Otwórz menu główne

Motocyklowe Mistrzostwa Świata 2015

Motocyklowe Mistrzostwa Świata 2015 – 67. sezon w historii MMŚ. W poprzednim sezonie najlepszym zawodnikiem klasy MotoGP był Hiszpan Marc Márquez[1][2][3]. Mistrzem Moto2 został także Hiszpan, Esteve Rabat[4][5], natomiast zwycięzcą kategorii Moto3 został brat Marca Márqueza, Álex[6][7].

Sezon 2015
motocyklowych mistrzostw świata

2015 Grand Prix motorcycle racing season
Moto Gp logo.svg
Liczba wyścigów 18
Data 26 marca–8 listopada 2015
Organizator FIM
Zwycięzcy klasyfikacji motocyklistów
MotoGP Jorge Lorenzo
Moto2 Johann Zarco
Moto3 Danny Kent
Zwycięzcy klasyfikacji konstruktorów
MotoGP Yamaha
Moto2 Kalex
Moto3 Honda
2014 2016
Strona internetowa
Mistrzowie świata w sezonie 2015
Moto3: Danny Kent

Tytuł najlepszego kierowcy najwyższej klasy wyścigowej pozostał w Hiszpanii, ale zmienił się właściciel, gdyż został nim Jorge Lorenzo, który zdobył tytuł po raz trzeci w karierze. Lorenzo prowadzenie w klasyfikacji generalnej objął dopiero po ostatnim wyścigu, wyprzedzając siedmiokrotnego mistrza klasy MotoGP Valentino Rossiego o zaledwie 5 punktów. Trzecie miejsce zajął ustępujący mistrz, Marc Márquez, który wygrał 5 wyścigów, ale również sześciu nie ukończył[8][9][10]. Zdobycie trzeciego mistrzostwa przez Lorenzo nie obyło się bez kontrowersji, gdyż podczas GP Malezji doszło do walki pomiędzy Rossim a Márquezem o 3. miejsce, w wyniku której Márquez zaliczył wywrotkę i nie ukończył wyścigu. Za te wydarzenia winnym został uznany Rossi, który otrzymał 3 punkty karne i karę startu z ostatniego pola podczas ostatniego wyścigu – GP Walencji[11][12], gdzie Włoch miał bronić siedmiopunktowej przewagi nad Lorenzo, co nie udało mu się, gdyż Valentino zajął w wyścigu 4. lokatę, a zawody wygrał Lorenzo, który został mistrzem świata. Rossi po wyścigu oskarżył Márqueza o pomaganie Lorenzo w zdobyciu mistrzostwa, gdyż według niego Márquez sprzyjał swojemu rodakowi już od kilku wyścigów, co uniemożliwiło zdobycie tytułu przez Włocha[13][14][15][16]. W klasyfikacji konstruktorów pierwszy raz od 2010 roku mistrzostwo zdobyła Yamaha[17][18][19].

Natomiast w Moto2 już na kilka wyścigów przed zakończeniem sezonu poznano zwycięzcę, a został nim Francuz Johann Zarco, który o 118 punktów wyprzedził drugiego Hiszpana Álexa Rinsa i o kolejne trzy ustępującego mistrza Esteve Rabata, który musiał opuścić 3 wyścigi w końcówce sezonu z powodu kontuzji[20][21][22]. Zarco w sezonie 2015 wygrał 8 wyścigów i 14 razy stawał na podium. Zdobył łącznie 352 punkty, czym pobił dorobek Rabata sprzed roku[23]. Warto zauważyć, że 13 z 14 pierwszych zawodników sezonu to motocykliści rywalizujący na Kalexie, który zdobył mistrzostwo konstruktorów. Jedynym zawodnikiem z czołówki, który jeździł na innym motocyklu był czwarty Sam Lowes na Speed Upie[24].

W Moto3 toczyła się wyrównana rywalizacja o zwycięstwo w całym cyklu. Miano mistrza świata w tej kategorii wywalczył po raz pierwszy w karierze Brytyjczyk Danny Kent, który obronił prowadzenie w klasyfikacji generalnej o 6 punktów przed Portugalczykiem Miguelem Oliveirą, który odniósł w sześciu ostatnich wyścigach 4 zwycięstwa i 2 razy zajmował drugą lokatę. Podium uzupełnił Włoch Enea Bastianini[25][26][27]. Mistrzostwo Kenta jest pierwszym tytułem mistrzowskim dla Brytyjczyka od 1977 roku, kiedy najlepszym w klasie 500 cm3 okazał się Barry Sheene[28]. W klasyfikacji konstruktorów najlepsza okazała się Honda, która ostatni raz ten tytuł w najniższej klasie zdobyła w 2001 roku[29].

Nagrody dla zwycięzców zostały tradycyjnie przyznane podczas FIM Gala Ceremony, która odbyła się w Jerez de la Frontera[30][31][32].

Spis treści

KalendarzEdytuj

Międzynarodowa Federacja Motocyklowa oficjalną listę wyścigów w roku 2015 ogłosiła 26 września 2014 roku[33]. Sezon trwał od 28 marca (pierwszy trening Moto3) do 8 listopada (ostatni wyścig MotoGP). Mistrzostwa składały się z tych samych osiemnastu eliminacji co w roku poprzednim[34].

Najdłuższym wyścigiem w kalendarzu było GP Włoch podczas którego motocykliści klasy MotoGP pokonali 120,6 km, a najkrótszym GP Niemiec (110,1 km w królewskiej klasie). W kalendarzu znajduje się jeden wyścig nocny i jeden sobotni. 11 wyścigów odbyło się w Europie (w tym 4 wyścigi na terytorium Hiszpanii), 3 w Azji, 2 w Ameryce Północnej, 1 w Ameryce Południowej i 1 w Australii i Oceanii.

Wyścig o GP Wielkiej Brytanii według kalendarza ogłoszonego 26 września miał odbyć się na torze Donington Park[33][35]. Jednakże 10 lutego 2015 roku władze toru zrezygnowały z goszczenia najlepszych motocyklistów świata z powodów finansowych[36][37]. W następnych dniach ogłoszono, że tor Silverstone będzie gospodarzem Grand Prix Wielkiej Brytanii w latach 2015-2016[38].

Organizacja GP Czech w 2015 roku stanęła pod znakiem zapytania, z powodu braku środków finansowych na zapłatę firmie Dorna opłaty za organizację wyścigu[39][40]. Władze toru zaproponowały odwołanie wyścigu i wstrzymały sprzedaż biletów[41]. 25 czerwca MotoGP podało informację, że wyścig odbędzie się jednak zgodnie z planem[42][43].

Tory w sezonie 2015
 
  Losail International Circuit
 
  Circuit of the Americas
 
  Autódromo Termas de Río Hondo
 
  Circuito Permanente de Jerez
 
  Bugatti Circuit
 
  Mugello Circuit
 
  Circuit de Barcelona-Catalunya
 
  TT Circuit Assen
 
  Sachsenring
 
  Indianapolis Motor Speedway
 
  Masaryk Circuit
 
  Silverstone Circuit
 
  Misano World Circuit Marco Simoncelli
 
  Ciudad del Motor de Aragón
 
  Twin Ring Motegi
 
  Phillip Island Grand Prix Circuit
 
  Sepang International Circuit
 
  Circuit Ricardo Tormo
Lp Grand Prix Nazwa toru Data
wyścigów
MotoGP Moto2 Moto3
Godz. Dystans Godz. Dystans Godz. Dystans
1.  [a]GP Kataru[44] Losail International Circuit 29 marca 20:00 118,4[45] 18:20 107,6[45] 17:00 96,8[45]
2.   GP Ameryk[46] Circuit of the Americas 12 kwietnia 21:00 115,8[47] 19:20 104,7[47] 18:00 99,2[47]
3.   GP Argentyny[48] Autódromo Termas de Río Hondo 19 kwietnia 21:00 120,2[49] 19:20 110,5[49] 18:00 100,9[49]
4.   GP Hiszpanii[50] Circuito Permanente de Jerez 3 maja 14:00 119,4[51] 12:20 115,0[51] 11:00 101,7[51]
5.   GP Francji[52] Bugatti Circuit 17 maja 14:00 117,2[53] 12:20 108,8[53] 11:00 100,4[53]
6.   GP Włoch[54] Mugello Circuit 31 maja 14:00 120,6[55] 12:20 110,1[55] 11:00 104,9[55]
7.   GP Katalonii[56] Circuit de Barcelona-Catalunya 14 czerwca 14:00 118,2[57] 12:20 108,7[57] 11:00 104,0[57]
8.  [b]Holenderskie TT[58] TT Circuit Assen 27 czerwca 14:20 118,1[59] 12:20 72,7[59][c] 11:00 99,9[59]
9.   GP Niemiec[60] Sachsenring 12 lipca 14:00 110,1[61] 12:20 106,5[61] 11:00 99,1[61]
10.   GP Indianapolis[62] Indianapolis Motor Speedway 9 sierpnia 20:00 112,6[63] 18:20 104,3[63] 17:00 95,9[63]
11.   GP Czech[62] Masaryk Circuit 16 sierpnia 14:00 118,9[64] 12:20 108,1[64] 11:00 64,8[64][d]
12.   GP Wielkiej Brytanii[65] Silverstone Circuit 30 sierpnia 14:00 118,0[66] 12:20 106,2[66] 15:30 100,3[66]
13.  [e]GP San Marino[67] Misano World Circuit Marco Simoncelli 13 września 14:00 118,3[68] 12:20 109,9[68] 11:00 97,2[68]
14.   GP Aragonii[69] Ciudad del Motor de Aragón 27 września 14:00 116,8[70] 12:20 106,6[70] 11:00 101,6[70]
15.   GP Japonii[71] Twin Ring Motegi 11 października 7:00 115,2[72] 5:20 110,4[72] 4:00 96,0[72]
16.   GP Australii[73] Phillip Island Grand Prix Circuit 18 października 7:00 120,1[74] 5:20 111,2[74] 4:00 102,3[74]
17.   GP Malezji[75] Sepang International Circuit 25 października 8:00 110,9[76] 6:20 105,3[76] 5:00 99,8[76]
18.   GP Walencji[77] Circuit Ricardo Tormo 8 listopada 14:00 120,2[78] 12:20 72,1[78][f] 11:00 96,1[78]

Lokalizacja torówEdytuj

Położenie torów na mapie świata
Położenie torów, które znajdują się na terenie Europy na mapie tego kontynentu


TestyEdytuj

PrzedsezonoweEdytuj

Sezon 2015 rozpoczął się już dzień po zakończeniu sezonu 2014, kiedy to odbyły się pierwsze testy przed nowymi zmaganiami, które miały miejsce w Walencji. Następne testy miały miejsce po trzymiesięcznej przerwie i rozpoczęły zasadniczą część przygotowań do sezonu[79].

Lp. Miejsce Data Klasa Sesja Wyniki
1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1   Walencja 10-12 listopada MotoGP[80] 1   Jorge Lorenzo   Pol Espargaró   Bradley Smith
2   Danilo Petrucci   Nicky Hayden   Scott Redding
3   Marc Márquez   Dani Pedrosa   Jorge Lorenzo
2   Sepang 4-6 lutego MotoGP[81] 1   Marc Márquez   Valentino Rossi   Jorge Lorenzo
2   Jorge Lorenzo   Andrea Dovizioso   Marc Márquez
3   Marc Márquez   Dani Pedrosa   Andrea Iannone
3   Walencja 10-12 lutego Moto3[82] 1   Miguel Oliveira   Niccolò Antonelli   Danny Kent
2   Danny Kent   Miguel Oliveira   Niccolò Antonelli
3   Fabio Quartararo   Enea Bastianini   Niccolò Antonelli
4   Philipp Öttl   Tatsuki Suzuki   Juanfran Guevara
5   Philipp Öttl   Alessandro Tonucci   Jorge Martín
6   Jorge Martín   Francesco Bagnaia   Juanfran Guevara
7   Jorge Martín   Juanfran Guevara   Francesco Bagnaia
8   Francesco Bagnaia   Jorge Martín   Brad Binder
9   Jorge Martín   John McPhee   Francesco Bagnaia
Moto2[83] 1   Sam Lowes   Johann Zarco   Thomas Lüthi
2   Johann Zarco   Sam Lowes   Xavier Siméon
3   Johann Zarco   Esteve Rabat   Thomas Lüthi
5   Johann Zarco   Franco Morbidelli   Mika Kallio
6   Hafizh Syahrin   Franco Morbidelli   Julián Simón
7   Hafizh Syahrin   Xavier Siméon   Julián Simón
8   Hafizh Syahrin   Florian Alt   Mika Kallio
4   Jerez 17-19 lutego Moto3[84] 1   Isaac Viñales   Romano Fenati   Miguel Oliveira
2   Niccolò Antonelli   Romano Fenati   Jorge Navarro
3   Isaac Viñales   Niccolò Antonelli   Romano Fenati
4   Fabio Quartararo   Niccolò Antonelli   Miguel Oliveira
5   Fabio Quartararo   Niccolò Antonelli   Danny Kent
6   Danny Kent   Juanfran Guevara   Jorge Martín
7   Fabio Quartararo   Jorge Navarro   Danny Kent
8   Fabio Quartararo   Jorge Martín   Danny Kent
9   Fabio Quartararo   Niccolò Antonelli   Danny Kent
Moto2[85] 1   Esteve Rabat   Sam Lowes   Thomas Lüthi
2   Johann Zarco   Sam Lowes   Álex Rins
3   Johann Zarco   Sam Lowes   Luis Salom
4   Sam Lowes   Esteve Rabat   Johann Zarco
5   Sam Lowes   Axel Pons   Johann Zarco
6   Sam Lowes   Luis Salom   Johann Zarco
7   Sam Lowes   Johann Zarco   Esteve Rabat
8   Johann Zarco   Axel Pons   Esteve Rabat
9   Esteve Rabat   Johann Zarco   Sandro Cortese
5   Sepang 23-25 lutego MotoGP[86] 1   Valentino Rossi   Dani Pedrosa   Pol Espargaró
2   Marc Márquez   Jorge Lorenzo   Andrea Iannone
3   Marc Márquez   Jorge Lorenzo   Cal Crutchlow
6   Losail 14-16 marca MotoGP[87] 1   Andrea Iannone   Andrea Dovizioso   Marc Márquez
2   Andrea Dovizioso   Marc Márquez   Andrea Iannone
7   Jerez 17-19 marca Moto3[88] 1   Niccolò Antonelli   Isaac Viñales   Brad Binder
2   Miguel Oliveira   Francesco Bagnaia   Alexis Masbou
3   Remy Gardner   Francesco Bagnaia   Gabriel Rodrigo
4   John McPhee   Andrea Locatelli   Livio Loi
5   Jorge Navarro   Danny Kent   Fabio Quartararo
6   Karel Hanika   Jakub Kornfeil   Romano Fenati
7   Jakub Kornfeil   Jorge Martín   Niccolò Antonelli
8   Jakub Kornfeil   Brad Binder   Zulfahmi Khairuddin
9   Brad Binder   Remy Gardner -[g]
Moto2[89] 1   Hafizh Syahrin   Johann Zarco   Julián Simón
2   Johann Zarco   Hafizh Syahrin   Sam Lowes
3   Julián Simón   Marcel Schrötter   Mika Kallio
4   Sam Lowes   Jonas Folger   Thomas Lüthi
5   Johann Zarco   Randy Krummenacher   Thomas Lüthi
6   Johann Zarco   Ricard Cardús   Franco Morbidelli
7   Xavier Siméon   Esteve Rabat   Mika Kallio
8   Marcel Schrötter   Julián Simón   Mika Kallio
9   Takaaki Nakagami   Jesko Raffin -[g]

Podczas sezonuEdytuj

Dzień po GP Hiszpanii na torze Circuito Permanente de Jerez odbyły się oficjalne testy, w których udział wzięło 22 zawodników[90][91].

Lp. Miejsce Data Klasa Sesja Wyniki
1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1   Jerez 4 maja MotoGP[92] 1   Jorge Lorenzo   Valentino Rossi   Cal Crutchlow

PunktacjaEdytuj

Punkty przyznawane były piętnastu zawodnikom, którzy jako pierwsi przekroczyli linię mety[93].

Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 od 16 NU DK
Punkty 25 20 16 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 0 0

OponyEdytuj

Dostawcą opon w sezonie 2015 dla MotoGP pozostał Bridgestone, a dla Moto2 i Moto3 Dunlop[94].

Firma Bridgestone na sezon 2015 przygotowała 6 rodzajów opon typu slick i opony deszczowe. Nowością okazały się opony ekstratwarde na tył, które zostały po raz pierwszy użyte podczas GP Argentyny oraz asymetryczne opony na przód[95][96][97].

Oznaczenia opon w 2015 rokuEdytuj

Kolor oznaczenia Rodzaj opon
Żółty ekstratwarde
Czerwony twarde

Czarny (brak oznaczenia)

średnie
Biały miękkie

Zielony

ekstramiękkie
Jasnoniebieski asymetryczne

MotoGPEdytuj

Zmiany w regulaminieEdytuj

Waga minimalna motocyklu MotoGP została zmniejszona o 2 kg i od tego sezonu wynosiła 158 kg[98]. Od 1 lipca zespoły fabryczne były zmuszone używać dostarczonego oprogramowania ECU zamiast dotychczasowego, które mogło być dowolnie rozwijane[98]. Kara za przekroczenie dozwolonej liczby silników podczas sezonu została złagodzona do rozpoczęcia następnego wyścigu z alei serwisowej z pięciosekundowym opóźnieniem[98][99]. Inną zmianą było ustalenie górnego limitu ceny komponentów hamulcowych do 70 000 euro[100].

Lista startowaEdytuj

Prowizoryczna lista startowa została ogłoszona 23 października 2014 roku[101]. Zaktualizowana lista została podana 2 lutego 2015 roku[102].

Podobnie jak w poprzedniej edycji cyklu stawka MotoGP została podzielona na zespoły fabryczne i teamy Open. Zespoły fabryczne, które w ostatnich latach nie wygrywały wyścigów mogły skorzystać z możliwości przejścia do klasy Open. W 2015 roku z tego prawa skorzystało Ducati, Suzuki i Aprilia[103]. Jeśli team fabryczny na prawach Open zanotował trzy podia, dwa drugie miejsca lub jedno zwycięstwo, to ilość paliwa zmniejszana była mu z 24 do 22 litrów. Natomiast jeśli taki zespół wygrał trzy razy to odbierane mu było prawo korzystania z miękkich opon. Przy obu kryteriach brano tylko pod uwagę suche wyścigi[104][105]. Po zdobyciu 2. i 3. miejsca w GP Kataru przez motocyklistów Ducati, Dyrekcja Wyścigu odebrała dla tego zespołu przywilej związany z paliwem (było to trzecie podium Ducati z tym przywilejem, wliczając w to 3. miejsce Dovizioso z zeszłorocznego GP Ameryk)[106][107][108].

Różnice pomiędzy klasą Factory a Open[100]
Kryterium Factory Open
Ilość paliwa 20 l 24 l
Liczba silników w sezonie na kierowcę 5 12
Rozwijanie silnika zamrożone dowolne
ECU hardware specyfikacja Magneti Marelli
ECU oprogramowanie dowolne (do 30 czerwca, od 1 lipca zamrożone) standard
Opony pośrednie, twarde miękkie, pośrednie

Team Suzuki powrócił w sezonie 2015 do rywalizacji w MotoGP po 4 latach przerwy[109][110]. Do stawki powróciła również Aprilia, która zawiązała współpracę z teamem Gresini Racing[111][112]. Zespół Paul Bird Motorsport opuścił serię MotoGP i przeniósł się do brytyjskiej serii Superbike[113]. 2015 rok był również pierwszym sezonem teamu Estrella Galicia 0,0 Marc VDS w klasie MotoGP[114]. Zespół LCR Honda wprowadził drugi motocykl, który startował w klasie Open. Avintia Racing zmieniła motocykl z Kawasaki na Ducati[101].

Colin Edwards zakończył karierę na koniec sezonu 2014[115]. Jego miejsce w zespole Forward Racing zajął Stefan Bradl, który opuścił team LCR Honda[116]. W tym zespole miejsce Niemca zajął Cal Crutchlow, który odszedł z Ducati Teamu[117]. We włoskim zespole zastąpił go Andrea Iannone, który na koniec sezonu 2014 porzucił Pramac Racing[118]. Natomiast miejsce Iannone w tym zespole zajął Danilo Petrucci, który na koniec poprzedniego sezonu rozstał się z teamem IodaRacing Project[119]. W tym zespole miejsce Petrucciego zajął Alex de Angelis, który drugą część sezonu 2014 spędził w zespole Forward Racing zastępując Edwardsa[120]. Scott Redding przeszedł z Gresini Racing do zespołu Marc VDS Racing, w którym startował w serii Moto2 w 2013 roku[114]. Australijczyk Jack Miller przeszedł z serii Moto3 do MotoGP, gdzie startował na motocyklu Open w zespole LCR Honda[121]. Loris Baz zadebiutował w MotoGP w zespole Forward Racing, do którego przyszedł z serii World Superbike[122]. W nowo powstałym teamie Suzuki wystartowali Aleix Espargaró, który przeszedł z zespołu Forward Racing oraz Maverick Viñales, który przeszedł do MotoGP z serii Moto2[123]. Do mistrzostw powrócili natomiast Eugene Laverty (w Aspar Racing)[124] i Marco Melandri (w połączonym zespole Aprili i Gresiniego)[125].

Klucz
Kierowca etatowy Kierowca z dziką kartą Kierowca zastępujący
Zespoły fabryczne
Zespół Konstruktor Motocykl Nr Motocyklista Rundy
  Ducati Team Ducati Ducati Desmosedici GP15 04   Andrea Dovizioso[126] Wszystkie
29   Andrea Iannone[127]
51   Michele Pirro[128] 6, 13, 18
  Aprilia Racing Team Gresini Aprilia[129] Aprilia RS-GP 6   Stefan Bradl[130] 10–18
19   Álvaro Bautista[131] Wszystkie
33   Marco Melandri[132] 1–8
70   Michael Laverty[133] 9
  Repsol Honda Team Honda Honda RC213V 7   Hiroshi Aoyama[134] 2–4
26   Dani Pedrosa[135] 1, 5–18
93   Marc Márquez[136] Wszystkie
  Pramac Racing
  Octo Pramac Racing
Ducati Ducati Desmosedici GP14[137] 9   Danilo Petrucci[138]
68   Yonny Hernández[139]
  Octo IodaRacing Team
  E-Motion IodaRacing Team
ART ART 15   Alex de Angelis[140] 1–15
23   Broc Parkes[141] 18
55   Damian Cudlin[142] 16–17
  Yamaha Motor Racing Yamaha Yamaha YZR-M1 21   Katsuyuki Nakasuga[143] 15
  Team Suzuki ECSTAR MotoGP Suzuki Suzuki GSX-RR 25   Maverick Viñales[144] Wszystkie
41   Aleix Espargaró[144]
  CWM LCR Honda
  LCR Honda
Honda Honda RC213V 35   Cal Crutchlow[145]
  Monster Yamaha Tech 3 Yamaha Yamaha YZR-M1 38   Bradley Smith[146]
44   Pol Espargaró[147]
  Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Honda Honda RC213V 45   Scott Redding[148]
  Movistar Yamaha MotoGP Yamaha Yamaha YZR-M1 46   Valentino Rossi[149]
99   Jorge Lorenzo[150]
  Team HRC with Nissin Honda Honda RC213V 72   Takumi Takahashi[143] 15
Klasa Open
Zespół Konstruktor Motocykl Nr Motocyklista Rundy
  ATHINA Glasses Forward Racing
  Forward Racing
Forward Yamaha Forward-Yamaha 6   Stefan Bradl[151] 1–8
24   Toni Elías[152] 14–18
71   Claudio Corti[153] 9, 11–13
76   Loris Baz[154] 1–9, 11–18
  AB Motoracing Honda Honda RC213V-RS 7   Hiroshi Aoyama[155] 9
13   Anthony West[156] 16–18
17   Karel Abraham[157] 1–7, 11–13
24   Toni Elías[158] 10
64   Kousuke Akiyoshi[159] 15
  Avintia Racing Ducati Ducati Desmosedici GP14[160] 8   Héctor Barberá[101] Wszystkie
63   Mike di Meglio[161]
  CWM LCR Honda Honda Honda RC213V-RS 43   Jack Miller[162]
  Drive M7 Aspar Honda Honda RC213V-RS 50   Eugene Laverty[163]
69   Nicky Hayden[164]
Motocykle fabryczne w sezonie 2015
Yamaha
Honda
Ducati
Suzuki
Aprilia

Zmiany listy startowej w trakcie sezonuEdytuj

Opis sezonuEdytuj

Sezon rozpoczęło GP Kataru, które pomimo ósmej pozycji startowej wygrał Valentino Rossi, który pokonał startującego z pole position Andreę Dovizioso na Ducati o 0,174 sekundy[207]. Obaj zawodnicy z Ducati Teamu zajęli miejsce na podium, gdyż trzecie miejsce zajął Andrea Iannone. Ostatni taki przypadek miał miejsce podczas GP Aragonii 2010, kiedy to pierwsze i trzecie miejsce zajęli Casey Stoner i Nicky Hayden[208].

Podczas GP Ameryk i GP Argentyny pole position zdobył Marc Márquez. Hiszpan wygrał w Austin[209], jednakże wyścigu w Argentynie Márquez nie ukończył, przewracając się dwa okrążenia przed metą, po walce o zwycięstwo z Valentino Rossim. Włoch wygrał wyścig umacniając się na pozycji lidera[210].

Jorge Lorenzo wygrał 4 następne wyścigi (GP Hiszpanii, GP Francji, GP Włoch i GP Katalonii)[211], dzięki czemu Hiszpan zdołał zniwelować stratę do prowadzącego w klasyfikacji generalnej Rossiego do jednego punktu[212]. Rossi w tych czterech wyścigach dwukrotnie zajął drugą i dwukrotnie trzecią pozycję[213].

Holenderskie TT wygrał Valentino Rossi, który pokonał Marca Márqueza po wyrównanej walce, podczas której Rossi obronił pierwszą pozycje po kontrowersyjnym ścięciu ostatniej szykany. Lorenzo wyścig ukończył na trzecim miejscu[214].

GP Niemiec[215] i GP Indianapolis[216] zakończyły się zwycięstwami Marca Márqueza, który poprzez wywrotki w poprzednich wyścigach bardzo skomplikował sobie drogę do obrony mistrzostwa.

GP Czech wygrał Jorge Lorenzo, który dzięki temu zwycięstwu miał taką samą ilość punktów co Valentino Rossi, jednakże dzięki większej ilości zwycięstw, Hiszpan objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej mistrzostw. Drugie miejsce w wyścigu zajął Marc Márquez, a trzecie Rossi[217].

Podczas GP Wielkiej Brytanii pole position zdobył Marc Márquez, który wywrócił się podczas deszczowego wyścigu, przez co po raz czwarty w sezonie nie ukończył wyścigu. Grand Prix wygrał Valentino Rossi, który odzyskał prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Całe podium zajęli Włosi, gdyż drugie miejsce zajął Danilo Petrucci, a trzecie Andrea Dovizioso. Dotychczasowy lider, Jorge Lorenzo ukończył wyścig na czwartej pozycji[218].

GP San Marino z pierwszego pola rozpoczął Jorge Lorenzo, który nie potwierdził dobrej dyspozycji w deszczowym wyścigu, którego nie ukończył. Rywalizację wygrał Marc Márquez, a podium niespodziewanie uzupełnili Bradley Smith i Scott Redding. Valentino Rossi po raz pierwszy w sezonie ukończył wyścig poza podium. Włoch zajął piąte miejsce i powiększył przewagę nad Lorenzo do 23 punktów[219].

GP Aragonii wygrał Jorge Lorenzo, który wyprzedził wracającego do dobrej dyspozycji Daniego Pedrosę, który zdołał obronić się przed Valentino Rossim[220].

Azjatycką cześć sezonu zdominowali zawodnicy Repsol Hondy. GP Japonii[221] i GP Malezji[222] wygrał Dani Pedrosa, a GP Australii na pierwszym miejscu ukończył Marc Márquez, który na ostatnim okrążeniu wyścigu wyprzedził Jorge Lorenzo[223].

Podczas GP Malezji doszło do wyrównanej walki o trzecie miejsce między Valentino Rossim a Marciem Márquez, w wyniku której po raz szósty w sezonie wywrócił się Márquez. Za winnego incydentu uznano Rossiego, który dostał 3 punkty karne oraz karę startu z ostatniego pola startowego podczas GP Walencji[11][12].

Przed ostatnim wyścigiem Rossi miał 7 punktów przewagi nad Lorenzo. W przypadku zwycięstwa Lorenzo, Rossi aby zostać mistrzem świata musiałby zająć drugą pozycję. Jeśli Hiszpan byłby drugi, to Rossi, aby wygrać sezon potrzebowałby trzeciej lokaty. Jeśli Lorenzo finiszowałby trzeci, Rossiemu wystarczyłoby szóste miejsce[224]. Wyścig z pole position rozpoczął Lorenzo, który szybko odskoczył od rywali, jednak w drugiej części wyścigu został dogoniony przez Márqueza i Pedrosę, jednakże pomimo tego Hiszpan utrzymał prowadzenie i wygrał wyścig. Rossi ukończył rywalizację na czwartym miejscu, co oznacza, że tytuł mistrzowski po raz czwarty w klasie MotoGP zdobył Jorge Lorenzo, który wyprzedził Włocha o 5 punktów[8][9][10].

Rossi po wyścigu oskarżył Márqueza o pomaganie Lorenzo przez kilka ostatnich wyścigów, dzięki czemu Hiszpan został mistrzem świata[13][14][15][16]. Włoch nie pojawił się na gali przyznania nagród, podczas której Lorenzo podniósł Tower Trophy uzupełnione płytką upamiętniającą zwycięstwo Hiszpana w sezonie 2015[32].

Liderzy klasyfikacji motocyklistówEdytuj

 

WynikiEdytuj

Zwycięzcy sesjiEdytuj

 -Wyścig toczony w deszczowych warunkach
 -Rekord toru biorąc pod uwagę wszystkie sesje
 -Rekord toru podczas wyścigu

