Murzynowo (województwo lubuskie)

wieś w województwie lubuskim

Murzynowo (niem. Morrn) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna.

Artykuł 52°38′31.35″N 15°27′3.16″E
- błąd 0 m
WD 52°38'35.38"N, 15°26'50.10"E
- błąd 1 m
Odległość 290 m
Murzynowo
wieś
Ilustracja
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Skwierzyna
Wysokość 26 m n.p.m.
Liczba ludności  1000
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0186832
Położenie na mapie gminy Skwierzyna
Mapa lokalizacyjna gminy Skwierzyna
Murzynowo
Murzynowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Murzynowo
Murzynowo
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Murzynowo
Murzynowo
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Murzynowo
Murzynowo
Ziemia52°38′31,35″N 15°27′03,16″E/52,642042 15,450878

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

PołożenieEdytuj

Duża wieś obok prawego brzegu rzeki Warty, ok. 6 km na północny wschód od Skwierzyny, przy drodze do Drezdenka. Murzynowo leży na zachodnim krańcu Puszczy Noteckiej.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z XIII wieku, gdy wymieniane jest Morno. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od słowa mory – dreszcze. Murzynowo było wsią królewską w starostwie międzyrzeckim. W 1393 Władysław Jagiełło oddał je w zastaw Nałęczom z Nowego Dworu. Przez kilkaset lat, do II rozbioru Polski przez środek Murzynowa przebiegała granica polsko-brandenburska. Powodowało to liczne przygraniczne spory, które często kończyły się lokalnymi utarczkami. Pierwszy kościół w Murzynowie ufundował w 1774 r. ostatni starosta międzyrzecki, kasztelan krakowski, książę Antoni Jabłonowski. Współczesna świątynia pochodzi z 1837 r. W XIX w. powstała tu duża cegielnia, pałac i folwark. W 1935 r. wybudowano linię kolejową ze Skwierzyny do Drezdenka. W czasie II wojny światowej istniał tu obóz pracy przymusowej. Po 1945 r. cegielnię upaństwowiono, w pałacu urządzono szkołę, a na terenie folwarku powstał PGR. Po 1990 zlikwidowano PGR, cegielnię i rozebrano linię kolejową.

Cegielnia została sprywatyzowana i przejęta przez firmę Budinstal, działała jeszcze w 2001 roku[1].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

inne zabytki:

  • neoklasycystyczny pałac z początku XIX w., obecnie szkoła
  • zabudowania folwarczne z XIX w. – gorzelnia, spichlerz, dwie oficyny
  • park o powierzchni ok. 6 ha z dwoma stawami i starodrzewem (platany, dęby)
  • we wsi zachowała się częściowo stara zabudowa z przełomu XIX/XX w.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Malczewski: Cegielnia Murzynowo, "Świat Kolei" nr 1/2002, s. 18-20
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 32. [dostęp 29.1.13].

BibliografiaEdytuj

  • Paweł Anders, Władysław Kusiak: Puszcza Notecka. Przewodnik krajoznawczy. Poznań: Oficyna wydawnicza G&P, 2005. ISBN 83-7272-109-2.
  • Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.