Monaster Zaśnięcia Matki Bożej (Krym)

(Przekierowano z Monastyr Uspieński)

Monaster Zaśnięcia Matki Bożejklasztor Zaśnięcia Matki Bożej (ukr. Успенський печерний монастир) w pobliżu Czufut-Kale na Krymie.

Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Успенський печерний монастир
Ilustracja
Państwo  Rosja
 Ukraina
Republika  Autonomiczna Republika Krymu
Autonomiczna Republika Krymu
Miejscowość okolice Czufut-Kale
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Rodzaj klasztoru monastyr
Eparchia symferopolska i krymska
Typ monasteru męski
Data budowy VIII w. (?)
Data zamknięcia 1921
Data reaktywacji 1993
Położenie na mapie Krymu
Mapa konturowa Krymu, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Monaster Zaśnięcia Matki Bożej”
Ziemia44°44′40″N 33°54′37″E/44,744444 33,910278
Strona internetowa klasztoru
Monastyr Uspieński
Na pierwszym planie dzwonnica cerkwi, na lewo od niej współczesne zabudowania klasztorne, na prawo dziedziniec klasztoru

PołożenieEdytuj

Monastyr leży na południu Półwyspu Krymskiego, w połowie drogi pomiędzy Symferopolem a Sewastopolem. Został wydrążony w skalistym zboczu wąwozu w Górach Krymskich.

HistoriaEdytuj

Czasy Rusi KijowskiejEdytuj

Najprawdopodobniej klasztor zaczęli wykuwać w skałach, pod koniec VIII w., greccy mnisi chrześcijańscy uciekający z Bizancjum przed prześladowaniami ikonoduli.

Czasy panowania TatarówEdytuj

Po podbiciu Krymu przez Tatarów w XIII wieku, klasztor nie został zlikwidowany (jak wiele innych świątyń chrześcijańskich). Ikonę Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny z monastyru adorował nawet rezydujący w pobliskim Bakczysaraju chan Hadżi Girej. Po przyjęciu przez chana Sahin Gireja zwierzchnictwa Rosji w 1774 sytuacja ludności greckiej na Krymie pogorszyła się.

Czasy panowania RosjiEdytuj

W 1778 mnisi, wraz z osadnikami ze wsi leżącej poniżej klasztoru, zostali zmuszeni do przeniesienia się nad Morze Azowskie – zakładając tam dzisiejszy Mariupol. W 1818 w klasztorze odwiedziny złożył car Aleksander I. Następnie w 1850 monastyr został odnowiony jako rosyjski, z cerkwią prawosławną. Dobudowano wówczas kolejne cerkwie (łącznie było ich już pięć) i cele[1].

Podczas wojny krymskiej, w trakcie obrony Sewastopola przed Turkami w latach 1854–1855, urządzono w nim szpital dla oficerów armii rosyjskiej.

Czasy komunistycznej RosjiEdytuj

Po rewolucji październikowej klasztor został ograbiony przez bolszewików, wywieziona została wówczas bogata kolekcja pozłacanych ikon. Ostatecznie monastyr zamknięto w 1921.

Podczas II wojny światowej ponownie pomieszczenia zaadaptowane zostały na potrzeby szpitala wojskowego.

WspółcześnieEdytuj

W 1993 monastyr został zwrócony Cerkwi prawosławnej i znów otwarty jako klasztor męski.

ZwiedzanieEdytuj

Monastyr jest jedną z ważniejszych atrakcji turystycznych Krymu. Ponieważ wciąż pełni on rolę klasztoru, do zwiedzania i w celach kultu religijnego udostępniana jest jedynie niewielka część kompleksu z XIV-wieczną cerkwią wykutą w całości w skale.

Monastyr jest też ważnym dla prawosławnych wiernych, miejscem pielgrzymowania.

PrzypisyEdytuj

  1. . Bakczysaraj, stolica chanów (pol.). Miesięcznik „Miejsca Święte”. [dostęp 25.07.2008].

BibliografiaEdytuj