Monwid, znany także jako Moniwid[1] (ur. ok. 13131315, zm. 2 lutego 1348 nad Strawą) – starolitewski książę Kieranowa, pochodzący z dynastii Giedyminowiczów. Syn wielkiego księcia Giedymina.

Monwid
Moniwid
Wizerunek herbu
Herb Giedyminowiczów
książę kiernowski
Dane biograficzne
Dynastia

Giedyminowicze

Data urodzenia

ok. 13131315

Data i miejsce śmierci

2 lutego 1348
nad Strawą

Ojciec

Giedymin

Matka

Jewna?

ŻyciorysEdytuj

Dawniej uchodził za najstarszego syna Giedymina, jednak w świetle nowszych badań uważa się, że Monwid był jego najmłodszym synem[2]. Niekiedy jest identyfikowany z księciem grodzieńskim, Patrykiem Narymuntowiczem, jednak mniemanie to zostało odrzucone[2]. Latopisy litewsko-ruskie podają informację, jakoby Monwid otrzymał od ojca Karaczew i Słonim. Według innych źródeł otrzymał księstwo kiernowskie i ta informacja znalazła większe poparcie w historiografii[2]. W pisanych źródłach historycznych nie zachowały się do czasów obecnych żadne inne materiały dotyczące Monwida[3].

Zgodnie z przekazem Kroniki Macieja z Neuenburga i Kroniki czterech zakonów jerozolimskich – dwóch braci ówczesnego władcy litewskiego zginęło samobójczą śmiercią w bitwie nad rzeką Strawą (tzw. Bitwa nad Strawą), 2 lutego 1348 roku. Jednym z braci był Narymunt Gleb, zaś drugiego z nich badacze identyfikują z Monwidem[2]. W pewnym stopniu potwierdzać to może fakt, że Monwid nie został wspomniany w traktacie rozejmu polsko-litewskiego z 1352 roku, co oznacza, że w tym roku z całą pewnością już nie żył[2].

Z powodu braku informacji źródłowych nie wiadomo, czy się ożenił i posiadał potomstwo[4].

Istnieją spekulacje, jakoby Monwid był protoplastą rodu Moniwidów herbu Leliwa[3], jednakże jest to błąd występujący z uwagi na zbieżność imion omawianego Monwida oraz Moniwida, bojara litewskiego, będącego właściwym protoplastą rodu[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Wolff i in. 1895 ↓, s. 665.
  2. a b c d e J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań - Wrocław 1999, s. 244.
  3. a b Manvydas . Encyklopedia Litwy Radzieckiej , t. 2 (Grūdas-Marvelės). - Wilno: Redaktor Naczelny Encyklopedii, 1986. // s. 688
  4. J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań - Wrocław 1999, s. 244–245.
  5. Józef Wolff: Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1895.

BibliografiaEdytuj