GP FP1 FP2 FP3 FP4 Q1 Q2 WUP RACE NO
  QAT   Marc Márquez[225]
1:55,281
  Marc Márquez[226]
1:54,828
  Marc Márquez[227]
1:54,822
  Andrea Iannone[228]
1:55,088
  Danilo Petrucci[229]
1:55,094
  Andrea Dovizioso[230]
1:54,113
  Marc Márquez[231]
1:55,819
  Valentino Rossi[232]
42:35,717
  Valentino Rossi[233]
1:55,267
  AME   Andrea Dovizioso[234]
2:19,402
  Marc Márquez[235]
2:04,839
  Marc Márquez[236]
2:03,302
  Marc Márquez[237]
2:03,548
  Andrea Iannone[238]
2:03,644
  Marc Márquez[239]
2:02,135  
  Marc Márquez[240]
2:05,905
  Marc Márquez[241]
43:47,150
  Andrea Iannone[242]
2:04,251
  ARG   Aleix Espargaró[243]
1:40,806
  Aleix Espargaró[244]
1:38,776
  Marc Márquez[245]
1:38,602
  Marc Márquez[246]
1:39,265
  Bradley Smith[247]
1:38,956
  Marc Márquez[248]
1:37,802
  Marc Márquez[249]
1:38,671
  Valentino Rossi[250]
41:35,644
  Valentino Rossi[251]
1:39,019  
  ESP   Jorge Lorenzo[252]
1:39,174
  Jorge Lorenzo[253]
1:39,300
  Jorge Lorenzo[254]
1:38,493
  Andrea Iannone[255]
1:39,360
  Danilo Petrucci[256]
1:39,360
  Jorge Lorenzo[257]
1:37,910  
  Pol Espargaró[258]
1:38,721
  Jorge Lorenzo[259]
44:57,246
  Jorge Lorenzo[260]
1:38,735  
  FRA   Andrea Dovizioso[261]
1:34,034
  Bradley Smith[262]
1:33,179
  Jorge Lorenzo[263]
1:32,647
  Loris Baz[264]
1:41,913
  Danilo Petrucci[265]
1:33,923
  Marc Márquez[266]
1:32,246
  Marc Márquez[267]
1:33,195
  Jorge Lorenzo[268]
43:44,143
  Valentino Rossi[269]
1:32,879  
  ITA   Andrea Dovizioso[270]
1:47,893
  Andrea Dovizioso[271]
1:47,479
  Jorge Lorenzo[272]
1:46,617
  Andrea Dovizioso[273]
1:47,658
  Yonny Hernández[274]
1:47,117
  Andrea Iannone[275]
1:46,489  
  Jorge Lorenzo[276]
1:47,461
  Jorge Lorenzo[277]
41:39,173
  Marc Márquez[278]
1:47,654
  CAT   Marc Márquez[279]
1:41,808
  Aleix Espargaró[280]
1:41,158
  Maverick Viñales[281]
1:41,105
  Andrea Iannone[282]
1:41,959
  Dani Pedrosa[283]
1:41,188
  Aleix Espargaró[284]
1:40,546  
  Jorge Lorenzo[285]
1:41,627
  Jorge Lorenzo[286]
42:53,208
  Marc Márquez[287]
1:42,219
  NED   Valentino Rossi[288]
1:34,357
  Dani Pedrosa[289]
1:33,450
  Valentino Rossi[290]
1:33,167
  Marc Márquez[291]
1:33,387
  Aleix Espargaró[292]
1:33,380
  Valentino Rossi[293]
1:32,627  
  Marc Márquez[294]
1:33,747
  Valentino Rossi[295]
40:54,037
  Marc Márquez[296]
1:33,617  
  GER   Marc Márquez[297]
1:21,766
  Marc Márquez[298]
1:21,621
  Marc Márquez[299]
1:21,083
  Marc Márquez[300]
1:21,334
  Yonny Hernández[301]
1:21,333
  Marc Márquez[302]
1:20,.336  
  Marc Márquez[303]
1:21,322
  Marc Márquez[304]
41:01,087
  Marc Márquez[305]
1:21,530  
  IND   Jorge Lorenzo[306]
1:33,654
  Jorge Lorenzo[307]
1:32,860
  Marc Márquez[308]
1:32,392
  Marc Márquez[309]
1:32,399
  Danilo Petrucci[310]
1:32,886
  Marc Márquez[311]
1:31,884
  Marc Márquez[312]
1:32,699
  Marc Márquez[313]
41:55,371
  Marc Márquez[314]
1:32,625  
  CZE   Jorge Lorenzo[315]
1:56,499
  Marc Márquez[316]
1:56,513
  Jorge Lorenzo[317]
1:55,476
  Jorge Lorenzo[318]
1:56,274
  Pol Espargaró[319]
1:56,212
  Jorge Lorenzo[320]
1:54,989  
  Jorge Lorenzo[321]
1:56,048
  Jorge Lorenzo[322]
42:53,042
  Marc Márquez[323]
1:56,048
  GBR     Marc Márquez[324]
2:03,111
  Jorge Lorenzo[325]
2:02,338
  Jorge Lorenzo[326]
2:01,429
  Marc Márquez[327]
2:01,491
  Yonny Hernández[328]
2:01,888
  Marc Márquez[329]
2:00,234  
  Valentino Rossi[330]
2:18,660
  Valentino Rossi[331]
46:15,617
  Valentino Rossi[332]
2:16,486
  SMR   Marc Márquez[333]
1:33,328
  Jorge Lorenzo[334]
1:32,871
  Jorge Lorenzo[335]
1:32,192
  Jorge Lorenzo[336]
1:33,063
  Aleix Espargaró[337]
1:32,961
  Jorge Lorenzo[338]
1:32,146  
  Marc Márquez[339]
1:32,504
  Marc Márquez[340]
48:23,819
  Jorge Lorenzo[341]
1:33,273  
  ARA   Jorge Lorenzo[342]
1:48,249
  Jorge Lorenzo[343]
1:47,517
  Marc Márquez[344]
1:47,380
  Dani Pedrosa[345]
1:48,058
  Danilo Petrucci[346]
1:47,853
  Marc Márquez[347]
1:46,635  
  Marc Márquez[348]
1:48,181
  Jorge Lorenzo[349]
41:44,933
  Jorge Lorenzo[350]
1:48,120  
  JPN     Jorge Lorenzo[351]
1:48,120
  Jorge Lorenzo[352]
1:44,731
  Jorge Lorenzo[353]
1:44,089
  Jorge Lorenzo[354]
1:45,000
  Maverick Viñales[355]
1:45,030
  Jorge Lorenzo[356]
1:43,790  
  Dani Pedrosa[357]
1:55,235
  Dani Pedrosa[358]
46:50,767
  Dani Pedrosa[359]
1:54,767
  AUS   Jorge Lorenzo[360]
1:30,047
  Marc Márquez[361]
1:29,383
  Marc Márquez[362]
1:29,081
  Marc Márquez[363]
1:29,245
  Pol Espargaró[364]
1:29,647
  Marc Márquez[365]
1:28,364
  Marc Márquez[366]
1:29,344
  Marc Márquez[367]
40:33,849
  Marc Márquez[368]
1:29,280
  MAL   Dani Pedrosa[369]
2:00,412
  Jorge Lorenzo[370]
2:00,246
  Jorge Lorenzo[371]
1:59,544
  Dani Pedrosa[372]
2:00,471
  Maverick Viñales[373]
2:00,753
  Dani Pedrosa[374]
1:59,053  
  Marc Márquez[375]
2:00,186
  Dani Pedrosa[376]
40:37,691
  Jorge Lorenzo[377]
2:00,606  
  VAL   Marc Márquez[378]
1:31,250
  Jorge Lorenzo[379]
1:31,111
  Andrea Iannone[380]
1:30,925
  Marc Márquez[381]
1:31,203
  Aleix Espargaró[382]
1:31,409
  Jorge Lorenzo[383]
1:30,011  
  Marc Márquez[384]
1:31,062
  Jorge Lorenzo[385]
45:59,364
  Jorge Lorenzo[386]
1:31,367  

Źródło: Oficjalna strona MotoGP[387]

Klasyfikacja generalna i wyniki motocyklistówEdytuj

Mistrzem świata został po raz piąty w karierze i trzeci w klasie MotoGP Hiszpan Jorge Lorenzo[388].

7 zwycięstw w sezonie zaliczył Jorge Lorenzo, 5 razy wygrał Marc Márquez, 4 razy Valentino Rossi, a 2 triumfy zanotował Dani Pedrosa. Rossi zbliżył się w ilości zwycięstw w MMŚ do Giacomo Agostiniego na odległość 10 triumfów (122 Agostiniego i 112 Rossiego po sezonie 2015).

Mj Kierowca Motocykl QAT
 
[389]
AME
 
[390]
ARG
 
[391]
ESP
 
[392]
FRA
 
[393]
ITA
 
[394]
CAT
 
[395]
NED
 
[396]
GER
 
[397]
IND
 
[398]
CZE
 
[399]
GBR
 
[400]
RSM
 
[401]
ARA
 
[402]
JPN
 
[403]
AUS
 
[404]
MAL
 
[405]
VAL
 
[406]
Punkty
1.   Jorge Lorenzo Yamaha 4 4 5 1 1 1 1 3 4 2 1 4 NU 1 3 2 2 1 330
2.   Valentino Rossi Yamaha 1 3 1 3 2 3 2 1 3 3 3 1 5 3 2 4 3 4 325
3.   Marc Márquez Honda 5 1 NU 2 4 NU NU 2 1 1 2 NU 1 NU 4 1 NU 2 242
4.   Dani Pedrosa Honda 6 16 4 3 8 2 4 5 5 9 2 1 5 1 3 206
5.   Andrea Iannone Ducati 3 5 4 6 5 2 4 4 5 5 4 8 7 4 NU 3 NU NU 188
6.   Bradley Smith Yamaha 8 6 6 8 6 5 5 7 6 6 7 7 2 8 7 10 4 6 181
7.   Andrea Dovizioso Ducati 2 2 2 9 3 NU NU 12 NU 9 6 3 8 5 5 13 NU 7 162
8.   Cal Crutchlow Honda 7 7 3 4 NU NU NU 6 7 8 NU NU 11 7 6 7 5 9 125
9.   Pol Espargaró Yamaha 9 NU 8 5 7 6 NU 5 8 7 8 NU NU 9 NU 8 9 5 114
10.   Danilo Petrucci Ducati 12 10 11 12 10 9 9 11 9 10 10 2 6 NU NU 12 6 10 113
11.   Aleix Espargaró Suzuki 11 8 7 7 NU NU NU 9 10 14 9 9 10 6 11 9 7 8 105
12.   Maverick Viñales Suzuki 14 9 10 11 9 7 6 10 11 11 NU 11 14 11 NU 6 8 11 97
13.   Scott Redding Honda 13 NU 9 13 NU 11 7 13 NU 13 12 6 3 12 10 11 11 15 84
14.   Yonny Hernández Ducati 10 NU NU 10 8 10 NU 14 12 12 11 NU NU 10 14 17 12 13 56
15.   Héctor Barberá Ducati 15 12 13 14 13 13 16 NU 13 15 16 13 18 16 9 16 13 16 33
16.   Álvaro Bautista Aprilia NU 15 19 15 15 14 10 17 14 18 13 10 15 13 16 14 15 14 31
17.   Loris Baz Yamaha Forward 22 17 14 NU 12 12 13 15 19 15 16 4 17 NU 18 NU 19 28
18.   Stefan Bradl Yamaha Forward 16 NU 15 16 NU NU 8 NU 17
Aprilia 20 14 NU 16 18 18 21 10 18
19.   Jack Miller Honda NU 14 12 20 NU NU 11 NU 15 NU 19 NU 12 19 NU 15 17 21 17
20.   Nicky Hayden Honda 17 13 16 17 11 NU NU 16 16 16 17 12 17 15 13 NU 16 17 16
21.   Michele Pirro Ducati 8 NU 12 12
22.   Eugene Laverty Honda 18 16 17 18 14 15 12 NU 17 19 NU 17 19 14 17 19 19 NU 9
23.   Katsuyuki Nakasuga Yamaha 8 8
24.   Mike di Meglio Ducati 19 NU 18 22 NU 16 14 18 NU 17 18 14 13 20 15 20 18 NU 8
25.   Hiroshi Aoyama Honda 11 NU NU NU 5
26.   Takumi Takahashi Honda 12 4
27.   Toni Elías Honda 22 2
Yamaha Forward 21 20 22 14 20
28.   Alex de Angelis ART 20 18 22 21 17 NU 15 NU 18 21 NU 15 NU NU NW 2
  Karel Abraham Honda NU NU 21 NU NU 17 NW 21 19 21 0
  Marco Melandri Aprilia 21 NU 20 19 18 18 NU 19 0
  Claudio Corti Yamaha Forward NU 20 18 20 0
  Kousuke Akiyoshi Honda 19 0
  Anthony West Honda 23 20 22 0
  Michael Laverty Aprilia 20 0
  Damian Cudlin ART NU NU 0
  Broc Parkes ART NU 0

