Otwórz menu główne

Mulissu-mukanniszat-Ninua (akad. Mulissu-mukannišat-Nīnua[1], tłum. „(bogini) Mulissu, ta, która czyni pokornym/uległym miasto Niniwa”)[2]asyryjska królowa, małżonka Aszurnasirpala II (883-859 p.n.e.)[3]. Po śmierci króla wyszła za mąż za jego syna Salmanasara III (858-824 p.n.e.)[3]. Jej ojcem był Aszur-nirka-da"in, pełniący na dworze asyryjskim urząd rab szake (akad. rab šāqê) - wielkiego podczaszego[1].

Grobowiec z sarkofagiem Mulissu-mukanniszat-Ninuy (tzw. Grobowiec III) odnaleźli w 1989 roku archeolodzy iraccy pod jednym z pomieszczeń Pałacu Północno-zachodniego w Kalchu[1][4]. Grobowiec ten składał się z dwóch komór: przedsionka i komory grobowej z sarkofagiem[4]. Rozmiary i waga sarkofagu wskazują, iż umieszczony on musiał być w grobowcu jeszcze przed jego ukończeniem, a nawet przed ukończeniem pomieszczenia nad nim[4]. Komora grobowa została obrabowana już w starożytności i poza samym sarkofagiem niewiele więcej tam znaleziono[4]. Na pokrywie sarkofagu umieszczona była inskrypcja, dzięki której udało się ustalić do kogo grobowiec należał:

„Należący do Mulissu-mukanniszat-Ninuy, królowej Aszurnasirpala, króla Asyrii, i Salmanasara, króla Asyrii. W przyszłości nie wolno nikomu złożyć tu (innej) kobiety pałacu czy królowej, ani usunąć tego sarkofagu z jego miejsca. Jeżeli ktoś usunie ten sarkofag z jego miejsca, jego duch nie otrzyma ofiary kispu wraz z innymi duchami. To jest tabu Szamasza i Ereszkigal! Córka Aszur-nirka-da'ini, wielkiego podczaszego Aszurnasirpala, króla Asyrii”[4]

Inskrypcja ta jest jedynym znanym dowodem na to, że królowie asyryjscy żenili się z przedstawicielkami asyryjskiej arystokracji[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Teppo S., Women and their Agency..., s. 35.
  2. hasło kanāšu, The Assyrian Dictionary, tom 8 (K), The Oriental Institute, Chicago 1971, s. 146.
  3. a b Grayson A.K., Assyrian..., s. 29.
  4. a b c d e f Macgregor S.L., Women..., s. 128.

BibliografiaEdytuj