Mithridatum

historyczne lekarstwo

Mithridatum (mitrydat) − najsłynniejsze i najwyżej cenione w starożytności uniwersalne antidotum na trucizny, wynalezione przez króla Pontu Mitrydatesa VI, który testował rozmaite substancje na skazanych na śmierć. Według Celsusa składało się ono z 35 różnych substancji, które rozcierano i dodawano do miodu, a tak spreparowany miód rozpuszczano w winie[1]. Na jego bazie Andromachos z Krety sporządził recepturę teriaku, któremu z czasem zaczęto przypisywać właściwości panaceum[2].

Mitrydates prawdopodobnie posiłkował się przepisem Zopyrusa, nadwornego lekarza dynastii ptolemejskiej, na inne znane antidota − megalium i cyphi. Bardzo możliwe jest także, że korzystał z pomocy swojego lekarza i przyrodnika Krataeusa[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Sebastian Duda: Sztuka trucia (pol.). W: Ale Historia [on-line]. Agora S.A., 2014-01-31. [dostęp 2014-03-24].
  2. Wojciech Roeske, Teriak – lek dwudziestu wieków [pdf], „Wszechświat”, 10 (1969), 1965, s. 245-247.
  3. Stata Norton: The Pharmacology of Mithridatum: A 2000-Year-Old Remedy (ang.). American Society for Pharmacology and Experimental Therapeutics. [dostęp 2014-03-24].