Otwórz menu główne

Napastowanie seksualne

(Przekierowano z Molestowanie seksualne)

Napastowanie lub molestowanie seksualne – nieakceptowane zachowanie o charakterze seksualnym, którego skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie osoby nim dotkniętej[1]. Molestowaniem seksualnym mogą być elementy fizyczne, werbalne lub pozawerbalne, ale nie ma ono charakteru gwałtu, w przypadku molestowania seksualnego nie dochodzi do obcowania płciowego[1].

Molestowania seksualnego mogą doświadczać osoby obu płci, większość badań wskazuje jednak, że najczęściej sprawcami są mężczyźni a ofiarami padają kobiety[2][3]. Kobiety określają więcej zachowań jako obraźliwe, częściej doświadczają molestowania i doświadczają go bardziej długotrwale[2].

Aspekty prawne w PolsceEdytuj

Prawo karneEdytuj

Napastowanie seksualne nie jest zdefiniowane w prawie karnym[4]. Niektóre czyny będące przejawem molestowania, takie jak groźby (art. 190), uporczywe nękanie (art. 190a), znęcanie się fizyczne lub psychiczne (art. 207 § 1) mogą być jednak karalne[4]. W zależności od stanu faktycznego molestowanie seksualne może też wypełniać znamiona czynu zabronionego z art. 197-199[4] oraz art. 202 i 203 Kodeksu karnego[potrzebny przypis].

Prawo wykroczeńEdytuj

W prawie wykroczeń molestowanie seksualne nie jest zdefiniowane[5]. Karalne są natomiast czyny godzące w obyczajność publiczną określone w art. 140[5], 141 i 142 Kodeksu wykroczeń, które mogą (art. 140 i 141) albo mają (art. 142) charakter seksualny[potrzebny przypis].

Prawo pracyEdytuj

Polski kodeks pracy uznaje molestowanie seksualne za przejaw niezgodnej z prawem dyskryminacji[6]. Według art. 183a § 6. Kodeksu pracy molestowaniem seksualnym jest każde nieakceptowane zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie albo upokorzenie pracownika; na zachowanie to mogą się składać fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy[6]. Tego rodzaju zachowanie jest uznane za dyskryminacje ze względu na płeć[6].

Prawo europejskieEdytuj

Tak zwana Konwencja Stambulska zobowiązuje państwa sygnatariuszy, w tym Polskę, do działań, które zapewnią, że wszelkie że wszelkie formy niepożądanych działań werbalnych, niewerbalnych lub fizycznych o charakterze seksualnym, skutkujące naruszeniem godności danej osoby, w szczególności w atmosferze zastraszania, wrogości, upodlenia, poniżenia lub obrazy, podlegać będą odpowiedzialności karnej lub innej odpowiedzialności prawnej (art. 40)[7]. Konwencja zobowiązuje również do podjęcia działań zapobiegających molestowaniu seksualnemu, takich jak: prowadzenie edukacji anty-dyskryminacyjnej czy prowadzenie ogólnokrajowego telefonu zaufania dla ofiar molestowania seksualnego[7].

Skala zjawiskaEdytuj

Unia EuropejskaEdytuj

Według badania FRA 55% kobiet w Unii Europejskiej doświadczyło molestowania seksualnego przynajmniej raz w życiu od ukończenia 15 roku życia[8].

PolskaEdytuj

Według badania CBOS z 2018 roku 25% osób uczących się lub zatrudnionych (kobiet i mężczyzn) doświadczyło molestowania seksualnego[9]. Najczęstszą formą molestowania były niestosowne wypowiedzi o charakterze seksualnym (doświadczyło tego 24% osób)[9]. 9% osób doświadczyło napastowania fizycznego ze strony współpracowników, 2% deklarowało, że w ich miejscu ktoś otrzymał korzyści w zamian za utrzymywanie stosunków seksualnych z przełożonym[9].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Latos 2014 ↓, s. 325.
  2. a b rpo 2018 ↓, s. 25.
  3. Chelsea Willness, Piers Steel, Kibeom Lee. A meta-analysis of the antecedents and consequences of workplace sexual harassment. „Personnel Psychology”. 60, 2007. DOI: 10.1111/j.1744-6570.2007.00067.x (ang.). 
  4. a b c rpo 2018 ↓, s. 14.
  5. a b rpo 2018 ↓, s. 15.
  6. a b c rpo 2018 ↓, s. 12.
  7. a b rpo 2018 ↓, s. 20.
  8. Violence against women in the EU (ang.). [dostęp 2019-12-06].
  9. a b c cbos 2018 ↓.

BibliografiaEdytuj