Otwórz menu główne

Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym

HistoriaEdytuj

Mistrzostwa świata dla zawodowców po raz pierwszy zorganizowano w niemieckim Nürburgring, a pierwszym zwycięzcą podczas wyścigu ze startu wspólnego okazał się Włoch Alfredo Binda.

W 1994 wprowadzono dodatkowo do programu mistrzostw jazdę indywidualną na czas. Pierwszym zwycięzcą w tej specjalności – we włoskiej miejscowości Agrigento został Brytyjczyk Chris Boardman (wcześniej już podczas MŚ w roku 1931 w Kopenhadze przeprowadzono wyjątkowo jazdę indywidualną na czas zamiast wyścigu ze startu wspólnego).

Polskie sukcesy wśród zawodowców to: w wyścigu ze startu wspólnego elity – złoto Michała Kwiatkowskiego z Ponferrady w 2014, srebro Zbigniewa Sprucha z Plouay w 2000 oraz szósta lokata Piotra Wadeckiego z Lizbony w 2001; a w jeździe indywidualnej na czas elity – czwarte miejsce Macieja Bodnara w Dausze w 2016, siódme miejsce Zenona Jaskuły w Bogocie w 1995 oraz dziewiąte miejsca tego samego zawodnika w Agrigento w 1994 i San Sebastián w 1997.

W latach 1921–1995 rozgrywano wyścig ze startu wspólnego dla amatorów. W tej rywalizacji polscy kolarze czterokrotnie zdobywali złote medale – w 1973 (Ryszard Szurkowski), 1974 (Janusz Kowalski), 1985 (Lech Piasecki) i 1989 (Joachim Halupczok). W 1996 zniesiono wieloletni podział na kolarstwo zawodowe i amatorskie, zastępując wyścig dla amatorów rywalizacją w kategorii U-23.

Tęczowa koszulka mistrza świataEdytuj

 
Tęczowa koszulka

Każdy zawodnik z tytułem mistrza świata otrzymuje białą koszulkę, na której widnieją paski w barwach kół olimpijskich, popularnie zwaną "tęczową koszulką". Przez następny rok mistrz zakłada taką koszulkę podczas swoich startów w zawodach w tej dyscyplinie i kategorii, w której zdobył tytuł. Czyli na przykład, mistrz świata w wyścigu ze startu wspólnego elity występuje w tęczowej koszulce w szosowych wyścigach wieloetapowych (oprócz etapów jazdy na czas) lub jednodniowych, a mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas – tylko na etapach tego typu. Po upływie roku może używać tych kolorów nadal jako detal (np. na kołnierzyku lub rękawku koszulki). Kolory te mają zastosowanie we wszystkich dyscyplinach kolarskich.

