Otwórz menu główne

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934

II Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej odbyły się w dniach od 27 maja do 10 czerwca 1934 roku (częściowo wskutek udanych zabiegów Benito Mussoliniego) we Włoszech. O organizację turnieju finałowego starała się również Szwecja. Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej podjęła decyzję o wyborze gospodarza na kongresie w październiku 1932 roku w Sztokholmie. Były to pierwsze mistrzostwa, do których drużyny musiały się kwalifikować. Na kongresie ustalono pięć punktów uściślających zasady wyłaniania uczestników mistrzostw:

  1. w ciągu 12 miesięcy muszą odbyć się mecze eliminacyjne i finałowe
  2. liczba drużyn w finałach nie może być większa niż 16
  3. przy zgłoszeniu większej ilości chętnych należy przeprowadzić eliminacje
  4. mecze eliminacyjne należy rozlosować
  5. zasady rozgrywek podczas eliminacji pozostawić zainteresowanym federacjom, w porozumieniu z FIFA.
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934
Campionato Mondiale di Calcio
OOjs UI icon arched-arrow-rtl.svg 1930 1938 OOjs UI icon arched-arrow-ltr.svg
Dyscyplina piłka nożna
Organizator FIFA
Szczegóły turnieju
Gospodarz  Włochy
Otwarcie 27 maja, Florencja
Zamknięcie (finał) 10 czerwca, Rzym
Liczba drużyn 16 (z 4 konfederacji)
Liczba aren 8 (w 8 miastach)
I miejsce  Włochy
II miejsce  Czechosłowacja
III miejsce  III Rzesza
Statystyki turnieju
Liczba meczów 17
Liczba bramek 70 (4,12 na mecz)
Oglądalność 358 000 (21 059 na mecz)
Król strzelców Czechosłowacja Oldřich Nejedly (5 goli)[a]
Strona internetowa
Państwa, uczestnicy mistrzostw świata 1934

W strefie południowoamerykańskiej awans bez gry uzyskały reprezentacja Brazylii i reprezentacja Argentyny. Obrońca tytułu, reprezentacja Urugwaju, nie wystartowała w ogóle. Po raz pierwszy pojawił się przedstawiciel Afryki – reprezentacja Egiptu. Do eliminacji przystąpiły 32 drużyny, a 16 z nich zagrało w turnieju finałowym. reprezentacja Włoch została drugim w historii mistrzem świata pokonując 2−1 w meczu finałowym rozegranym 10 czerwca w Rzymie na Stadio del Partia Nazionale Fascista(obecnie Stadio Olimpico) reprezentację Czechosłowacji. Po raz pierwszy do wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dogrywka. W turnieju zadebiutowały reprezentacje Austrii, Czechosłowacji, Egiptu, Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Szwecji, Węgier i Włoch.

Eliminacje i uczestnicyEdytuj

W eliminacjach dało się zauważyć nieobecność kilku znaczących reprezentacji. Zdobywca poprzedniego tytułu - reprezentacja Urugwaju, odmówiła udziału w turnieju, z powodu braku występu w mistrzostwach świata w 1930 reprezentacji Włoch i wielu innych europejskich drużyn. W rezultacie mundial w 1934 roku był jedynym, w którym nie wzięli udziału obrońcy tytułu. Startu odmówiły także drużyny z Wielkiej Brytanii, które miały największe piłkarskie doświadczenie. Reprezentacja Włoch po raz pierwszy i jedyny nie miała zagwarantowanego miejsca w finałach jako gospodarz. Tylko 10 spośród wszystkich startujących, a zaledwie 4 finalistów, było z spoza Europy. Eliminacje strefy Ameryki Północnej odbyły się w Rzymie na trzy dni przed turniejem. Udział wzięły tylko 2 drużyny: reprezentacja Stanów Zjednoczonych i przegrana reprezentacja Meksyku, która wróciła do domu po rozegraniu jednego spotkania.

Ostatecznie na mundial zakwalifikowały się:

Drużyna Grupa kwalifikacyjna Strefa kwalifikacyjna Liczba występów do tej pory Najlepszy wynik Ostatni występ
  Austria 4 (2) UEFA debiutant
  Belgia 7 (2) UEFA 1 Faza Grupowa (1930) 1930
  Czechosłowacja 5 UEFA debiutant
  Francja 8 (2) UEFA 1 Faza Grupowa (1930) 1930
  Hiszpania 2 UEFA debiutant
  Holandia 7 UEFA debiutant
  III Rzesza 8 UEFA debiutant
  Rumunia 6 (2) UEFA 1 Faza Grupowa (1930) 1930
  Szwajcaria 6 UEFA debiutant
  Szwecja 1 UEFA debiutant
  Węgry 4 UEFA debiutant
  Włochy 3 UEFA debiutant
  Argentyna 10 CONMEBOL 1 II miejsce (1930) 1930
  Brazylia 9 CONMEBOL 1 Faza grupowa (1930) 1930
  Stany Zjednoczone III stopień CONCACAF 1 III miejsce (1930) 1930
  Egipt 12 CAF i AFC debiutant

