Otwórz menu główne

Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2008

20. Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich odbyły się w dniach 2224 lutego 2008 w niemieckiej miejscowości Oberstdorf. Areną zmagań skoczków była mamucia skocznia narciarska im. Heiniego Klopfera. Konkurs indywidualny (4 serie) rozegrano 22 i 23 lutego, zaś zawody drużynowe odbyły się 24 lutego.

Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2008
2006 2010
Data 22 - 24 lutego 2008
Gospodarz Niemcy Oberstdorf
Dyscyplina skoki narciarskie
Mężczyźni
konkurs indywidualny
na skoczni HS 213
Austria Gregor
Schlierenzauer
konkurs drużynowy
na skoczni HS 213
 Austria
Klasyfikacja medalowa
Zwycięzca  Austria

Spis treści

Program mistrzostwEdytuj

Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz serii skoków przeprowadzonych w ramach mistrzostw świata oraz wydarzeń organizacyjnych.

Data Godzina[a] Wydarzenie[1]
20 lutego 2008 20:00 spotkanie kapitanów drużyn
21 lutego 2008 14:00 dwie oficjalne serie treningowe przed kwalifikacjami do zawodów indywidualnych
16:30 seria kwalifikacyjna przed zawodami indywidualnymi
20:00 oficjalna ceremonia otwarcia mistrzostw świata w lotach narciarskich
22 lutego 2008 15:00 seria próbna przed zawodami indywidualnymi
16:30 początek pierwszej serii konkursowej zawodów indywidualnych,
druga seria konkursowa zawodów indywidualnych
23 lutego 2008 15:30 seria próbna przed finałowymi seriami zawodów indywidualnych
16:30 początek trzeciej serii konkursowej zawodów indywidualnych,
czwarta seria konkursowa zawodów indywidualnych
20:00 dekoracja medalistów konkursu indywidualnego
24 lutego 2008 15:00 seria próbna przed zawodami drużynowymi
16:30 początek pierwszej serii konkursowej zawodów drużynowych,
druga seria konkursowa zawodów drużynowych
(po konkursie) dekoracja medalistów konkursu drużynowego
(po konkursie) oficjalna ceremonia zamknięcia mistrzostw świata w lotach narciarskich

SkoczniaEdytuj

Obiektem zmagań skoczków podczas Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2008 była Heini-Klopfer-Skiflugschanze, skocznia mamucia w niemieckim Oberstdorfie. Punkt konstrukcyjny znajduje się na 185 metrze, a jej rozmiar wynosi 213 metrów. Rekordzistą skoczni jest Harri Olli z Finlandii, który skoczył 225,5 metra[b].

W 2008 roku skocznia w Oberstdorfie gościła mistrzostwa świata w lotach narciarskich po raz piąty. Poprzednie mistrzostwa odbyły się w 1973, 1981, 1988 i 1998 roku[2].

Nazwa skoczni Miasto Punkt konstrukcyjny Rozmiar skoczni Rekord skoczni[c]
  Heini-Klopfer-Skiflugschanze   Oberstdorf K-185 HS 213 223 m,   Roar Ljøkelsøy (17.02.2004)

JuryEdytuj

Dyrektorem konkursów na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2008 był Hans Schmid, oraz z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, dyrektor zawodów Pucharu Świata, Walter Hofer. Jego asystentem był, podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS, Miran Tepeš. Sędzią technicznym był Bertil Palsrud, a jego asystentem - Marko Mlakar.

Podczas dwóch pierwszych serii konkursowych zawodów indywidualnych, skład jury, oceniającego startujących zawodników był następujący[3][4]:

  •   Hans Elvsveen (stanowisko A)
  •   Peter Stattmann (stanowisko B)
  •   Leonardo de Crignis (stanowisko C)
  •   Jürgen Thomas (stanowisko D)
  •   Lech Pochwała (stanowisko E)

Podczas trzeciej i czwartej serii konkursu indywidualnego styl oceniali[5][6]:

  •   Hans Elvsveen (stanowisko A)
  •   Jozef Ograjensek (stanowisko B)
  •   Leonardo de Crignis (stanowisko C)
  •   Jürgen Thomas (stanowisko D)
  •   Lech Pochwała (stanowisko E)

W konkursie drużynowym w skład jury weszli[7]:

  •   Leonardo de Crignis (stanowisko A)
  •   Lech Pochwała (stanowisko B)
  •   Hans Elvsveen (stanowisko C)
  •   Jozef Ograjensek (stanowisko D)
  •   Peter Stattmann (stanowisko E)

MedaliściEdytuj

Konkurs indywidualny na skoczni HS 213 (21-23.02.2008)Edytuj

Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Noty za styl
     [d]
     [e]
Nota łączna Strata
    Gregor Schlierenzauer 212 m
207,9 pkt
217,5 m
214,0 pkt
208,5 m
204,2 pkt
211,5 m
209,3 pkt
17,5 • 18,5 • 18,5 • 19,0 • 18,5
17,5 • 18,5 • 18,5 • 19,0 • 18,0
18,5 • 19,0 • 18,5 • 19,0 • 18,5
19,0 • 19,5 • 19,5 • 19,0 • 19,0
835,4 pkt -
    Martin Koch 215,5 m
207,1 pkt
221,0 m
214,2 pkt
213,0 m
208,6 pkt
201,5 m
194,8 pkt
16,0 • 17,0 • 17,0 • 18,0 • 16,5
16,5• 18,0 • 17,5 • 17,0 • 16,5
17,5 • 18,5 • 18,5 • 19,0 • 18,0
17,5 • 18,5 • 19,0 • 18,5 • 18,0
824,7 pkt 10,7 pkt
    Janne Ahonen 210,5 m
202,6 pkt
206,5 m
201,3 pkt
209,0 m
202,8 pkt
208,5 m
205,2 pkt
17,5 • 16,518,0 • 17,0 • 17,5
17,5• 18,5 • 19,0 • 18,5 • 18,5
17,5 • 19,0 • 17,5 • 18,0 • 18,5
18,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0
811,9 pkt 23,5 pkt

Konkurs drużynowy na skoczni HS 213 (24.02.2008)Edytuj

Medal Kraj Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Noty za styl
     
Nota łączna zawodnika Nota łączna drużyny Strata
    Austria Martin Koch 214,5 m
210,9 pkt
210,5 m
206,6 pkt
18,5 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5
18,5 • 18,5 • 18,0 • 19,0 • 19,0
417,5 pkt 1553,3 pkt -
Thomas Morgenstern 192,0 m
184,9 pkt
190,5 m
181,6 pkt
18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 19,0
18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,0 • 19,0
366,5 pkt
Andreas Kofler 181,0 m
169,2 pkt
197,0 m
190,4 pkt
18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,5
18,5 • 18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5
359,6 pkt
Gregor Schlierenzauer 206,5 m
200,3 pkt
217,0 m
209,4 pkt
19,0 • 18,5 • 17,5 • 18,0 • 18,0
16,5 • 17,0 • 18,0 • 17,0 • 17,0
409,7 pkt
    Finlandia Janne Happonen 202,5 m
200,6 pkt
201,5 m
195,8 pkt
18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5
19,0 • 18,5 • 19,0 • 18,5 • 18,5
396,4 pkt 1477,0 pkt 76,3 pkt
Harri Olli 176,0 m
160,2 pkt
196,0 m
188,2 pkt
17,0 • 17,5 • 17,0 • 17,0 • 16,5
18,0 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5
348,4 pkt
Matti Hautamäki 177,5 m
164,5 pkt
201,5 m
195,3 pkt
17,5 • 18,0 • 18,0 • 17,5 • 18,0
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5
359,8 pkt
Janne Ahonen 195,5 m
187,1 pkt
194,0 m
185,3 pkt
18,5 • 18,5 • 17,5 • 18,0 • 18,0
18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,5 • 18,5
372,4 pkt
    Norwegia Bjørn Einar Romøren 198,5 m
191,7 pkt
196,0 m
188,7 pkt
19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5
380,4 pkt 1453,2 pkt 100,1 pkt
Anders Bardal 177,0 m
163,4 pkt
183,5 m
172,2 pkt
17,5 • 17,5 • 18,0 • 17,5 • 18,0
18,0 • 17,5 • 18,0 • 18,0 • 18,0
335,6 pkt
Tom Hilde 184,0 m
171,8 pkt
206,0 m
202,2 pkt
18,0 • 18,0 • 17,5 • 17,5 • 17,5
19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0
374,0 pkt
Anders Jacobsen 196,5 m
189,8 pkt
184,5 m
173,4 pkt
19,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5
17,5 • 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,0
363,2 pkt

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.   Austria 2 1 0 3
2.   Finlandia 0 1 1 2
3.   Norwegia 0 0 1 1

Wyniki szczegółoweEdytuj

Konkurs indywidualnyEdytuj

Zwycięzcą konkursu indywidualnego został Gregor Schlierenzauer z Austrii, który wyprzedził o 10,7 punktu Martina Kocha. Brązowy medal wywalczył zawodnik Finlandii Janne Ahonen. Najlepszym zawodnikiem reprezentacji Polski okazał się Adam Małysz, który zajął 9 miejsce. Kamil Stoch uplasował się na 34 pozycji.

