012–2020), od 2012 do 2016 również wicepremier.

Miroslav Lajčák
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1963
Poprad
Minister spraw zagranicznych Słowacji
Okres od kwietnia 2012
do marca 2020
Poprzednik Mikuláš Dzurinda
Następca Richard Sulík
Minister spraw zagranicznych Słowacji
Okres od stycznia 2009
do lipca 2010
Poprzednik Ján Kubiš
Następca Mikuláš Dzurinda
Wysoki przedstawiciel dla Bośni i Hercegowiny
Okres od lipca 2007
do lutego 2009
Poprzednik Christian Schwarz-Schilling
Następca Valentin Inzko

ŻyciorysEdytuj

Miroslav Lajčák ukończył prawo na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie. Studiował stosunki międzynarodowe w Moskiewskim Instytucie Stosunków Międzynarodowych. Jest także absolwentem George C. Marshall European Center for Security Studies w Garmisch-Partenkirchen w Niemczech[1].

W 1988 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Czechosłowacji. Od 1991 do 1993 był ambasadorem czechosłowackim, a następnie słowackim w Moskwie. W latach 1993–1994 pełnił funkcję szefa gabinetu ministra spraw zagranicznych i późniejszego premiera Jozefa Moravčíka[1].

W latach 1994–1998 ponownie objął placówkę dyplomatyczną, zostając ambasadorem Słowacji w Japonii. Po zakończeniu misji w Azji powrócił do MSZ, obejmując stanowisko szefa gabinetu ministra spraw zagranicznych Eduarda Kukana. Od 2001 do 2005 rezydował w Belgradzie jako ambasador w Federalnej Republice Jugosławii (przekształconej w międzyczasie w Serbię i Czarnogórę), Albanii i Macedonii[1].

W lipcu 2007 objął stanowisko wysokiego przedstawiciela dla Bośni i Hercegowiny, zastępując Christiana Schwarz-Schillinga, które zajmował do lutego 2009[2].

Z urzędu tego zrezygnował 26 stycznia 2009, aby objąć urząd ministra spraw zagranicznych Słowacji w rządzie Roberta Fica, kiedy to z funkcji tej odszedł Ján Kubiš, powołany na sekretarza wykonawczego Komisji Gospodarczej ONZ ds. Europy (UNECE)[3]. Zakończył urzędowanie wraz z całym gabinetem 8 lipca 2010.

Od grudnia tego samego roku do kwietnia 2012 pracował w Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, m.in. kierując negocjacjami nad umowami stowarzyszeniowymi między UE a Ukrainą i Mołdawią. 4 kwietnia 2012 w nowym rządzie Roberta Fica objął powtórnie stanowisko ministra spraw zagranicznych Słowacji, został tym razem także wicepremierem[4].

W wyborach w 2016 z listy partii SMER (pozostając osobą bezpartyjną) uzyskał mandat posła do Rady Narodowej[5]. 23 marca 2016 po raz trzeci został ministrem spraw zagranicznych w kolejnym rządzie dotychczasowego premiera[6] (zakończył pełnienie funkcji wicepremiera). Utrzymał to stanowisko również w utworzonym 22 marca 2018 gabinecie Petera Pellegriniego[7][8].

W latach 2017–2018 przewodniczył 72. sesji Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych[9]. W marcu 2020 zakończył pełnienie funkcji ministra w słowackim rządzie.

Odznaczony mołdawskim Orderem Honoru (2014)[10].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Miroslav Lajčák – Biography (ang.). ohr.int, 2 lipca 2007. [dostęp 2015-07-05].
  2. Miroslav Lajčák To Succeed Schwarz-Schilling As High Representative (ang.). ohr.int, 11 maja 2007. [dostęp 2015-07-05].
  3. Gašparovič appoints Lajčák as new Foreign Affairs Minister (ang.). sme.sk, 27 stycznia 2008. [dostęp 2015-07-05].
  4. Miroslav Lajčák: Deputy Prime Minister and Minister of Foreign and European Affairs of the Slovak Republic (ang.). mzv.sk. [dostęp 2015-07-05].
  5. Voľby 2016: Pozrite si zoznam zvolených poslancov (słow.). sme.sk, 6 marca 2016. [dostęp 2016-03-06].
  6. Prezident vymenoval novú vládu (słow.). pravda.sk, 23 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  7. Členovia vlády (słow.). vlada.gov.sk. [dostęp 2018-03-22].
  8. Slovensko má novú vládu, Pellegrini prisľúbil vyšetrenie vraždy (słow.). sme.sk, 22 marca 2018. [dostęp 2018-03-22].
  9. United Nations (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-09-27].
  10. Decret Nr. 1321 (rum.). lex.justice.md, 5 września 2014. [dostęp 2015-07-05].