Otwórz menu główne

Monitorowanie EKG metodą Holtera

Pacjent z założonym holterem EKG

Monitorowanie EKG metodą Holtera (pot. holter) – metoda EKG umożliwiająca rejestrowanie pracy serca w sposób ciągły, przez 24 godziny na dobę w celu późniejszej, szczegółowej, często komputerowej analizy. Jego wynalazcą był amerykański biofizyk Norman Holter[1].

Ważnymi cechami urządzeń do monitorowania holterowskiego są niewielkie rozmiary rejestratora i możliwość przymocowania do ciała lub ubrania pacjenta w sposób niekrępujący ruchów. Umożliwia to normalną aktywność życiową ze sportem i snem włącznie. Nie wolno jednak wchodzić z holterem pod prysznic lub zanurzać się w wodzie.

Starsze urządzenia zapisywały dane na standardowej kasecie magnetofonowej C120 z bardzo małą prędkością (2 mm/s), nowsze korzystają z pamięci flash.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1.   Anna Krawczyńska, Beata Średniawa, Sylwia Cebula, Agata Musialik-Łydka, Oskar Kowalski, Radosław Lenarczyk, Aleksandra Woźniak, Kamil Tabor, Zbigniew Kalarus. Długoterminowe monitorowanie holterowskie – rodzaje i znaczenie kliniczne. „Folia Cardiologica Excerpta”. 5 (6), s. 353–360, 2010. [dostęp 2018-02-04].