Pozycja Skoczek Kraj Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Wynik punktowy
1   Gregor Schlierenzauer   Austria 212,0 217,5 208,5 211,5 835,4
2   Martin Koch   Austria 215,5 221,0 213,0 201,5 824,7
3   Janne Ahonen   Finlandia 210,5 206,5 209,0 208,5 811,9
4 Bjørn Einar Romøren   Norwegia 214,5 213,5 198,5 196,5 804,6
5 Janne Happonen   Finlandia 202,5 210,5 201,0 207,0 801,7
6 Harri Olli   Finlandia 200,5 204,5 200,5 206,5 787,4
7 Thomas Morgenstern   Austria 205,0 213,5 194,5 193,5 784,3
8 Simon Ammann   Szwajcaria 208,5 195,5 205,5 199,5 782,8
9 Adam Małysz   Polska 207,5 211,5 192,5 196,0 778,0
10 Anders Jacobsen   Norwegia 194,5 202,5 203,0 201,5 775,3
11 Tom Hilde   Norwegia 203,0 200,0 197,0 200,0 773,5
12 Jernej Damjan   Słowenia 198,0 199,5 201,5 199,5 772,7
13 Andreas Küttel   Szwajcaria 199,5 211,5 189,0 195,5 768,6
14 Matti Hautamäki   Finlandia 189,5 197,5 193,5 202,5 754,6
15 Martin Schmitt   Niemcy 201,0 200,0 192,5 187,0 747,6
16 Andreas Kofler   Austria 198,0 197,5 195,5 186,0 745,4
17 Robert Kranjec   Słowenia 194,5 201,0 189,0 191,0 740,1
18 Anders Bardal   Norwegia 178,5 194,0 193,5 192,5 717,7
19 Michael Uhrmann   Niemcy 183,0 195,5 190,0 184,0 709,0
20 Antonín Hájek   Czechy 178,0 198,5 188,5 184,5 704,4
21 Michael Neumayer   Niemcy 188,5 189,0 179,0 196,5 698,6
22 Pawieł Karielin   Rosja 204,5 198,5 183,0 177,5 694,7
23 Guido Landert   Szwajcaria 187,0 190,5 181,0 179,5 685,1
24 Emmanuel Chedal   Francja 186,5 182,5 179,5 178,5 670,9
25 Shōhei Tochimoto   Japonia 183,5 174,5 185,0 180,5 669,2
26 Dienis Korniłow   Rosja 185,0 180,5 175,5 179,5 666,1
27 Daiki Itō   Japonia 187,0 180,5 176,0 168,0 650,3
28 Primož Peterka   Słowenia 179,5 176,0 169,5 183,5 649,2
29 David Lazzaroni   Francja 188,5 170,0 184,5 169,5 648,0
30 Georg Späth   Niemcy 178,5 177,5 173,0 174,0 643,6
31 Borek Sedlák   Czechy 177,5 162,0
32 Roar Ljøkelsøy   Norwegia 176,0 161,2
33 Jan Matura   Czechy 175,5 161,1
34 Kamil Stoch   Polska 174,0 158,3
35 Noriaki Kasai   Japonia 174,5 155,9
36 Sebastian Colloredo   Włochy 171,5 154,8
37 Dmitrij Ipatow   Rosja 165,0 145,5
38 Ołeksandr Łazarowycz   Ukraina 165,0 142,0
39 Taku Takeuchi   Japonia 162,5 141,5
40 Nikołaj Karpienko   Kazachstan 161,0 135,7

Konkurs drużynowyEdytuj

Konkurs drużynowy wygrała reprezentacja Austrii w składzie: Martin Koch, Thomas Morgenstern, Andreas Kofler i Gregor Schlierenzauer. Srebrny medal wywalczył zespół Finlandii. W jego skład wchodzili: Janne Happonen, Harri Olli, Matti Hautamäki oraz Janne Ahonen. Na miejscu trzecim uplasowała się reprezentacja Norwegii, którą reprezentowali: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde i Anders Jacobsen. Reprezentacja Polski zajęła 10. miejsce i nie awansowała do drugiej serii.