Klasyfikacja konstruktorów i brane pod uwagę pozycjeEdytuj

W tej klasyfikacji pod uwagę brane są punkty najlepszego zawodnika jeżdżącego na danym motocyklu w wyścigu.

37. raz w historii tytuł zdobyła Yamaha[407][408]. Zawodnicy jeżdżący na tym motocyklu wygrali 11 wyścigów w sezonie. W każdym wyścigu przynajmniej jeden zawodnik na podium startował na Yamasze.

Wicemistrzostwo zdobyła Honda, której zawodnicy zanotowali 7 zwycięstw.

Mj Motocykl QAT
 
AME
 
ARG
 
ESP
 
FRA
 
ITA
 
CAT
 
NED
 
GER
 
IND
 
CZE
 
GBR
 
RSM
 
ARA
 
JPN
 
AUS
 
MAL
 
VAL
 
Punkty
1.   Yamaha 1 3 1 1 1 1 1 1 3 2 1 1 2 1 2 2 2 1 407
2.   Honda 5 1 3 2 4 4 3 2 1 1 2 5 1 2 1 1 1 2 355
3.   Ducati 2 2 2 6 3 2 4 4 5 5 4 2 6 4 5 3 6 7 256
4.   Suzuki 11 8 7 7 9 7 6 9 10 11 9 9 10 6 11 6 7 8 137
5.   Aprilia 21 15 19 15 15 14 10 17 14 18 13 10 15 13 16 14 10 14 36
6.   Yamaha Forward 16 17 14 16 12 12 8 15 19 15 16 4 17 20 18 14 19 35
7.   ART 20 18 22 21 17 NU 15 NU 18 21 NU 15 NU NU NW NU NU NU 2

Klasyfikacja i wyniki zespołówEdytuj

Najlepszym zespołem po raz szósty okazał się team Movistar Yamaha MotoGP, w którym startował mistrz i wicemistrz sezonu 2015[408][409].

Mj Zespół Kierowca QAT
 
AME
 
ARG
 
ESP
 
FRA
 
ITA
 
CAT
 
NED
 
GER
 
IND
 
CZE
 
GBR
 
RSM
 
ARA
 
JPN
 
AUS
 
MAL
 
VAL
 
Punkty
1.   Movistar Yamaha MotoGP Rossi 1 3 1 3 2 3 2 1 3 3 3 1 5 3 2 4 3 4 655
Lorenzo 4 4 5 1 1 1 1 3 4 2 1 4 NU 1 3 2 2 1
2.   Repsol Honda Team Aoyama 11 NU NU 453
Pedrosa 6 16 4 3 8 2 4 5 5 9 2 1 5 1 3
Márquez 5 1 NU 2 4 NU NU 2 1 1 2 NU 1 NU 4 1 NU 2
3.   Ducati Team Dovizioso 2 2 2 9 3 NU NU 12 NU 9 6 3 8 5 5 13 NU 7 350
Iannone 3 5 4 6 5 2 4 4 5 5 4 8 7 4 NU 3 NU NU
4.   Monster Yamaha Tech 3 Smith 8 6 6 8 6 5 5 7 6 6 7 7 2 8 7 10 4 6 295
P. Espargaró 9 NU 8 5 7 6 NU 5 8 7 8 NU NU 9 NU 8 9 5
5.   Team Suzuki Ecstar Viñales 14 9 10 11 9 7 6 10 11 11 NU 11 14 11 NU 6 8 11 202
A. Espargaró 11 8 7 7 NU NU NU 9 10 14 9 9 10 6 11 9 7 8
6.   Pramac Racing
  Octo Pramac Racing[h].
Petrucci 12 10 11 12 10 9 9 11 9 10 10 2 6 NU NU 12 6 10 134
Hernández 10 NU NU 10 8 10 NU 14 12 12 11 NU NU 10 14 17 12 13
7.   CWM LCR Honda
  LCR Honda[i].
Crutchlow 7 7 3 4 NU NU NU 6 7 8 NU NU 11 7 6 7 5 9 142
Miller NU 14 12 20 NU NU 11 NU 15 NU 19 NU 12 19 NU 15 17 21
8.   Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Redding 13 NU 9 13 NU 11 7 13 NU 13 12 6 3 12 10 11 11 15 84
9.   Avintia Racing Barberá 15 12 13 14 13 13 16 NU 13 15 16 13 18 16 9 16 13 16 41
Di Meglio 19 NU 18 22 NU 16 14 18 NU 17 18 14 13 20 15 20 18 NU
10.   Athinà Forward Racing
  Forward Racing[j].
Bradl 16 NU 15 16 NU NU 8 NU 39
Corti NU 20 18 20
Elías 21 20 22 14 20
Baz 22 17 14 NU 12 12 13 15 19 15 16 4
11.   Aprilia Racing Team Gresini Bradl 20 14 NU 16 18 18 21 10 18 39
Bautista NU 15 19 15 15 14 10 17 14 18 13 10 15 13 16 14 15 14
Melandri 21 NU 20 19 18 18 NU 19
Laverty 20
12.   Aspar MotoGP Team Laverty 18 16 17 18 14 15 12 NU 17 19 NU 17 19 14 13 19 19 NU 25
Hayden 17 13 16 17 11 NU NU 16 16 16 17 12 17 15 17 NU 16 17
13.   Octo IodaRacing Team
  E-Motion IodaRacing Team[h]
De Angelis 20 18 22 21 17 NU 15 NU 18 21 NU 15 NU NU NW 2
Parkes NU
Cudlin NU NU
  AB Motoracing Aoyama NU 0
West 23 20 22
Abraham NU NU 21 NU NU 17 NW 21 19 21 NU
Elías 22
Akiyoshi 19

BMW M Award – pozycje w kwalifikacjachEdytuj

BMW M Award jest to nagroda dla zawodnika z największą liczbą punktów za pozycje zdobyte w kwalifikacjach (punkty te są przyznawane w taki sam sposób jak w wyścigach)[410].

8 razy pole position zdobył Marc Márquez. Pięciokrotnie z pierwszego pola startował Jorge Lorenzo. Po jednym pole position zanotowali Andrea Iannone, Valentino Rossi, Dani Pedrosa, Andrea Dovizioso i Aleix Espargaró.

Trzeci raz z rzędu nagrodę zdobył Marc Márquez, który wygrał samochód BMW M[411].

