Mortal Kombat (gra komputerowa 1992)

gra komputerowa z 1992 roku

Mortal Kombatgra komputerowa stworzona przez Eda Boona i Johna Tobiasa ze studia Midway Games, która dała początek serii bijatyk oraz kilku filmom.

Mortal Kombat
Ilustracja
Logo gry
Producent

Midway Games

Wydawca

Midway Games
Acclaim Entertainment

Seria gier

Mortal Kombat

Data wydania

automaty do gry:
1992
inne:
1993

Gatunek

bijatyka

Tryby gry

gra jednoosobowa, wieloosobowa

Wymagania sprzętowe
Platforma

automat do gry, Amiga, DOS, Game Boy, Sega Game Gear, Sega Mega Drive, Sega CD, SNES

Nośniki

dyskietki 3,5 cala, kartridż

Wymagania

DOS:
Intel 80386, 4 MB RAM, VGA

Kontrolery

klawiatura, dżojstik

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Secret Service 96,67%[1]


Początkowo gra planowana była jako adaptacja filmu Krwawy sport, jednak po problemach z uzyskaniem praw autorskich, koncepcja gry została zmieniona[2][3]. Gra została wydana w 1992 na automaty i z miejsca zyskała rozgłos oraz popularność wśród graczy ze względu na tak zwane fatality (możliwość brutalnego zabicia przeciwnika po wygranej walce) oraz digitalizowaną grafikę i sporą dawkę realistycznej przemocy, co znacznie odróżniało tę grę od rysowanego ręcznie w stylu anime, Street Fightera II. Gra oferowała siedem postaci oraz dwóch bossów, system ciosów combo oraz wspomniane fatality. Oprócz wspólnych ciosów, jak na przykład podcięcie, kopnięcie z obrotu czy cios podbródkowy, każdy z zawodników miał własne, charakterystyczne tylko dla siebie ciosy specjalne.

RozgrywkaEdytuj

Mortal Kombat zawiera dwa tryby rozgrywki: karierę pojedynczego gracza i grę dwuosobową. W pierwszym trybie gracz ma przydzieloną pewną liczbę tak zwanych kredytów (czyli krótko mówiąc szans) i do pokonania sześciu przeciwników: swojego sobowtóra (mirror match), trzy drużyny dwu- i trzyosobowe, Goro i Shang Tsunga. W momencie gdy gracz wygrywa dwie rundy w walce z komputerem, przechodzi do następnego przeciwnika, gdy zaś przegrywa, traci kredyt (gra kończy się w momencie utraty wszystkich kredytów). Gra kończy się sukcesem gracza po pokonaniu Shang Tsunga. Pomiędzy walkami dodano też specjalne testy umiejętności, polegające na łamaniu kolejno: rzędu desek, głazu, stali, rubinu i diamentu. W trybie dwuosobowym gracze wybierają swoje postaci i toczą ze sobą kolejne walki. Obowiązuje prawo serii, to znaczy na górze ekranu wyświetlana jest informacja ile gier pod rząd wygrał dany gracz.

ObsadaEdytuj

Źródło: [4]

KonwersjeEdytuj

Mortal Kombat doczekał się konwersji na: Sega Genesis/Sega Mega Drive (1992), MS-DOS-a (1993), Amigę (1993), Game Boya (1993), Sega Master System/Sega Game Gear (1993) i Super Nintendo Entertainment System (1993).

PrzypisyEdytuj

  1. Mortal Kombat. „Secret Service”, s. 30-31, 33, marzec 1994. Warszawa: ProScript Sp. z o.o.. ISSN 1230-7726. (pol.). 
  2. The Definitive, XL Interview With Mortal Kombat’s Ed Boon, Game Informer [dostęp 2018-04-28] (ang.).
  3. Mortal Kombat – historia powstania i dramaty zakulisowe – Entuzjasta Gier, „Entuzjasta Gier”, 3 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-28] (pol.).
  4. THE ACTORS BEHIND MORTAL KOMBAT – PART 1. infamouskarl. [dostęp 2021-04-25]. (ang.).