Monika Witkowska

Monika Witkowska (ur. 1966 w Warszawie) – podróżniczka, himalaistka, żeglarka, pisarka, dziennikarka i przewodniczka wypraw trekkingowych. Należy do składu Kapituły Konkursu Kolosy.[1]

Monika Witkowska
Ilustracja
Monika Witkowska (Manaslu 2018)
Data i miejsce urodzenia 13.07.1966
Warszawa
Zawód, zajęcie podróżniczka, himalaistka, żeglarka, autorka książek, dziennikarka
[www.monikawitkowska.pl Strona internetowa]
Obóz 1 na Broad Peak
Monika Witkowska (Manaslu 2018)

ŻyciorysEdytuj

Od urodzenia mieszka w Warszawie. Ukończyła studia na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. Swoje życie poświęciła podróżom – odwiedziła ok. 180 krajów[2] na wszystkich kontynentach, przy czym większość wypraw to samodzielne wyjazdy „plecakowe”. Pasję podróżowania łączy z aktywnością górską, żeglarską, jeździ na nartach, nurkuje, zajmowała się też sportami powietrznymi (skoki spadochronowe, motolotnie, paralotnie). O swoich podróżach pisze książki, przewodniki i artykuły do wielu znanych tytułów; opowiada również podczas prelekcji i wykładów motywacyjnych. Jako pilot i przewodnik prowadzi wyjazdy po całym świecie, w tym trekkingi w Himalajach, Karakorum i na Kilimandżaro.

Dokonania górskieEdytuj

Wyprawy na ośmiotysięczniki:

  • 2013 – zdobycie Mount Everest (8848 m)
  • 2015 – wyprawa na Broad Peak (atak szczytowy przerwany z powodu załamania pogody)
  • 2018 – zdobycie Manaslu (8156 m)
  • 2019 – zdobycie Lhotse (8516 m)

W 2015 r. jako 8 Polka zakończyła zdobywanie Korony Ziemi,[3] dokonując tego w wersji rozszerzonej (nie 7, a 9 szczytów, czyli: Everest, Denali, Kilimandżaro, Mount Vinson, Elbrus, Piramida Carstensza, Mont Blanc, Aconcagua i Góra Kościuszki).

Zdobyła także wiele innych gór, m.in. Matterhorn, Kazbek, Ama Dablam, Chimborazo i inne szczyty sześciotysięczne.

Od roku 1989 jest przewodnikiem w SKPB Warszawa (Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich).

Dokonania żeglarskieEdytuj

Pierwsze patenty żeglarskie zdobywała w Harcerskim Ośrodku Wodnym w Warszawie.

Później zaczęła żeglować po morzu, działając w Studenckim Klubie Żeglarskim Politechniki Warszawskiej.

Do najbardziej znaczących rejsów, w których brała udział należą:

  • w 1989/90 roku 7-miesięczny rejs przez Pacyfik, Kanał Panamski i Atlantyk na żaglowcu „Zawisza Czarny” (rejs nagrodzony jako Rejs Roku 1989)
  •  
    Etiopia
    w 2003 roku, 2-miesięczny rejs na s/y „Stary” (13,49 m) na trasie Valparaiso – Przylądek Horn – Polska Stacja Antarktyczna na wyspie Króla Jerzego – Falklandy/Malwiny (rejs uznany Rejsem Roku)
  • w 2010 roku – 3 miesięczny rejs na jachcie „Solanus” (14,5 m) przez Przejście Północno-Zachodnie (od Grenlandii na Alaskę) – rejs nagrodzony II nagrodą Rejs Roku i Kolosem w kategorii Żeglarstwo[4]
  • w 2011 roku – 3 miesięczny rejs na s/y „Anna” (dł. 10,5 m) od Inuvik w północnej Kanadzie, dookoła Czukotki i przez Morze Beringa na Alaskę – rejs nagrodzony wyróżnieniem w konkursie „Kolosy”[5] i nominacją do nagrody Travelerów National Geographic[6]
  • w 2016 roku – miesięczny rejs na s/y „Phoenix” (9,5 m) dookoła Przylądka Horn[7]