Mj Kierowca QAT
 
[412]
[413]
AME
 
[414]
[415]
ARG
 
[416]
[417]
ESP
 
[418]
[419]
FRA
 
[420]
[421]
ITA
 
[422]
[423]
CAT
 
[424]
[425]
NED
 
[426]
[427]
GER
 
[428]
[429]
IND
 
[430]
[431]
CZE
 
[432]
[433]
GBR
 
[434]
[435]
RSM
 
[436]
[437]
ARA
 
[438]
[439]
JPN
 
[440]
[441]
AUS
 
[442]
[443]
MAL
 
[444]
[445]
VAL
 
[446]
[447]
Punkty
1.   Marc Márquez 3 1 1 2 1 12 4 3 1 1 2 1 2 1 3 1 2 2 365
2.   Jorge Lorenzo 6 3 5 1 3 2 3 8 3 3 1 2 1 2 1 3 4 1 323
3.   Andrea Iannone 4 7 3 3 5 1 12 6 4 7 4 9 6 3 5 2 6 7 222
4.   Valentino Rossi 8 4 8 5 7 7 7 1 6 8 3 4 3 6 2 7 3 12 214
5.   Dani Pedrosa 2 8 6 6 4 2 2 9 3 4 5 6 4 1 3 212
6.   Andrea Dovizioso 1 2 6 8 2 3 5 10 11 10 6 12 7 13 4 10 7 9 188
7.   Aleix Espargaró 11 8 2 6 10 5 1 2 7 12 15 10 9 7 7 8 11 4 176
8.   Cal Crutchlow 12 5 4 7 4 4 9 7 10 4 10 8 10 8 8 5 5 5 167
9.   Bradley Smith 7 10 10 10 6 10 8 12 9 6 5 6 5 10 9 12 9 6 138
10.   Pol Espargaró 10 9 18 4 12 9 11 5 8 11 8 5 11 4 11 9 12 9 127
11.   Maverick Viñales 13 12 9 14 13 8 2 9 12 9 7 13 13 12 10 6 8 11 113
12.   Danilo Petrucci 9 11 7 11 9 13 16 11 15 5 13 18 8 9 17 13 13 10 83
13.   Yonny Hernández 5 15 13 9 11 11 10 14 5 15 12 11 14 11 14 17 18 18 70
14.   Scott Redding 14 6 11 12 15 17 14 16 14 13 14 7 12 14 12 11 15 20 56
15.   Héctor Barberá 15 13 12 13 19 14 13 17 13 14 11 17 18 19 18 14 12 14 36
16.   Michele Pirro 6 6 13 23
17.   Stefan Bradl 18 14 15 19 16 15 15 13 17 16 14 19 17 13 21 14 13 18
18.   Loris Baz 23 20 22 21 22 18 19 15 20 18 15 15 22 23 19 20 15 4
19.   Eugene Laverty 19 17 14 17 21 24 22 19 24 19 20 19 21 15 20 16 22 24 3
20.   Nicky Hayden 17 22 20 18 14 19 18 22 19 20 21 21 23 16 21 20 19 17 2
21.   Álvaro Bautista 21 23 19 15 23 21 20 21 16 18 19 20 20 21 15 18 17 19 2
22.   Jack Miller 22 19 21 22 18 23 21 20 18 16 22 16 17 20 22 15 16 21 1
23.   Hiroshi Aoyama 18 15 16 22 1
24.   Katsuyuki Nakasuga 15 1
  Mike di Meglio 16 16 23 23 17 22 17 18 21 22 17 22 22 18 24 22 23 22 0
  Karel Abraham 20 21 17 20 20 20 NW 25 24 25 0
  Alex de Angelis 24 24 25 24 24 25 23 23 17 21 23 25 26 24 NW 0
  Takumi Takahashi 19 0
  Toni Elías 23 25 25 24 21 25 0
  Anthony West 23 24 23 0
  Claudio Corti 25 24 23 24 0
  Marco Melandri 25 25 24 25 25 26 24 24 0
  Michael Laverty 24 0
  Damian Cudlin 25 25 0
  Kousuke Akiyoshi 26 0
  Broc Parkes 26 0

Najlepsi w klasie OpenEdytuj

Rookie of the YearEdytuj

Klasyfikacja zawodników na motocyklu klasy Open[448].

Najlepszym zawodnikiem klasy Open okazał się Héctor Barberá, który w klasyfikacji generalnej mistrzostw zajął 15. miejsce[449].

Mj Kierowca Punkty
1.   Héctor Barberá 33
2.   Loris Baz 28
3.   Jack Miller 17
4.   Nicky Hayden 16
5.   Stefan Bradl 9
6.   Eugene Laverty 9
7.   Mike di Meglio 8
8.   Toni Elías 2
Klasyfikacja zawodników debiutujących w klasie MotoGP (zawodnicy z dzikimi kartami nie są brani pod uwagę)[450].

Najlepszym debiutantem okazał się Maverick Viñales, który punktował w 16 wyścigach (dwóch nie ukończył) i dwukrotnie zajmował szóste miejsce[451].

Mj Kierowca Punkty
1.   Maverick Viñales 97
2.   Loris Baz 28
3.   Jack Miller 7
4.   Eugene Laverty 9

Moto2Edytuj

Lista startowaEdytuj

Prowizoryczna lista startowa została ogłoszona 23 października 2014 roku[161]. Zaktualizowana lista została podana 2 lutego 2015 roku[452].

Hiszpan Esteve Rabat pozostał w serii Moto2 pomimo zdobycia mistrzostwa tej serii w sezonie 2014 (ostatni taki przypadek miał miejsce w 2009 roku, kiedy to mistrz sezonu 2008 – Marco Simoncelli pozostał w klasie 250)[453]. Do królewskiej klasy awansował natomiast brązowy medalista sezonu poprzedniego Maverick Viñales[454]. Z serii Moto3 do Moto2 przeszli mistrz Moto3 sezonu 2014 Álex Márquez (do Estrella Galicia 0,0 Marc VDS)[455] oraz zdobywca 3. miejsca sezonu 2014 w najniższej klasie Álex Rins (do zespołu Paginas Amarillas HP 40)[456]. Johann Zarco przeszedł z zespołu AirAsia Caterham do Ajo Motorsport[457].

Klucz
Kierowca etatowy Kierowca z dziką kartą Kierowca zastępujący
Zespół Konstruktor Motocykl Nr Motocyklista Rundy
  Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Kalex Kalex Moto2 2015 1   Esteve Rabat[458] 1–16, 18
73   Álex Márquez[458] Wszystkie
  Emwe SAG Team
  APH PTT The Pizza SAG
Kalex Kalex Moto2 2015 2   Jesko Raffin[459]
10   Thitipong Warokorn[161]
  ATHINA Glasses Forward Racing Kalex Kalex Moto2 2014[460] 3   Simone Corsi[161] 1–9, 11–18
7   Lorenzo Baldassarri[461]
  JiR Moto2 Kalex[462] Kalex Moto2 2014[460] 4   Randy Krummenacher[161] Wszystkie
  Ajo Motorsport Kalex Kalex Moto2 2014[460] 5   Johann Zarco[161]
  Paginas Amarillas HP 40 Kalex Kalex Moto2 2015 9   Luca Marini[463] 13
39   Luis Salom[161] Wszystkie
40   Álex Rins[464]
57   Edgar Pons[465] 4, 7, 11
  Dynavolt Intact GP Kalex Kalex Moto2 2015 11   Sandro Cortese[466] Wszystkie
  Derendinger Racing Interwetten
  Technomag Racing Interwetten
Kalex[467] Kalex Moto2 2014[460] 12   Thomas Lüthi[467]
16   Joshua Hook[468] 15–18
70   Robin Mulhauser[467] Wszystkie
77   Dominique Aegerter[467] 1–14
  Abbink GP Speed Up Speed Up SF14 13   Jasper Iwema[469] 8
  JPMoto Malaysia Suter Suter MMX2 15   Ratthapark Wilairot[470] 7–10
51   Zaqhwan Zaidi[471] 1–6
88   Ricard Cardús[472] 11–18
  Federal Oil Gresini Moto2
  Gresini Racing
Kalex Kalex Moto2 2014[460] 19   Xavier Siméon[161] Wszystkie
54   Mattia Pasini[473] 6, 13
  Promoto Sport TransFIORmers bd. 20   Louis Bulle[474] 5
90   Louis Mahias[475] 18
  Italtrans Racing Team Kalex Kalex Moto2 2015 21   Franco Morbidelli[476] 1–11, 16–18
36   Mika Kallio[476] 1–13
57   Edgar Pons[477] 14–18
64   Federico Caricasulo[478] 12–14
  Speed Up Racing Speed Up Speed Up SF15 22   Sam Lowes[161] Wszystkie
  Tech 3 Tech 3 Tech 3 Mistral 610 23   Marcel Schrötter[161]
88   Ricard Cardús[161] 1–9
97   Xavi Vierge[479] 10–18
  Idemitsu Honda Team Asia Kalex Kalex Moto2 2015 25   Azlan Shah[161] Wszystkie
30   Takaaki Nakagami[161]
  FAB-Racing FTR bd. 28   Bradley Ray[478] 12
  Team Ciatti Suter Suter MMX2 32   Federico Fuligni[480] 14, 18
  AGR Team Kalex Kalex Moto2 2015 44   Steven Odendaal[481] 3
49   Axel Pons[161] 1–2, 4–18
94   Jonas Folger[161] Wszystkie
  Petronas Raceline Malaysia
  Petronas AHM Malaysia
Kalex Kalex Moto2 2015 55   Hafizh Syahrin[161]
93   Ramdan Rosli[482] 7, 17
  QMMF Racing Team Speed Up Speed Up SF15 36   Mika Kallio[483] 14–18
60   Julián Simón[161] Wszystkie
95   Anthony West[161] 1–13
  Octo IodaRacing Team
  E-Motion IodaRacing Team
Suter Suter MMX2 66   Florian Alt[484] Wszystkie
  NTS T.Pro Project NTS bd. 71   Tomoyoshi Koyama[485] 15
  Moriwaki Racing Moriwaki bd. 72   Yuki Takahashi[485] 15
  Tasca Racing Scuderia Moto2 Tech 3 Tech 3 Mistral 610 96   Louis Rossi[486] Wszystkie

Zmiany w liście startowej w trakcie sezonuEdytuj

Opis sezonuEdytuj

Sezon rozpoczęło GP Kataru, które po raz pierwszy w tej serii wygrał Jonas Folger. Kolejne miejsca na podium zajęli Xavier Siméon i Thomas Lüthi. Obrońca tytułu Esteve Rabat nie ukończył wyścigu, podobnie jak startujący z pole position Sam Lowes[508].

Następne GP Ameryk zakończyło się pierwszym w karierze zwycięstwem Sama Lowesa, który wyprzedził Johanna Zarco i Álexa Rinsa, dla którego było to pierwsze podium w klasie Moto2. Rins dodatkowo objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej, gdyż Jonas Folger nie zdobył w ten weekend punktów[509].

GP Argentyny wygrał Johann Zarco, dla którego było to drugie zwycięstwo w karierze i pierwsze w klasie Moto2. Francuz objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej wyprzedzając drugiego w wyścigu Álexa Rinsa[510].

GP Hiszpanii zakończyło się drugim zwycięstwem Jonasa Folgera w sezonie[511]. GP Francji wygrał Thomas Lüthi[512], a w GP Włoch zwyciężył Esteve Rabat, który dwa poprzednie wyścigi kończył na podium[513]. Lider klasyfikacji generalnej, Johann Zarco GP Hiszpanii i GP Włoch zakończył na drugim miejscu, a GP Francji ukończył jako trzeci[514].

GP Katalonii[515] i Holenderskie TT[516] to kolejne zwycięstwa Zarco, który umocnił się na prowadzeniu w klasyfikacji generalnej wyprzedzając kolejno Álexa Rinsa i Esteve Rabata. Oba wyścigi Francuz wygrał startując z pole position, które zdobył również w GP Niemiec, jednakże wyścig ukończył na drugim miejscu, finiszując za plecami Xaviera Siméona o 0,083 sekundy. Dla Belga było to pierwsze zwycięstwo w karierze[517].

Kolejne GP Indianapolis zakończyło się zwycięstwem Álexa Rinsa, który wyprzedził Johanna Zarco i Franco Morbidellego. Cała trójka zmieściła się w 1 sekundzie[518].

Następne trzy wyścigi (GP Czech, GP Brytanii i GP San Marino) zakończyły się kolejnymi zwycięstwami Johanna Zarco, który bardzo zbliżył się do tytułu mistrzowskiego[519]. W tych trzech wyścigach Esteve Rabat dwukrotnie zajął drugie i raz trzecie miejsce. Natomiast Álex Rins był trzeci w Czechach i drugi w Wielkiej Brytanii, jednakże podczas GP San Marino został zdyskwalifikowany za wykonywanie niebezpiecznych manewrów przy przepuszczaniu dublujących go zawodników[520].

GP Aragonii wygrał Esteve Rabat, który wyprzedził drugiego Rinsa o 0,096 sekundy. Johann Zarco zajął 6. miejsce, czym zakończył swoją passę dwunastu miejsc na podium z rzędu[521].

Johann Zarco został mistrzem świata po pierwszym treningu przed GP Japonii, gdyż wówczas z powodu kontuzji ramienia, z rywalizacji wycofał się Esteve Rabat, który był jedynym, który mógł pozbawić Francuza tytułu[522]. Zarco potwierdził swoją dominację zwyciężając w wyścigu[523].

GP Australii wygrał Álex Rins, który wyprzedził pauzującego Rabata i zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej[524]. GP Malezji po raz ósmy w sezonie wygrał Zarco[525].

Finałowe GP Walencji wygrał powracajcy Esteve Rabat, który jednak niezdołał odzyskać drugiego miejsca, gdyż drugie miejsce w wyścigu zajął Álex Rins, który w klasyfikacji generalnej wyprzedził swojego rodaka o 3 punkty. Mistrz świata serii Moto2, Johann Zarco ostatni wyścig ukończył na 7. pozycji[526].

Liderzy klasyfikacji motocyklistówEdytuj

 

WynikiEdytuj

Zwycięzcy sesjiEdytuj

 -Wyścig toczony w deszczowych warunkach
 -Rekord toru biorąc pod uwagę wszystkie sesje
 -Rekord toru podczas wyścigu

GP FP1 FP2 FP3 QP WUP RACE NO
  QAT   Sam Lowes[527]
1:59,717
  Sam Lowes[528]
2:00,025
  Sam Lowes[529]
1:59,541
  Sam Lowes[530]
1:59,423  
  Johann Zarco[531]
2:00,549
  Jonas Folger[532]
40:18,532
  Johann Zarco[533]
1:59,918  
  AME   Sam Lowes[534]
2:26,356
  Sam Lowes[535]
2:10,563
  Johann Zarco[536]
2:10,310
  Xavier Siméon[537]
2:09,888  
  Mika Kallio[538]
2:14,814
  Sam Lowes[539]
41:45,565
  Sam Lowes[540]
2:10,578
  ARG   Jonas Folger[541]
1:43,816
  Johann Zarco[542]
1:43,239
  Sam Lowes[543]
1:42,961
  Johann Zarco[544]
1:42,809  
  Sam Lowes[545]
1:43,167
  Johann Zarco[546]
39:44,497
  Jonas Folger[547]
1:43,001  
  ESP   Esteve Rabat[548]
1:43,198
  Jonas Folger[549]
1:43,413
  Johann Zarco[550]
1:42,875
  Esteve Rabat[551]
1:42,874
  Simone Corsi[552]
1:42,822
  Jonas Folger[553]
45:01,873
  Álex Rins[554]
1:43,012
  FRA   Esteve Rabat[555]
1:38,030
  Esteve Rabat[556]
1:37,625
  Thomas Lüthi[557]
1:37,746
  Álex Rins[558]
1:37,114  
  Sam Lowes[559]
1:37,679
  Thomas Lüthi[560]
42:27,011
  Thomas Lüthi[561]
1:37,281  
  ITA   Sam Lowes[562]
1:52,865
  Esteve Rabat[563]
1:52,311
  Esteve Rabat[564]
1:51,820
  Sam Lowes[565]
1:51,514  
  Esteve Rabat[566]
1:52,081
  Esteve Rabat[567]
39:40,545
  Esteve Rabat[568]
1:52,530  
  CAT   Johann Zarco[569]
1:46,941
  Sandro Cortese[570]
1:47,127
  Simone Corsi[571]
1:46,606
  Johann Zarco[572]
1:45,895  
  Johann Zarco[573]
1:46,253
  Johann Zarco[574]
41:15,487
  Álex Rins[575]
1:46,474  
  NED   Sam Lowes[576]
1:38,146
  Johann Zarco[577]
1:37,670
  Esteve Rabat[578]
1:37,287
  Johann Zarco[579]
1:36,346  
  Johann Zarco[580]
1:37,499
  Johann Zarco[581]
26:13,410
  Esteve Rabat[582]
1:37,449  
  GER   Sam Lowes[583]
1:25,027
  Mika Kallio[584]
1:25,069
  Franco Morbidelli[585]
1:24,336
  Johann Zarco[586]
1:24,044  
  Johann Zarco[587]
1:24,484
  Xavier Siméon[588]
41:09,295
  Franco Morbidelli[589]
1:24,538  
  IND     Álex Rins[590]
1:37,711
  Esteve Rabat[591]
1:36,967
  Álex Rins[592]
1:36,821
  Álex Rins[593]
1:36,540  
  Esteve Rabat[594]
1:37,072
  Álex Rins[595]
41:18,866
  Franco Morbidelli[596]
1:37,498
  CZE   Johann Zarco[597]
2:03,082
  Esteve Rabat[598]
2:02,714
  Jonas Folger[599]
2:02,019
  Johann Zarco[600]
2:01,614  
  Johann Zarco[601]
2:02,327
  Johann Zarco[602]
41:02,500
  Thomas Lüthi[603]
2:02,422