Składy drużynEdytuj

StadionyEdytuj

SędziowieEdytuj

  •   Luis Baert - 1 spotkanie (jako sędzia główny)
  •   Rinaldo Barlassina - 3 spotkania
  •   Alois Beranek - 1 spotkanie
  •   Alfred Birlem - 1 spotkanie
  •   Ferruccio Bonivento - 0 spotkań
  •   Erwin Braun - 1 spotkanie
  •   Camillo Caironi - 0 spotkań
  •   Ettore Carminati - 0 spotkań
  •   Albino Carraro - 1 spotkanie
  •   Generoso Dattilo - 0 spotkań
  •   Ivan Eklind - 3 spotkania (w tym mecz finałowy)
  •   Pedro Escartin - 0 spotkań
  •   Mihaly Ivancsics - 0 spotkań
  •   John Langenus - 1 spotkanie
  •   Francesco Mattea - 2 spotkania
  •   Ermenegildo Melandri - 0 spotkań
  •   Rene Mercet - 2 spotkania
  •   Youssof Mohammed - 0 spotkań
  •   Johannes van Moorsel - 1 spotkanie
  •   Otello Sassi - 0 spotkań
  •   Giuseppe Scarpi - 0 spotkań
  •   Raffaele Scorzoni - 0 spotkań
  •   Giuseppe Turbiani - 0 spotkań


John Langenus był jedynym z grona 23 sędziów, który sędziował mecze na mistrzostwach w 1930 roku.

1/8 finałuEdytuj

Wszystkie mecze 1/8 finału zostały rozegrane w dniu 27 maja 1934

27 maja 1934
16:30
III Rzesza   5 − 2
1−2
  Belgia Stadio Giovanni Berta, Florence  
Stanislaus Kobierski   25'
Otto Siffling   49'
Edmund Conen   66'70'87'
Bernard Voorhoof   29'43' Widzów: 8000
Sędzia:   Francesco Mattea
27 maja 1934
16:30
Hiszpania   3 − 1
3−0
  Brazylia Stadio Luigi Ferraris, Genua  
José Iraragorri   18' (k.)25'
Isidro Lángara   29'
Leônidas   55' Widzów: 25000
Sędzia:   Alfred Birlem
27 maja 1934
16:30
Węgry   4 − 2
2−2
  Egipt Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol  
Pál Teleki   11'
Géza Toldi   31'61'
Jenő Vincze   54'
Abdel Fawzi   39'43' Widzów: 12000
Sędzia:   Rinaldo Barlassina
27 maja 1934
16:30
Szwajcaria   3 − 2
2−1
  Holandia Stadio San Siro, Mediolan  
Leopold Kielholz   7'43'
André Abegglen   69'
Kick Smit   19'
Leen Vente   84'
Widzów: 40000
Sędzia:   Ivan Eklind
27 maja 1934
16:30
Włochy   7 − 1
3−0
  Stany Zjednoczone Stadio Nazionale, Rzym  
Angelo Schiavio   18'29'64'
Raimundo Orsi   20'69'
Giovanni Ferrari   63'
Giuseppe Meazza   90'
Aldo Donelli   57' Widzów: 13000
Sędzia:   Rene Mercet
27 maja 1934
16:30
Czechosłowacja   2 − 1
0−1
  Rumunia Stadio Littorio, Triest  
Antonín Puč   50'
Oldřich Nejedlý   67'
Ștefan Dobay   11' Widzów: 8000
Sędzia:   Jean Langenus
27 maja 1934
16:30
Szwecja   3 − 2
1−1
  Argentyna Stadio Littorale, Bolonia  
Sven Jonasson   9'67'
Knut Kroon   79'
Ernesto Belis   4'
Alberto Galateo   48'
Widzów: 15000
Sędzia:   Eugen Braun
27 maja 1934
16:30
Austria   3 − 2
1−1
  Francja Stadio Benito Mussolini, Turyn  
Matthias Sindelar   44'
Anton Schall   93'
Josef Bican   109'
Jean Nicolas   18'
Georges Verriest   116' (k.)
Widzów: 20000
Sędzia:   Johannes van Moorsel

ĆwierćfinałyEdytuj

Wszystkie mecze ćwierćfinałowe odbyły się 31 maja 1934

III Rzesza   2 - 1 (0-0)
raport
  Szwecja 16:30 – Stadio San Siro, Mediolan
Sędzia:   Rinaldo Barlassina
Widzów: ~15 000
Karl Hohmann 60', 63' Gösta Dunker 82'
 
