Otwórz menu główne

Monaster św. Atanazego w Mołodze

Monaster św. Atanazego – nieistniejący klasztor prawosławny położony w okolicach miasta Mołoga, zatopiony w latach 40. XX wieku wodami Zbiornika Rybińskiego.

Monaster św. Atanazego
Афанасьевский монастырь
Widok monasteru przed rewolucją październikową
Widok monasteru przed rewolucją październikową
Państwo  Rosja
Miejscowość MołogaZbiornik Rybiński
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru żeński
Eparchia jarosławska i rostowska
Klauzura nie
Obiekty sakralne
Cerkiew Trójcy Świętej
Cerkiew Zesłania Ducha Świętego
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Data budowy XV w.
Data zamknięcia 3 stycznia 1930
Data zburzenia lata 40. XX wieku
Data reaktywacji nie reaktywowany
Położenie na mapie obwodu jarosławskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu jarosławskiego
Monaster św. Atanazego
Monaster św. Atanazego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster św. Atanazego
Monaster św. Atanazego
Ziemia58°11′00″N 38°26′00″E/58,183333 38,433333

Monaster po raz pierwszy jest wzmiankowany w źródłach pisanych w 1509 jako męska wspólnota monastyczna[1]. Istnieją jednak źródła wskazujące na jego powstanie już w XV stuleciu[2]. Monaster był filią klasztoru Zmartwychwstania Pańskiego w Ugliczu[2]. W XVIII w. własnością monasteru było 1871 gospodarstw chłopskich[1]. Wspólnota została zlikwidowana w 1764 z powodu złej kondycji finansowej (być może wywołanej przejęciem przez państwo części wcześniejszych majątków monasterskich)[2]; cerkiew klasztorna przejęła funkcje parafialnej[1]. W 1795 monaster został reaktywowany jako żeński. Najcenniejszym obiektem kultu przechowywanym na jego terenie była jedna z kopii Tichwińskiej Ikony Matki Bożej[1].

Według opisu z II połowy XIX wieku kompleks zabudowań monasterskich składał się z trzech świątyń: Trójcy Świętej, Zesłania Ducha Świętego i Zaśnięcia Matki Bożej, wzniesionych odpowiednio w 1788, 1826 i 1840[2].

Po rewolucji październikowej klasztor pozostawał czynny do 3 stycznia 1930. Jak wspominał żyjący w monasterze późniejszy starzec Paweł (Gruzdiew), po Świętej Liturgii wszyscy obecni w klasztorze zostali z niego wypędzeni siłą, zaś dzwony w cerkwiach zniszczone[3].

Klasztor został w całości zalany wodami Zbiornika Rybińskiego w latach 40. XX wieku[1].

PrzypisyEdytuj