Mitrofan (Simaszkiewicz)

Mitrofan, imię świeckie Mitrofan Wasiljewicz Simaszkiewicz (ur. 23 listopada 1845 w guberni podolskiej, zm. lipiec 1933) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Mitrofan
Mitrofan Simaszkiewicz
metropolita doński i nowoczerkaski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data urodzenia 23 listopada 1845
Data śmierci lipiec 1933
metropolita doński i nowoczerkaski
Okres sprawowania 1922-1925
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1904
Prezbiterat 1877
Chirotonia biskupia 29 stycznia 1906
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 stycznia 1906
Konsekrator Dymitr (Sambikin)
Współkonsekratorzy Guriasz (Burtasowski), Nazariusz (Kiriłłow), Aleksy (Dorodnicyn)

ŻyciorysEdytuj

W 1871 ukończył Petersburską Akademię Duchowną z tytułem kandydata nauk teologicznych. W tym samym roku został skierowany do pracy w seminarium duchownym w Kamieńcu Podolskim jako wykładowca historii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego oraz języka francuskiego. W 1875 obronił dysertację magisterską w dziedzinie teologii (poświęconą proroctwu Nauma o Niniwie), zaś dwa lata później został rektorem seminarium, w którym pracował, a następnie przyjął święcenia kapłańskie i natychmiast otrzymał godność protoprezbitera. W 1904, po śmierci żony, złożył wieczyste śluby mnisze i otrzymał godność archimandryty.

29 stycznia 1906 przyjął chirotonię biskupią i został wikariuszem eparchii kazańskiej z tytułem biskupa czeboksarskiego. W chirotonii jako konsekratorzy wzięli udział arcybiskup kazański Dymitr, biskupi symbirski Guriasz, niżnonowogrodzki Nazariusz oraz biskup czystopolski Aleksy. W 1907 przeniesiony na katedrę penzeńską i sarańską. W 1914 otrzymał godność arcybiskupią. W 1915 przeniesiony ponownie, tym razem na katedrę dońską i nowoczerkaską. Brał udział w tworzeniu Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie Rosji i był jego pierwszym przewodniczącym[1].

Przed 1922 mianowany metropolitą.

W 1926 dołączył do grigoriewców; zmarł w lipcu 1933[2], nie wróciwszy do kanonicznej Cerkwi Rosyjskiej.

Autor publikacji z dziedzin historii Cerkwi, historii Podola, liturgiki oraz akafistu ku czci św. Szymona, biskupa włodzimierskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. ВРЕМЕННОЕ ВЫСШЕЕ ЦЕРКОВНОЕ УПРАВЛЕНИЕ НА ЮГО-ВОСТОКЕ РОССИИ w Prawosławnej Encyklopedii
  2. Лавринов Валерий, протоиерей. Обновленческий раскол в портретах его деятелей. Материалы по истории Церкви. Книга 54. М. 2016. стр. 308

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Tichon (Nikanorow)
Biskup penzeński
1907 - 1915
Następca
Włodzimierz (Putiata)
Poprzednik
Włodzimierz (Sieńkowski)
Biskup doński
1915 - 1925
Następca
Dymitr (Dobrosierdow)