Musée Guimet

Musée Guimet, właśc. Musée national des arts asiatiques-Guimet (MNAAG) – muzeum narodowe sztuki azjatyckiej w Paryżu.

Musée Guimet
Ilustracja
Fasada Musée Guimet
Państwo

 Francja

Miejscowość

Paryż

Adres

6, place d'Iéna
75116 Paris

Data założenia

20 listopada 1889

Położenie na mapie Paryża
Mapa konturowa Paryża, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Musée Guimet”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, u góry znajduje się punkt z opisem „Musée Guimet”
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa konturowa Île-de-France, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Musée Guimet”
Ziemia48°51′55″N 2°17′38″E/48,865278 2,293889
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Muzeum zostało założone w Lyonie z inicjatywy francuskiego przemysłowca Émile’a Étienne’a Guimeta (1836–1918) w celu prezentowania własnej kolekcji dzieł sztuki zgromadzonych podczas podroży dookoła świata w 1876 roku[1]. Z wyprawy tej przywiózł 300 obrazów, 600 posągów oraz kilka tysięcy dzieł sztuki japońskiej i chińskiej[2]. Zbiory zostały po raz pierwszy udostępnione publiczności podczas wystawy światowej w Paryżu w 1878 roku, a rok później były prezentowane w nowym muzeum w Lyonie[2].

Następnie Guimet przekazał swoje zbiory państwu, które ufundowało nowych gmach muzeum na Place d’Iena w Paryżu, dokąd przeniesiono kolekcję i otwarto dla zwiedzających 20 listopada 1889 roku[2]. Początkowo placówka nosiła nazwę Muzeum Religii z uwagi na profil pokazywanych eksponatów[2]. W 1928 roku została przekształcona w Muzeum Narodowe Sztuki Azji po włączeniu do jej zbiorów kolekcji przywiezionych z francuskich ekspedycji i wypraw naukowych do Tybetu, Azji Środkowej, Chin i Kambodży[2]. Do muzeum trafiły artefakty zebrane m.in. przez Charles’a Varata (1842/1843–1893) w Korei[1], Jacques’a Bacota w Tybecie, Paula Pelliota (1878–1945) i Édouarda Chavannesa (1865–1918) podczas wielkich ekspedycji do Azji Środkowej i Chin[1]. W latach 20. i 30. XX w. muzeum wzbogaciło się o obiekty z wykopalisk prowadzonych przez Francuską Delegację Archeologiczną w Afganistanie, a w 1927 roku przejęło kolekcję Muzeum Indochin w Trocadero[1]. W 1945 roku do muzeum przeniesiono z Luwru kolekcję dzieł z Dalekiego Wschodu[2], a do Luwru egipskie zbiory Guimeta[1]. W latach 60. XX w. rozbudowano zbiory sztuki Indii[1].

W latach 1996–2001 przeprowadzono gruntowną renowację gmachu muzeum[1]. Stworzono duże, wolne przestrzenie wystawiennicze i zadbano o oświetlenie naturalnym światłem[1].

ZbioryEdytuj

Kolekcja muzeum obejmuje sztukę z terenu Afganistanu i Pakistanu[3], obszaru Himalajów[4], regionu Azji południowo-wschodniej[5] i Azji środkowej[6] a także z Chin[7], Korei[8], Indii[9] i Japonii[10]. W zbirach muzeum znajduje się również kolekcja Riboud – kolekcja tkanin azjatyckich[11].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Histoire du musée Guimet (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  2. a b c d e f Kiciński 2006 ↓, s. 145.
  3. Afghanistan – Pakistan (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  4. Himalaya (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  5. Asie du sud est (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  6. Asie centrale (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  7. Chine (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  8. Corée (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  9. Inde (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  10. Japon (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].
  11. Textiles (fr.). W: www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25].

BibliografiaEdytuj