Czechosłowacja   3 - 2 (1-1)
raport
  Szwajcaria 16:30 – Stadio Benito Mussolini, Turyn
Sędzia:   Alois Beranek
Widzów: ~12 000
František Svoboda 24' Leopold Kielholz 18'
Jiří Sobotka 49' Willy Jäggi 78'
Oldřich Nejedlý 82'
 
Austria   2 - 1 (1-0)
raport
  Węgry 16:30 – Stadio Littoriale, Bolonia
Sędzia:   Francesco Mattea
Widzów: ~25 000
Johann Horvath 8' György Sárosi 60' (k.)
Karl Zischek 51' Imre Markos 63'  
 
Włochy   1 - 1 pd. (1-1, 1-1, 1-1)
raport
  Hiszpania 16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja
Sędzia:   Louis Baert
Widzów: ~35 000
Giovanni Ferrari 44' Luis Regueiro 30'
 

Dodatkowy mecz pomiędzy gospodarzami a Hiszpanią został rozegrany następnego dnia - 1 czerwca

Włochy   1 - 0 (1-0)
raport
  Hiszpania 16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja
Sędzia:   Rene Mercet
Widzów: ~45 000
Giuseppe Meazza 11'
 

PółfinałyEdytuj

Obydwa mecze półfinałowe odbyły się 3 czerwca 1934

Czechosłowacja   3 - 1 (1-0)
raport
  III Rzesza 16:30 – Stadio Nazionale PNF, Rzym
Sędzia:   Rinaldo Barlassina
Widzów: ~10 000
Oldřich Nejedlý 19'[b], 71'[c], 80'[d] Rudolf Noack 62'[e]
 
Włochy   1 - 0 (1-0)
raport
  Austria 16:30 – Stadio San Siro, Mediolan
Sędzia:   Ivan Eklind
Widzów: ~60 000
Enrique Guaita 19'
 

Mecz o III miejsceEdytuj

Mecz o brązowy medal został rozegrany 7 czerwca 1934

III Rzesza   3 - 2 (3-1)
raport
  Austria 17:30 – Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol
Sędzia:   Albino Carraro br />Widzów: ~8 000
Ernst Lehner 1'[f], 42' Johann Horvath 28'[g]
Edmund Conen 27'[h] Karl Sesta 54'[i]
 

FinałEdytuj

Mecz finałowy został rozegrany 10 czerwca 1934

Włochy   2 - 1 pd. (2-1, 1-1, 0-0)
raport
  Czechosłowacja 17:00 – Stadio Nazionale PNF, Rzym
Sędzia:   Ivan Eklind
Widzów: ~45 000
Raimundo Orsi 81' Antonín Puč 76'[j]
Angelo Schiavio 95'
 

Składy:
Włochy: Gianpiero Combi (c) – Eraldo Monzeglio, Luigi Allemandi - Attilio Ferraris, Luis Monti, Luigi Bertolini - Enrique Guaita, Giuseppe Meazza, Angelo Schiavio, Giovanni Ferrari, Raimundo Orsi
Czechosłowacja: František Plánička (c) – Ladislav Ženíšek, Josef Čtyřoký - Josef Košťálek, Štefan Čambal, Rudolf Krčil - František Junek, František Svoboda, Jiří Sobotka, Oldřich Nejedlý, Antonín Puč



 

MISTRZ ŚWIATA 1934

 

WŁOCHY
 1. TYTUŁ MISTRZA ŚWIATA

StrzelcyEdytuj

CiekawostkiEdytuj

[1]

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. FIFA początkowo uznawała, że Nejedlý strzelił 4 bramki wraz z piłkarzem Niemiec Edmundem Conenem oraz Włochem Angelo Schiavio. Jednak FIFA zrewidowała te stwierdzenia i w listopadzie 2006 r. postanowiła, że Nejedlý strzelił 5 goli. Został ogłoszony samodzielnym królem strzelców Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej we Włoszech w 1934 r.
  2. inne źródła podają, że bramka padła w 21 minucie
  3. do końca roku 2006 gol był przyznawany Rudolfowi Krčilowi, jednak zgodnie z decyzją FIFA zdobywcą gola jest Nejedly. Inne źródła podają, że bramka padła w 69 minucie
  4. inne źródła podają, że bramka padła w 81 minucie
  5. inne źródła podają, że bramka padła w 59 minucie
  6. inne źródła podają, że bramka padła w 4 minucie
  7. inne źródła podają, że bramka padła w 30 minucie
  8. inne źródła podają, że bramka padła w 29 minucie
  9. inne źródła podają, że bramka padła w 55 minucie
  10. inne źródła podają, że bramka padła w 71 minucie

PrzypisyEdytuj

  1. Echa Stadionów - Historia Mistrzostw Świata 1930-1994. Nr. 1-2(11-12), str.57-58, marzec '98. ISSN 1427-5392