Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2012

Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2012 – jedenaste mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez FIRA-AER mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie pięciu turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 19 maja – 8 lipca 2012 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istniał system awansów i spadków.

Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2012
Sevens Grand Prix Series 2012
2011 2013
Szczegóły
Organizacja

Europa

Termin

19 maja – 8 lipca 2012

Zwycięzca

 Anglia

Król strzelców

Walia Thomas Williams (135)

W pierwszych dwóch turniejach zwyciężyli Anglicy[1][2][3], w trzecim zaś Francuzi[4]. Triumf w całym cyklu odnieśli Anglicy, pozostałe miejsca na podium zajęli Portugalczycy i Francuzi[5][6]. Najwięcej punktów w cyklu (135) zdobył Walijczyk, Thomas Williams[7].

Informacje ogólneEdytuj

Mistrzostwa zostały rozegrane w formie pięciu turniejów w dwunastozespołowej obsadzie – trzech w Grand Prix Series i po jednym w Dywizjach A i B[8][9][10].

Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu trzech turniejów w czerwcu i lipcu – w Lyonie, Moskwie i Odense – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca[11]:

Miejsce Punkty
1 20
2 18
3 15
4 14
5 12
6 10
7 7
8 6
9 4
10 3
11 2
12 1

W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawie[12]:

  1. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  2. większej liczby zdobytych przyłożeń;
  3. rzutu monetą.

Reprezentacje w pierwszych dwóch turniejach zostały podzielone na dwie sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – dwie czołowe drużyny z każdej grupy awansowały do półfinałów, zespoły z miejsc trzeciego i czwartego do turnieju Plate, a pozostałe walczyły o Bowl. Do trzeciego turnieju zostały zaproszona Dania oraz trzy czołowe zespoły Dywizji A, a rywalizacja w pierwszej fazie odbywała się w ramach czterech czterozespołowych grup, zaś faza pucharowa była trzyrundowa. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci[13].

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku uzupełnionego o Szkocję, którą uplasowano na miejscu 7 w rozgrywkach elity[14].

Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz Dywizji A zostały relegowane do niższych klas rozgrywkowych, a ich miejsce zajęli zwycięzcy zawodów odpowiednio Dywizji A oraz Dywizji B[15][10].

UczestnicyEdytuj

Obsada turniejów została ustalona na podstawie wyników osiągniętych w poprzednich mistrzostwach[16].

GPS Dywizja A Dywizja B

TurniejeEdytuj

Lyon (2-3 czerwca)Edytuj

Miejsce Reprezentacja
1   Anglia
2   Portugalia
3   Hiszpania
4   Walia
5   Rosja
6   Szkocja
7   Francja
8   Gruzja
9   Holandia
10   Włochy
11   Niemcy
12   Ukraina
  Półfinały Finał
             
03 czerwca 2012
   Portugalia 12  
   Hiszpania 7  
 
03 czerwca 2012
       Portugalia 14
     Anglia 26
 
 
Mecz o 3. miejsce
03 czerwca 2012 03 czerwca 2012
   Walia 10    Hiszpania  17
   Anglia 24      Walia  12

Moskwa (30 czerwca - 1 lipca)Edytuj

Miejsce Reprezentacja
1   Anglia
2   Francja
3   Rosja
4   Hiszpania
5   Portugalia
6   Ukraina
7   Walia
8   Szkocja
9   Niemcy
10   Włochy
11   Gruzja
12   Holandia
  Półfinały Finał
             
01 lipca 2012
   Anglia 22  
   Hiszpania 7  
 
01 lipca 2012
       Anglia 21
     Francja 15
 
 
Mecz o 3. miejsce
01 lipca 2012 01 lipca 2012
   Rosja 0    Hiszpania  10
   Francja 7      Rosja  12

Odense (7-8 lipca)Edytuj

Miejsce Reprezentacja
1   Francja
2   Portugalia
3   Walia
4   Hiszpania
5   Gruzja
6   Anglia
7   Rosja
8   Szkocja
9   Włochy
10   Holandia
11   Niemcy
12   Ukraina
  Półfinały Finał
             
08 lipca 2012
   Walia 17  
   Portugalia 24  
 
08 lipca 2012
       Portugalia 12
     Francja 21
 
 
Mecz o 3. miejsce
08 lipca 2012 08 lipca 2012
   Hiszpania 0    Walia  21
   Francja 21      Hiszpania  17

Klasyfikacja końcowa[17]Edytuj

Poz. Drużyna LYO MOS ODE Ogółem
Punkty +/- Punkty +/- Punkty +/- Punkty +/-
    Anglia 20 +160 20 +120 10 +96 50 +376
    Portugalia 18 +8 12 +12 18 +48 48 +68
    Francja 7 +40 18 +93 20 +131 45 +264
4   Hiszpania 15 +15 14 +21 14 +39 43 +75
5   Walia 14 +2 7 -1 15 +9 36 +10
6   Rosja 12 +38 15 +95 7 +59 34 +192
7   Szkocja 10 +7 6 +7 6 +92 22 +106
8   Gruzja 6 -64 2 -109 12 +2 20 -171
9   Ukraina 1 -90 10 -28 1 -25 12 -143
10   Włochy 3 -34 3 -39 4 +30 10 -43
11   Niemcy 2 -56 4 -46 2 +6 8 -96
12   Holandia 4 -26 1 -125 3 -36 8 -187

PrzypisyEdytuj

  1. 7's GRAND PRIX SERIES : England won in Lyon (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  2. Moscow 7's Grand Prix Series : England, the best (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-23)].
  3. England maintain FIRA Euro Sevens dominance (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-12)].
  4. Grand Prix Series 3 for France in Odense (DK) (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-20)].
  5. England, 2012 7s European Champion (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-24)].
  6. Euro Sevens success for France and England (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-12)].
  7. GPS 7′s dla Anglików – 09/07/2012 (ang.). old.pzrugby.pl. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-07)].
  8. 7's Grand Prix Series: kick-off on 2/3 June 2012 (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-20)].
  9. Tournament Manual, s. 8
  10. a b MEN’S EUROPEAN 7’S CHAMPIONSHIP 2012 Group A & B – Technical Manual (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-23)].
  11. Tournament Manual, s. 8, 12–13
  12. Tournament Manual, s. 13
  13. Tournament Manual, s. 13–14, 19–26
  14. Tournament Manual, s. 7, 13
  15. Tournament Manual, s. 12
  16. Tournament Manual, s. 7
  17. Ranking 7s Grand Prix Series competition (ang.). rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-19)].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj