Morskie Oko (Kołobrzeg)

Morskie Oko (Kąpielisko Rodzinne, niem. Familienbad) – dawne kąpielisko nad Morzem Bałtyckim w Kołobrzegu, położone na plaży przy Parku im. Stefana Żeromskiego (zdrojowym), na przedłużeniu dzisiejszej ulicy Ściegiennego. Zlokalizowane na terenie Dzielnicy Uzdrowiskowej.

Morskie Oko
Ilustracja
Widok na skrzydło wschodnie (2015)
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kołobrzeg

Adres

aleja Nadmorska 2

Rozpoczęcie budowy

1902

Ukończenie budowy

1903

Ważniejsze przebudowy

1910, 1923-1924

Zniszczono

1916

Rozebrano

1995 (częściowo)

Położenie na mapie Kołobrzegu
Mapa konturowa Kołobrzegu, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Morskie Oko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Morskie Oko”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Morskie Oko”
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa konturowa powiatu kołobrzeskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Morskie Oko”
Ziemia54°11′10,4″N 15°34′25,4″E/54,186222 15,573722

HistoriaEdytuj

Drewniany budynek kąpieliska powstał w latach 1902-1903. Kąpielisko było przeznaczone dla rodzin: kobiet, mężczyzn i dzieci, co było nowym rozwiązaniem w stosunku do dotychczas istniejących w Uzdrowisku Kołobrzeg odrębnych kąpielisk dla pań (Damenbad) i panów (Herrenbad). W 1910 obiekt został rozbudowany o restaurację z widokiem na morze i 185 kabin. Całość posadowiona była na drewnianych palach. Zabudowania spłonęły w grudniu 1916 w wyniku podpalenia. Nowy obiekt powstał w latach 1923-1924 również na palach i bez większych zniszczeń przetrwał bitwę o Kołobrzeg w 1945. Po II wojnie światowej należał do przedsiębiorstwa państwowego Uzdrowisko Kołobrzeg. W latach 60. XX wieku dokonano remontu, w wyniku którego dotychczasowe przebieralnie zostały przekształcone w pokoje dla turystów. Do noclegów przystosowano również poddasze restauracji. W 1992 właścicielem obiektu został Stefan Olszewski, który ze względu na zły stan techniczny podjął decyzję o rozebraniu głównego budynku. Na rozbiórkę wyraził zgodę wojewódzki konserwator zabytków, pod warunkiem jego odbudowy. Stefan Olszewski wkrótce zmarł, co przekreśliło plany odbudowy[1].

WspółczesnośćEdytuj

Po rozbiórce centralnej części obiektu pozostało nienaruszone skrzydło wschodnie, w kształcie liter L, w którym w okresie letnim wynajmowane są pokoje dla wczasowiczów (z wydzieloną strefą łazienek i wspólną kuchnią). Według danych Urzędu Miasta na ścianach skrzydła wschodniego jest 220 metrów kwadratowych azbestu, czyli prawie cztery tony tej niebezpiecznej substancji[2].

Główny budynek kąpieliska do dnia dzisiejszego (2016) nie został odbudowany.

Od 2017 zarządcą kompleksu jest startup VacationClub który uczynił z niego cel turystyczny – zarówno dla stałych, wieloletnich fanów, jak i nowych gości – często młodych ludzi, którzy chcą doświadczyć klimatu wyjątkowych i nietuzinkowych wakacji nad polskim morzem.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Pasikowski, Domki na plaży. Tu nikt nie pyta o standard (galeria), informacje.kolobrzeg.pl [dostęp 2016-06-11].
  2. Halina Szczepańska: Na kołobrzeskiej plaży na resztkach dawnego Morskiego Oka straszą tony azbestu (pol.). Radio Koszalin, 2014-03-20. [dostęp 2015-12-07].

BibliografiaEdytuj