Otwórz menu główne

Mołnia 1-2 – drugi cywilny operacyjny radziecki satelita telekomunikacyjny; czwarty statek pierwszej generacji satelitów Mołnia. Transmitował sygnały telewizyjne oraz dwustronną łączność telefoniczną i telegraficzną, korzystając ze stacji naziemnych systemu Orbita.

Mołnia 1-2
Inne nazwy Molnia 1B, 01621
Indeks COSPAR 1965-080A
Zaangażowani OKB-10, OKB-586, Ministerstwo Łączności ZSRR Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
Rakieta nośna Mołnia 8K78
Miejsce startu Bajkonur, Kazachska SRR
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 487 km
Apogeum 39921 km
Okres obiegu 718,8 min
Nachylenie 65,5°
Czas trwania
Początek misji 14 października 1965
Powrót do atmosfery 17 marca 1967
Wymiary
Masa całkowita 1600 kg

Budowa i działanieEdytuj

Statek składał się z hermetycznego cylindra, o rozmiarach 3,4×1,6 metra, zakończonego stożkami. W jednym z nich mieścił się system napędowy i silniczków korekcyjnych (KDU-414). Drugi pokryty był panelami ogniw słonecznych i zawierał urządzenia do śledzenia kuli ziemskiej. W zakończeniach znajdowały się także:

  • czuły odbiornik (1000 MHz) i trzy nadajniki (800 MHz, 40W; jeden roboczy, dwa zapasowe). Sygnał telewizyjny nadawany w zakresie 3,4-4,1 GHz
  • układy telemetrii
  • akumulatory ładowane z ogniw słonecznych
  • komputer pokładowy

Wokół sekcji cylindrycznej zamontowane było 6 dużych paneli ogniw słonecznych i dwie kierunkowe anteny paraboliczne, rozmieszczone po przeciwległych stronach. Jedna z nich była zawsze zwrócona ku Ziemi, druga była zapasowa.

OrbitaEdytuj

W odróżnieniu od wysłanego niemal w tym samym czasie pierwszego komercyjnego satelity telekomunikacyjnego Intelsat 1, krążącego po orbicie geosynchronicznej, Mołnia 1-02 krążyła po silnie wydłużonej orbicie nachylonej pod dużym kątem do równika. Takie rozwiązanie zapewniało widoczność satelity na terytorium ZSRR przez czas od 8 do 12 godzin. Umieszczenie trzech statków na podobnych, ale przesuniętych względem siebie orbitach, zapewniało więc całodobową komunikację na terytorium kraju.

Taki rodzaj orbity satelitów telekomunikacyjnych jest popularnie nazywany orbitą typu Mołnia[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Molnia 1-2 (ang.)

BibliografiaEdytuj