Monastyr Trojański

(Przekierowano z Monaster Trojański)

Monastyr Trojański[1] (bułg. Троянски манастир) – klasztor prawosławny pod wezwaniem Zaśnięcia Matki Bożej, w Oreszaku (10 km na południe od miasta Trojan) w Bułgarii.

monastyr Trojański
Троянски манастир
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Bułgaria
Miejscowość Oreszak
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Eparchia stauropigia
Klauzura nie
Typ monasteru męski
Obiekty sakralne
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Kaplica św. Mikołaja
Styl renesans bułgarski (oprócz cerkwi)
Materiał budowlany wapień, cegła
Data budowy przełom XVI i XVII w.
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
monastyr Trojański
monastyr Trojański
Ziemia42°51′45″N 24°46′50″E/42,862500 24,780556
Trójręka Ikona Matki Bożej

HistoriaEdytuj

Nie są znane szczegóły powstania monastyru ani dokładny czas tego wydarzenia. Według informacji zawartych w kronice spisanej w 1835 założycielem wspólnoty monastycznej był nieznany z imienia mnich prawosławny, który wybudował dla siebie pustelnię w pobliżu miasta Trojan. Miało to miejsce na przełomie XVI i XVII wieku. Pustelnik, cieszący się powszechnym szacunkiem, z czasem wzniósł również skromną cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej, na miejsce przybywali również inni duchowni pragnący go naśladować.

Do 1830 monaster był kilkakrotnie burzony i odbudowywany na skutek toczonych w regionie wojen. W 1830 uzyskał również przywilej stauropigii, nadany po wizycie delegacji zakonników u patriarchy Konstantynopola z prośbą o wyjęcie klasztoru spod jurysdykcji eparchii łoweckiej. W czasie tureckich rządów w Bułgarii monaster był ośrodkiem ruchu niepodległościowego; mnisi udzielali schronienia poszukiwanym działaczom narodowym i sami angażowali się w działalność tajnych organizacji.

Monastyr jest ważnym celem pielgrzymkowym i turystycznym. Głównym celem pielgrzymek jest cudowna Trójręka Ikona Matki Bożej, według legendy podarowana przez mnicha udającego się z Góry Atos do klasztoru na terenie dzisiejszej Rumunii.

ArchitekturaEdytuj

Monastyr położony jest na wzniesieniu 400 metrów nad poziomem morza. Jego zabudowania reprezentują styl renesansu bułgarskiego, chociaż główna cerkiew kompleksu, wielokrotnie burzona i odbudowywana, pochodzi dopiero z 1835 i nosi wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej. Starsza od niej jest kaplica św. Mikołaja. Budynki monastyru wzniesione są z wapienia i cegły.

Pomieszczenia mieszkalne dla zakonników są cztero- lub trójkondygnacyjne, zestawione w czworobok otoczony wewnątrz krużgankiem. Sklepienia i ściany zewnętrzne w krużganku pokryte są freskami. Autorem zespołu fresków w głównym soborze jest Zachari Zograf, który wykonał również podobne dekoracje w monastyrze Rilskim. Ikony w cerkwi napisał jego brat Dimityr. Zachari Zograf wykonał m.in. ikonostas oraz fresk przedstawiający zebranych wszystkich 27 zakonników przebywających w czasie jego pracy w klasztorze, jak również symboliczne malowidło z wizerunkiem lwa i słonia – znaków siły narodu bułgarskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Polski egzonim uchwalony na 104. posiedzeniu KSNG.

BibliografiaEdytuj