Otwórz menu główne

Mistrzostwa Świata w Snookerze 2006

888.com World Snooker Championship 2006 (Mistrzostwa świata w snookerze 2006) zostały rozegrane pomiędzy 15 kwietnia i 1 maja 2006 roku w Crucible Theatre w Sheffield.

Mistrzostwa świata
2005 ← 2006 → 2007
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 32
Miejsce Anglia Crucible Theatre, Sheffield
Zwycięzca Szkocja Graeme Dott
II miejsce Anglia Peter Ebdon
Najwyższy break 139Anglia Ronnie O’Sullivan
Rozegrane mecze 31

Spis treści

Przebieg mistrzostwEdytuj

Mistrzostwa te, od początku obfitowały w niespodzianki, bowiem w pierwszej rundzie odpadli wszyscy zawodnicy, których nazwiska zaczynały się na H (aż 8 spośród 32), w tym jeden z faworytów John Higgins oraz zajmujący wówczas pierwsze miejsce na kroczącej liście rankingowejStephen Hendry.

W następnych rundach nie dochodziło do większych niespodzianek, mecze były zazwyczaj wyrównane. Nieoczekiwane rezultaty przyniosły półfinały. Ronnie O’Sullivan w meczu z Graeme Dottem przegrał 17:11 – oddając 8 frame’ów w całej trzeciej sesji. Podczas gdy Marco Fu w meczu z Peterem Ebdonem ze stanu 9:15 doprowadził w czwartej sesji do remisów 15:15 i 16:16 – ostatecznie przegrywając to spotkanie do 17.

W finale od początku prowadził Graeme Dott, który to na czwartą ostatnią sesję wychodził z prowadzeniem 15:7, Peterowi Ebdonowi udało się co prawda doprowadzić nawet do wyniki 13:15, ale ostatecznie przegrał mecz 14:18.

Najwyższym break’em w mistrzostwach popisał się Ronnie O’Sullivan – 139 pkt.

NagrodyEdytuj

  • Zwycięzca: £200 000
  • II miejsce: £100 000
  • Półfinalista: £40 800
  • Ćwierćfinalista: £20 800
  • Ostatnia 16: £12 680
  • Ostatnia 32: £9 600
  • Ostatnia 48: £6 400
  • Ostatnia 64: £4 000
  • Najwyższy break fazy zasadniczej turnieju: £10 000
  • Najwyższy break kwalifikacji: £5 000
  • Maksymalny break fazy zasadniczej turnieju: £147 000
  • Łączna suma nagród: £896 240

WynikiEdytuj

Pierwsza runda Druga runda Ćwierćfinał Półfinał
Najlepszy z 19 frame’ów Najlepszy z 25 frame’ów Najlepszy z 25 frame’ów Najlepszy z 33 frame’ów
                           
15 kwietnia            
   Shaun Murphy (1)  10
20, 21-22 kwietnia
   James Wattana  4  
   Shaun Murphy (1)  13
15 & 16 kwietnia
     Steve Davis (16)  7  
   Steve Davis (16)  10
25-26 kwietnia
   Andy Hicks  4  
   Shaun Murphy (1)  7
19 & 20 kwietnia
     Peter Ebdon (8)  13  
   Jimmy White (9)  5
23-24 kwietnia
   David Gray  10  
   David Gray  2
19 kwietnia
     Peter Ebdon (8)  13  
   Peter Ebdon (8)  10
27, 28-29 kwietnia
   Michael Holt  8  
   Peter Ebdon (8)  17
17 & 18 kwietnia
     Marco Fu  16
  Matthew Stevens (5)  10
22, 23-24 kwietnia
   Joe Swail  5  
   Matthew Stevens (5)  8
16-17 kwietnia
     Ken Doherty (12)  13  
   Ken Doherty (12)  10
25-26 kwietnia
   Barry Hawkins  1  
   Ken Doherty (12)  10
18 kwietnia
     Marco Fu  13  
   Alan McManus (13)  3
21-22 kwietnia
   Marco Fu  10  
   Marco Fu  13
16-17 kwietnia
     Stephen Maguire (4)  4  
   Stephen Maguire (4)  10
   Mark King  6  
18-19 kwietnia            
   Stephen Hendry (3)  9
22, 23-24 kwietnia
   Nigel Bond  10  
   Nigel Bond  9
15-16 kwietnia
     Graeme Dott (14)  13  
   Graeme Dott (14)  10
25-26 kwietnia
   John Parrott  3  
   Graeme Dott (14)  13
15-16 kwietnia
     Neil Robertson  12  
   Stephen Lee (11)  10
20-21 kwietnia
   Ali Carter  8  
   Stephen Lee (11)  9
17 kwietnia
     Neil Robertson  13  
   Paul Hunter (6)  5
27, 28-29 kwietnia
   Neil Robertson  10  
   Graeme Dott (14)  17
15-16 kwietnia
     Ronnie O’Sullivan (2)  11


   John Higgins (7)  4
21-22 kwietnia
   Mark Selby  10  
   Mark Selby  8
17-18 kwietnia
     Mark Williams (10)  13  
   Mark Williams (10)  10
25-26 kwietnia
   Anthony Hamilton  1  
   Mark Williams (10)  11
19-20 kwietnia
     Ronnie O’Sullivan (2)  13


 
   Joe Perry (15)  3
23-24 kwietnia
   Ryan Day  10  
   Ryan Day  10
18-19 kwietnia
     Ronnie O’Sullivan (2)  13


 
   Ronnie O’Sullivan (2)  10
   Dave Harold  4


 
Finał (Najlepszy z 35 frame’ów) Crucible Theatre, Sheffield, 30 kwietnia-1 maja (i 2 maja), 2006. Sędzia: Jan Verhaas
  Peter Ebdon (8) 14-18   Graeme Dott (14)
79-12, 53-62, 1-91, 48-70, 9-71, 67-32, 6-78, 20-53, 20-53, 16-63, 66-25, 124-6, 47-72, 65-51, 5-61, 16-92, 0-75, 100-0, 67-44, 41-75, 31-90, 49-70, 117-22, 66-51, 67-29, 70-38, 66-59, 84-0, 16-78, 99-17, 61-69, 31-70 1 Stupunktowy break (1 – Peter Ebdon).

Najwyższy break 117, Petera Ebdona. Najwyższy break Graeme’a Dotta – 68

79-12, 53-62, 1-91, 48-70, 9-71, 67-32, 6-78, 20-53, 20-53, 16-63, 66-25, 124-6, 47-72, 65-51, 5-61, 16-92, 0-75, 100-0, 67-44, 41-75, 31-90, 49-70, 117-22, 66-51, 67-29, 70-38, 66-59, 84-0, 16-78, 99-17, 61-69, 31-70
Graeme Dott wygrał mistrzostwa w 2006 roku.



Zobacz teżEdytuj