Edycje mistrzostwEdytuj

  Edycje Mistrzostw świata w kolarstwie szosowym
Nr Rok Miasto Kraj
1. 1921 Kopenhaga   Dania
2. 1922 Liverpool   Wielka Brytania
3. 1923 Zurych   Szwajcaria
4. 1924 Paryż   Francja
5. 1925 Apeldoorn   Holandia
6. 1926 Mediolan   Włochy
7. 1927 Nürburg   Rzesza Niemiecka
8. 1928 Budapeszt   Węgry
9. 1929 Zurych   Szwajcaria
10. 1930 Liège   Belgia
11. 1931 Kopenhaga   Dania
12. 1932 Rzym   Włochy
13. 1933 Montlhéry   Francja
14. 1934 Lipsk   III Rzesza
15. 1935 Floreffe   Belgia
16. 1936 Berno   Szwajcaria
17. 1937 Kopenhaga   Dania
18. 1938 Valkenburg   Holandia
19. 1946 Zurych   Szwajcaria
20. 1947 Reims   Francja
21. 1948 Valkenburg   Holandia
22. 1949 Kopenhaga   Dania
23. 1950 Moorslede   Belgia
24. 1951 Varese   Włochy
25. 1952 Luksemburg   Luksemburg
26. 1953 Lugano   Szwajcaria
27. 1954 Solingen   RFN
28. 1955 Frascati   Włochy
29. 1956 Kopenhaga   Dania
30. 1957 Waregem   Belgia
31. 1958 Reims   Francja
32. 1959 Zandvoort   Holandia
Rotheux-Rimière   Belgia
33. 1960 Karl-Marx-Stadt   NRD
Lipsk
34. 1961 Berno   Szwajcaria
Douglas   Wielka Brytania
35. 1962 Salò   Włochy
36. 1963 Ronse   Belgia
37. 1964 Sallanches   Francja
38. 1965 Lasarte-Oria   Hiszpania
39. 1966 Nürburg   RFN
40. 1967 Heerlen   Holandia
41. 1968 Imola   Włochy
Montevideo   Urugwaj
42. 1969 Zolder   Belgia
Brno   Czechosłowacja
43. 1970 Leicester   Wielka Brytania
44. 1971 Mendrisio   Szwajcaria
45. 1972 Gap   Francja
46. 1973 Barcelona   Hiszpania
Nr Rok Miasto Kraj
47. 1974 Montreal   Kanada
48. 1975 Yvoir   Belgia
Mettet
49. 1976 Ostuni   Włochy
50. 1977 San Cristóbal   Wenezuela
51. 1978 Nürburg   RFN
52. 1979 Valkenburg   Holandia
53. 1980 Sallanches   Francja
54. 1981 Praga   Czechosłowacja
55. 1982 Goodwood   Wielka Brytania
56. 1983 Altenrhein   Szwajcaria
57. 1984 Barcelona   Hiszpania
58. 1985 Giavera del Montello   Włochy
59. 1986 Colorado Springs   Stany Zjednoczone
60. 1987 Villach   Austria
61. 1988 Ronse   Belgia
62. 1989 Chambéry   Francja
63. 1990 Utsunomiya   Japonia
64. 1991 Stuttgart   Niemcy
65. 1992 Benidorm   Hiszpania
66. 1993 Oslo   Norwegia
67. 1994 Agrigento   Włochy
68. 1995 Duitama   Kolumbia
69. 1996 Lugano   Szwajcaria
70. 1997 San Sebastián   Hiszpania
71. 1998 Valkenburg   Holandia
72. 1999 Werona   Włochy
Treviso
73. 2000 Plouay   Francja
74. 2001 Lizbona   Portugalia
75. 2002 Zolder   Belgia
76. 2003 Hamilton   Kanada
77. 2004 Werona   Włochy
78. 2005 Madryt   Hiszpania
79. 2006 Salzburg   Austria
80. 2007 Stuttgart   Niemcy
81. 2008 Varese   Włochy
82. 2009 Mendrisio   Szwajcaria
83. 2010 Melbourne   Australia
Geelong
84. 2011 Kopenhaga   Dania
85. 2012 Valkenburg   Holandia
86. 2013 Florencja   Włochy
87. 2014 Ponferrada   Hiszpania
88. 2015 Richmond   Stany Zjednoczone
89. 2016 Doha   Katar
90. 2017 Bergen   Norwegia
91. 2018 Innsbruck   Austria
92. 2019 Harrogate   Wielka Brytania
93. 2020 Aigle   Szwajcaria
Martigny
94. 2021 Leuven   Belgia
Bruges
95. 2022 Wollongong   Australia

MedaliściEdytuj

Wyścig ze startu wspólnego mężczyznEdytuj

Indywidualna jazda na czas mężczyznEdytuj

Wyścig ze startu wspólnego kobietEdytuj

Indywidualna jazda na czas kobietEdytuj

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn do lat 23Edytuj

Indywidualna jazda na czas mężczyzn do lat 23Edytuj

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn (amatorzy)Edytuj

Wyścig ze startu wspólnego juniorówEdytuj

Drużynowa jazda na czas mężczyznEdytuj

Drużynowa jazda na czas kobietEdytuj

Tabela medalowaEdytuj

Stan po MŚ 2014.
Klasyfikacja nie uwzględnia medali przyznanych w konkurencjach juniorów i juniorek.

Miejsce Państwo       Razem
1.   Włochy 57 50 46 153
2.   Belgia 41 29 28 98
3.   Francja 34 34 30 98
4.   Holandia 32 24 27 83
5.   Niemcy 20 24 29 73
6.   Stany Zjednoczone 17 19 17 53
7.   Szwajcaria 16 23 20 59
8.   ZSRR 11 16 15 42
9.   Australia 10 18 11 39
10.   Wielka Brytania 10 10 11 31
11.   NRD 10 2 4 16
12.   Hiszpania 9 15 16 40
13.   Szwecja 8 5 7 20
14.   Rosja 7 8 11 26
15.   Polska 7 7 3 17
16.   Dania 6 14 9 29
17.   Norwegia 5 1 6 12
18.   Litwa 4 3 4 11
19.   Ukraina 3 4 3 10
20.   Kolumbia 2 1 0 3
21.   Białoruś 2 0 1 3
  Słowenia 2 0 1 3
23.   Luksemburg 1 3 4 8
24.   Irlandia 1 3 3 7
25.   Portugalia 1 1 1 3
26.   Łotwa 1 1 0 2
  Słowacja 1 1 0 2
28.   Kazachstan 1 0 2 3
29.   Uzbekistan 1 0 0 1
30.   Kanada 0 3 4 7
31.   Czechosłowacja 0 2 3 5
  Nowa Zelandia 0 2 3 5
33.   Węgry 0 2 1 3
34.   Austria 0 1 3 4
35.   Południowa Afryka 0 1 1 2
36.   Brazylia 0 1 0 1
37.   Albania 0 0 1 1
  Ekwador 0 0 1 1
  Urugwaj 0 0 1 1

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj