Monaster Trójcy Świętej i Świętych Praojców w Hebronie

Monaster Trójcy Świętej i Świętych Praojcówklasztor prawosławny w Hebronie, utworzony przez rosyjską misję prawosławną w Jerozolimie.

Monaster Trójcy Świętej i Świętych Praojców
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Palestyna
 Izrael
Miejscowość Seal of Hebron.tif Hebron
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia Rosyjska misja prawosławna w Jerozolimie
Typ monasteru męski
Obiekty sakralne
Cerkiew Świętych Praojców
Założyciel klasztoru archimandryta Leonid (Siencow)
Materiał budowlany kamień
Data budowy 1904–1925
Położenie na mapie Palestyny
Mapa konturowa Palestyny, plisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Monaster Trójcy Świętej i Świętych Praojców”
Ziemia31°31′59″N 35°06′00″E/31,533056 35,100000

HistoriaEdytuj

W 1866 zwierzchnik rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie archimandryta Antonin (Kapustin) wystąpił z inicjatywą zakupu terenu, na którym stał tzw. dąb z Mamre – drzewo, pod którym według legendy zamieszkiwał w namiocie biblijny Abraham. 22 maja 1871 po raz pierwszy odprawiono Świętą Liturgię pod dębem. W 1874 wzniesiono obok dom pielgrzyma, jednak ze względu na fakt, że miasto Hebron zamieszkiwali głównie muzułmanie, nie zaczęto od razu budowy cerkwi, mimo zachęt ze strony patriarchów jerozolimskiego Nikodema i konstantynopolitańskiego Joachima III. Prace budowlane podjął dopiero w 1904 archimandryta Leonid (Siencow), stojący na czele misji rosyjskiej. Gotowa cerkiew została poświęcona po 21 latach budowy, 31 maja 1925, kiedy po rewolucji październikowej misja w Jerozolimie nie mogła już liczyć na wsparcie polityczne i finansowe ze strony rosyjskiego rządu. Konsekracji obiektu dokonał patriarcha jerozolimski Damian.

Monaster w Hebronie przeszedł w latach 20. XX wieku pod jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Patriarsze Moskwy ponownie podlega od 5 czerwca 1997. Miejsce to pozostaje popularnym ośrodkiem pielgrzymkowym. Jego tradycją jest odprawiania Świętej Liturgii pod Dębem Abrahama w trzecim dniu po uroczystościach Trójcy Świętej. Liturgia ta jest odprawiana w tym miejscu również obecnie, mimo że dąb z czasem obumarł.

ArchitekturaEdytuj

Cerkiew monasterska wzniesiona jest na planie prostokąta. Jej najwyższym punktem jest dzwonnica zwieńczona kopułą z latarnią. Również nad prezbiterium wznosi się szersza kopuła na ośmiobocznym bębnie. W architekturze monasteru i świątyni wyraźne są cechy nawiązujące do wyglądu zamków średniowiecznych. W cerkwi znajdują się trzy ołtarze – Świętych Praojców, Trójcy Świętej i św. Mikołaja.

BibliografiaEdytuj