Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014 (eliminacje strefy OFC)

DrużynyEdytuj

Drużyna Liczba występów w MŚ Najlepszy wynik w MŚ
  Fidżi 0
  Nowa Kaledonia 0
  Nowa Zelandia 2 (1982, 2010) Faza grupowa (1982, 2010)
  Papua-Nowa Gwinea 0
  Samoa 0
  Samoa Amerykańskie 0
  Tahiti 0
  Tonga 0
  Wyspy Cooka 0
  Wyspy Salomona 0
  Vanuatu 0

RozstawienieEdytuj

Drużyny zostały rozstawione według lipcowego (2011) rankingu FIFA (nie zostały rozstawione drużyny biorące udział w pierwszej rundzie, zespół, który awansuje został najniżej rozstawiony).

Uczestnicy drugiej rundy
(PNG nie była sklasyfikowana w rankingu FIFA w lipcu)
Uczestnicy pierwszej rundy
  1.   Nowa Zelandia (94)
  2.   Fidżi (156)
  3.   Nowa Kaledonia (164)
  4.   Vanuatu (169)
  5.   Wyspy Salomona (181)
  6.   Tahiti (182)
  7.   Papua-Nowa Gwinea (bez rankingu)
  1.   Samoa (189)
  2.   Tonga (192)
  3.   Wyspy Cooka (195)
  4.   Samoa Amerykańskie (203)

W nawiasie miejsca w rankingu FIFA w lipcu.

Pierwsza rundaEdytuj

Pierwotnie runda ta miała być połączona z Igrzyskami Południowego Pacyfiku 2011, jednak ostatecznie zdecydowano się rozegrać turniej z udziałem czterech najniżej sklasyfikowanych drużyn w rankingu FIFA. Tylko zwycięzca awansował do rundy drugiej, która została rozegrana podczas Pucharu Narodów Oceanii 2012.

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.   Samoa 3 2 1 0 5 3 +2 7
2.   Tonga 3 1 1 1 4 4 0 4
3.   Samoa Amerykańskie 3 1 1 1 3 3 0 4
4.   Wyspy Cooka 3 0 1 2 4 6 −2 1

Druga rundaEdytuj

Pierwotnie zwycięzca Pucharu Narodów Oceanii miał zagrać w barażu interkontynentalnym o Mistrzostwa Świata 2014 w Brazylii. Zdecydowano się jednak, że faza grupowa Pucharu Narodów Oceanii będzie tylko częścią kwalifikacji do Mistrzostw Świata i drużyny, które przejdą fazę grupową zagrają później w trzeciej rundzie eliminacji na przełomie 2012 i 2013 roku. Oznacza to, że Mistrz Oceanii, czyli drużyna, która wystąpi na Pucharze Konfederacji w Brazylii niekoniecznie musi grać w barażu interkontynentalnym o prawo udziału w mistrzostwach.

Grupa AEdytuj

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.   Tahiti 3 3 0 0 18 5 +13 9
2.   Nowa Kaledonia 3 2 0 1 17 6 +11 6
3.   Vanuatu 3 1 0 2 8 9 −1 3
4.   Samoa 3 0 0 3 1 24 −23 0

Grupa BEdytuj

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.   Nowa Zelandia 3 2 1 0 4 2 +2 7
2.   Wyspy Salomona 3 1 2 0 2 1 +1 5
3.   Fidżi 3 0 2 1 1 2 −1 2
4.   Papua-Nowa Gwinea 3 0 1 2 2 4 −2 1

Trzecia rundaEdytuj

Trzecia runda kwalifikacji rozgrywana była pomiędzy półfinalistami Pucharu Narodów Oceanii 2012 w terminie od 7 września 2012 do 26 marca 2013. Mecze były rozgrywane systemem "każdy z każdym" mecz i rewanż. Najlepsza drużyna uzyskała awans do barażu interkontynentalnego. Jest nią Nowa Zelandia.

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.   Nowa Zelandia 6 6 0 0 17 2 +15 18
2.   Nowa Kaledonia 6 4 0 2 17 6 +11 12
3.   Tahiti 6 1 0 5 2 12 −10 3
4.   Wyspy Salomona 6 1 0 5 5 21 −16 3

Baraż interkontynentalnyEdytuj

Zwycięzca z trzeciej rundy kwalifikacyjnej otrzymał prawo walki o udział w Mistrzostwach Świata 2014 w dwumeczu z czwartą drużyną strefy CONCACAF. Wygrany dwumeczu wystąpił na Mundialu. Pierwszy mecz odbył się 13 listopada, a rewanż 20 listopada 2013[1].

Drużyna 1 Wynik dwumeczu Drużyna 2 Pierwszy mecz Drugi mecz
  Meksyk 9:3   Nowa Zelandia 5:1 4:2
Po lewej gospodarz pierwszego meczu.
13 listopada 2013
21:30
Meksyk  
Aguilar   32'
Jiménez   40'
Peralta   48'80'
Márquez   84'
5:1
(2:0)
  Nowa Zelandia
  85' James
Estadio Azteca, Meksyk
Widzów: 99 832
Sędzia:   Viktor Kassai
20 listopada 2013
07:00
Nowa Zelandia  
James   80' (k)
Fallon   83'
2:4
0:3
  Meksyk
  14'29'33' Peralta
  87' Peña
Westpac Stadium, Wellington
Widzów: 35 206
Sędzia:   Felix Brych

StrzelcyEdytuj

111 bramki w 30 meczach.

7 goli
6 goli
5 goli
4 gole
3 gole
2 gole
1 gol
Gole samobójcze

PrzypisyEdytuj

  1. INTERNATIONAL MATCH CALENDAR 2013-2018 (ang.). fifa.com. s. 1. [dostęp 2013-09-07].

BibliografiaEdytuj