Praca w mediachEdytuj

Pierwsze kroki dziennikarskie, w roku 1990 stawiała współpracując z redakcjami „Żagli” oraz „Życia Warszawy”. W latach 1996–2003 kierowała dodatkiem „Turystyka” w „Gazecie Wyborczej”, a następnie została dziennikarskim freelancerem, współpracując z dziennikami i periodykami takimi jak (niektóre z tytułów już nie istnieją): „Podróże”, „Voyage”, „National Geographic Traveler”, „Poznaj Świat”, „Kaleidoscope”, „Kontynenty”, „Obieżyświat”, „Extremium”, „Jachting”, „Magazyn Góry”, „N.P.M.”, „SKI Magazyn”, „Viva”, „Twój Styl”, „Wysokie Obcasy”, dodatki turystyczne „Rzeczpospolitej”, „Dziennika” i „Pulsu Biznesu”.

KsiążkiEdytuj

 
Festiwal Literacki, Zakopane 2019

Za swoją twórczość literacką była nagradzana m.in. Nagrodą im. L. Teligi (nagroda za książki żeglarskie)[8] oraz kilkukrotnie – Nagrodą Magellana (nagroda za książki podróżnicze).[9]

Do samodzielnie napisanych książek reportażowych Witkowskiej należą:

  • Lhotse. Lodowa siostra Everestu, 2020, wyd. Bezdroża
  • Manaslu. Góra Ducha, Góra Kobiet, 2019, wyd. Helion
  • Góry z duszą, cz. 3. Szczyty marzeń, 2018, wyd. Burda Media
  • Horn na trawersie. Opowieści nie tylko żeglarskie, 2018, wyd. Bezdroża
  • Góry z duszą, cz. 2. Pasja i przygoda, 2016, wyd. Burda Media
  • Góry z duszą, cz. 1, 2015, wyd. Burda Media
  • Z plecakiem przez świat, 2015, wyd. Bezdroża
  • Everest. Góra Gór, 2013, wyd. Helion
  • Kurs Czukotka, 2013, wyd. Burda Media
  • Kurs Arktyka. Kurs Arktyka. Rejs przez przejście północno-zachodnie, 2011, wyd. Alma Press
  • Kurs na Horn. Dziennik z rejsu, 2009, wyd. Prószyński i S-ka PRZEWODNIKI
  • Narty na Słowacji, 2009, wyd. Berlitz
  • Słowiński Park Narodowy, 2008, wyd. Multico
  • Dania, 2005, wyd. „Wiedza i Życie”

Książki w których jest współautorką to m.in.:

  • Dzieci świata, 2011, Arkady
  • Ugryźć świat, 2008, G+J RBA/National Geographic
  • Między niebem a piekłem, 2004, wyd. G+J RBA/National Geographic
  • Wyprawy na koniec świata, 2004, wyd. G+J RBA/National Geographic
  • Świat na talerzu, 2004, wyd. G+J RBA/National Geographic

PrzypisyEdytuj

  1. Kapituła Kolosów, kolosy.pl [dostęp 2021-02-24].
  2. Helion SA, Z plecakiem przez świat. Vademecum podróżnika, ISBN 978-83-283-1837-3 [dostęp 2021-02-24] (pol.).
  3. Monika Witkowska z Koroną Ziemi | Outdoor Magazyn pisze, Monika Witkowska – kolejną Polką z Koroną Ziemi [dostęp 2021-02-24] (pol.).
  4. "Solanus" pokonał Przejście Północno-Zachodnie!, zagle.se.pl [dostęp 2021-02-24].
  5. Piotr Tomza, Pokolenie Kolosów, Virtualo, 5 marca 2014, ISBN 978-83-7881-326-2 [dostęp 2021-02-24] (pol.).
  6. Travelery 2011 - wyniki i fotorelacja!, www.national-geographic.pl [dostęp 2021-02-24] (pol.).
  7. Przylądek Horn: 400 lat od pierwszego opłynięcia. Wyjątkowy rejs na rocznicę, zagle.se.pl [dostęp 2021-02-24].
  8. Nagrody im. L. Teligi 2011 - przyznane!, zagle.se.pl [dostęp 2021-02-24].
  9. Najlepsze przewodniki, książki podróżnicze, mapy – 13 publikacji wyróżnionych Nagrodą Magellana 2013, podroze.se.pl [dostęp 2021-02-24] (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj