Otwórz menu główne

Mrzezino

wieś w województwie pomorskim

Mrzezino (kaszb. Mrzeżëno lub też Brzeżëno) – duża wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck, na Kępie Puckiej i przy linii kolejowej nr 213 Reda-Hel, dzięki linii kolejowej miejscowość ma bezpośrednie połączenie z Gdynią.

Mrzezino
Pradolina Redy-Łeby, widok z Mrzezina
Pradolina Redy-Łeby, widok z Mrzezina
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Gmina Puck
Liczba ludności (31.12.2014) 2483
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 84-123
Tablice rejestracyjne GPU
SIMC 0170624
Położenie na mapie gminy wiejskiej Puck
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Puck
Mrzezino
Mrzezino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mrzezino
Mrzezino
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Mrzezino
Mrzezino
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Mrzezino
Mrzezino
Ziemia54°39′08″N 18°25′01″E/54,652222 18,416944

Wieś królewska w starostwie puckim w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o Mrzezinie pochodzą z 1178 roku, kiedy w dokumencie fundacyjnym wieś nazywana jest Merezina[2][3][4]. W okresie średniowiecza wieś znana była m.in. z połowów łososi w pobliskiej rzece Reda. Na terenie wsi w ubiegłym stuleciu znajdowano monety pochodzące z czasów cesarstwa rzymskiego (ok. V i VI wiek n.e.). W Mrzezinie w 1939 i 1953 roku zostały znalezione ślady osadnictwa z wczesnej epoki żelaza, m.in. groby skrzynkowe. Odkryte przedmioty są przechowywane przez Muzeum Archeologiczne w Gdańsku[2]. W przekazie z 1776 roku podawany jest młyn wodny o konstrukcji szkieletowej, pochodzący z 2 poł. XVIII wieku[2].

Podczas zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę niemiecką Bresin[5]. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Bresin w 1942 została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na nowo wymyśloną i bardziej niemieckąBrambusch.[6]

PołożenieEdytuj

Rozległa wielodrożnica, druga pod względem liczby mieszkańców wieś w gminie Puck[7] (2483 osób), położona około 2 km od Zatoki Puckiej, oraz na skraju wysoczyzny, w sąsiedztwie rezerwatu przyrody Beka (193ha). Mrzezino położone jest na morenowym wzniesieniu Kępy Puckiej. Wieś usytuowana jest pomiędzy dwoma rzekami Gizdepką oraz Redą, w otoczeniu lasów i Zatoki Puckiej, sąsiaduje z gminą Kosakowo, Osłoninem, Połchowem, Smolnem oraz Żelistrzewem. Z Mrzezina roztacza się widok na zatokę Pucką, pradolinę Redy i kępę Oksywską.

InfrastrukturaEdytuj

  • Zespół Szkół, w skład którego wchodzą szkoła podstawowa oraz gimnazjum
  • Rzymskokatolicka parafia św. Aniołów Stróżów
  • Cmentarz katolicki
  • Ochotnicza Straż Pożarna
  • Klub Sportowy Start Mrzezino

AtrakcjeEdytuj

 
Pomnik na cmentarzu wojennym żołnierzy radzieckich i niemieckich w Mrzezinie

Atrakcje Mrzezina to[2]:

  • Kościół św. Aniołów Stróżów z lat 30. XX wieku
  • Dwie kapliczki
  • Miejsca widokowe na Pradolinę Redy, Kępę Oksywską i Zatokę Pucką
  • Przy wjeździe od strony rezerwatu zlokalizowany jest pomnik oraz cmentarz żołnierzy niemieckich i radzieckich poległych na tych terenach w walkach podczas II wojny światowej.

KomunikacjaEdytuj

  • Stacja PKP Mrzezino położona na trasie linii kolejowej nr 213: Gdynia – Hel
  • Linia autobusowa PKS Wejherowo numer 656: Rumia Dworzec/Reda Dworzec PKP – Puck.

Szlaki turystyczneEdytuj

Wieś leży na szlaku licznych pieszych i rowerowych tras turystycznych łączących Puck i Mierzeję Helską z Trójmiastem oraz Rumią i Redą.

Niebieski szlak – Krawędzią Kępy Puckiej – Trasa 33,2 km:

Wejherowo – Reda – Rekowo – Połchowo – Podole – Mrzezino – Mostowe Błota – Osłonino – Rzucewo – Rozgard – Puck

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 100.
  2. a b c d Franciszek Mamuszka, Ziemia Pucka, Warszawa, PTTK „Kraj”, 1989, ​ISBN 83-7005-170-7​.
  3. Dokument fundacyjny z 1178 (odpis z połowy XIII wieku). [dostęp 14 grudnia 2009].
  4. Nadmorski Park Krajobrazowy. Historia i kultura. [dostęp 14 grudnia 2009].
  5. Wg dr. F. Lorentza „Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem” (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​).
  6. Familienforschung in Westpreußen (niem.). [dostęp 2015-08-15].
  7. liczbowy wykaz mieszkańców. [dostęp 31 grudnia 2014].

}