Miejsce Państwo Skoczek Punkty (1. seria) Punkty (2. seria) Punkty końcowe
1   Austria
Martin Koch
Thomas Morgenstern
Andreas Kofler
Gregor Schlierenzauer
765,3
210,9
184,9
169,2
200,3
788,0
206,6
181,6
190,4
209,4
1553,3
417,5
366,5
359,6
409,7
2   Finlandia
Janne Happonen
Harri Olli
Matti Hautamäki
Janne Ahonen
712,4
200,6
160,2
164,5
187,1
764,6
195,8
188,2
195,3
185,3
1477,0
396,4
348,4
359,8
372,4
3   Norwegia
Bjørn Einar Romøren
Anders Bardal
Tom Hilde
Anders Jacobsen
716,7
191,7
163,4
171,8
189,8
736,5
188,7
172,2
202,2
173,4
1453,2
380,4
335,6
374,0
363,2
4   Niemcy
Georg Späth
Michael Uhrmann
Martin Schmitt
Michael Neumayer
645,1
154,2
161,6
170,7
158,6
716,6
160,6
187,5
197,6
170,9
1361,7
314,8
349,1
368,3
329,5
5   Rosja
Dmitrij Wasiljew
Ilja Roslakow
Pawieł Karielin
Dienis Korniłow
626,7
146,6
161,3
168,0
150,8
681,4
165,4
161,6
189,0
165,4
1308,1
312,0
322,9
357,0
316,2
6   Czechy
Antonín Hájek
Roman Koudelka
Jan Matura
Borek Sedlák
628,0
179,4
179,4
156,7
112,5
670,9
168,0
176,4
169,9
156,6
1298,9
347,4
355,8
326,6
269,1
7   Japonia
Daiki Itō
Noriaki Kasai
Taku Takeuchi
Shōhei Tochimoto
619,4
168,9
150,7
150,3
149,5
621,8
159,9
127,1
166,5
168,3
1241,2
328,8
277,8
316,8
317,8
8   Francja
Vincent Descombes
David Lazzaroni
Pierre Emmanuel Robe
Emmanuel Chedal
603,7
153,6
180,1
103,2
166,8
592,5
140,5
140,4
135,7
175,9
1196,2
294,1
320,5
238,9
342,7
9   Szwajcaria
Simon Ammann
Andreas Küttel
Antoine Guignard
Guido Landert
602,9
176,1
150,5
119,1
157,2
-
-
-
-
-
602,9
176,1
150,5
119,1
157,2
10   Polska
Kamil Stoch
Piotr Żyła
Stefan Hula
Adam Małysz
573,8
148,9
150,1
84,0
190,8
-
-
-
-
-
573,8
148,9
150,1
84,0
190,8
11   Szwecja
Carl Nordin
Isak Grimholm
Johan Erikson
Andreas Arén
527,9
132,5
130,8
114,6
150,0
-
-
-
-
-
527,9
132,5
130,8
114,6
150,0
12   Słowenia
Robert Kranjec
Jurij Tepeš
Primož Peterka
Jernej Damjan
509,3
39,0
140,1
155,3
174,9
-
-
-
-
-
509,3
39,0
140,1
155,3
174,9
13   Kazachstan
Asan Tachtachunow
Aleksiej Korolow
Radik Żaparow
Nikołaj Karpienko
508,5
121,2
102,0
148,8
136,5
-
-
-
-
-
508,5
121,2
102,0
148,8
136,5


UwagiEdytuj

  1. Godziny podane zgodnie z czasem lokalnym.
  2. Podczas Mistrzostw rekordzistą był Roar Ljøkelsøy ze skokiem 223 metrów (7 lutego 2004). Po mistrzostwach (14 lutego 2009), dalej skoczył Harri Olli osiągając 225,5 metra.
  3. W tabeli podano oficjalny rekord skoczni obowiązujący przed rozpoczęciem mistrzostw świata.
  4. Sędziowie oceniający pierwszą i drugą serię konkursową.
  5. Sędziowie oceniający trzecią i czwartą serię konkursową.

PrzypisyEdytuj