Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu

Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu – jeden z sześciu oddziałów Muzeum Miejskiego Wrocławia[1]. Wraz z Muzeum Militariów mieści się w zespole budynków średniowiecznego Arsenału Miejskiego [2]. W przeszłości muzeum miało inne lokalizacje, m.in. u schyłku XX w. mieściło się w Pałacu Królewskim[3]. Specjalizuje się w archeologii Śląska[4]. Misją Muzeum Archeologicznego jest pozyskiwanie, opracowywanie i udostępnianie zabytków archeologicznych z terenu Śląska. Jest to jedna z najstarszych tego typu placówek w Europie.

Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Ilustracja
Muzeum Archeologiczne w Arsenale Miejskim
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Cieszyńskiego 9
Data założenia 1815
Zakres zbiorów zbiory archeologiczne od paleolitu do średniowiecza
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu
Ziemia51°06′46,5″N 17°01′35,7″E/51,112917 17,026583
Strona internetowa

Muzeum założono w 1815 r. i jako samodzielna instytucja lub oddział innych muzeów istnieje w sposób ciągły do dziś[4]. W XXI w. kolekcje i wystawy obejmują interwał od paleolitu po średniowiecze na Śląsku[5]. Muzeum Archeologiczne należy do najstarszych tego typu placówek w Europie. Działa bez przerwy, pomimo burzliwych wydarzeń wojennych, a także zmian przynależności państwowej i przekształceń ustrojowych.

Siedzibą muzeum jest Arsenał Miejski- budowla o gotyckim rodowodzie, jedna z niewielu średniowiecznych budowli wrocławskich, zachowana w całości.

„Archeologia Śląska”Edytuj

Na trzech piętrach arsenału rozciąga się stała wystawa prezentowana pod ogólną nazwą „Archeologia Śląska”. Wystawa dzięki zgromadzonym przedmiotom oraz rekonstrukcji fragmentów dawnych osad i miejsc pochówków, prezentuje początki osadnictwa na Śląsku, po rozwój średniowiecznych miast. Muzeum przechowuje, opracowuje i udostępnia zabytki od epoki kamienia (500 tys. lat temu) aż po czasy nowożytne (XIX w.).

Wystawa prezentowana jest na trzech piętrach i dzieli się tym samym na trzy części tematyczne, opatrzone własnymi tytułami:

Śląsk starożytny. Epoka kamienia i początek epoki brązuEdytuj

Wystawa nawiązuje do najdawniejszych dziejów Śląska (od 500 000 lat). Prezentuje m.in. kości mamutów, nosorożców włochatych i innych zwierząt typowych dla epoki lodowej. Można też zobaczyć różnego rodzaju narzędzia, wyroby krzemienne, a także makietę szałasu.

Śląsk starożytny. Epoka brązu i epoka żelazaEdytuj

Część ekspozycji poświęcona jest kulturze Celtów, kulturze przeworskiej, kulturze luboszyckiej i okresowi wędrówek ludów. Można zobaczyć m.in. odtworzony pochówek szkieletowy odkryty w okolicach Ługi, wyroby z epoki żelaza, czy zrekonstruowany piec dymarkowy.

Śląsk średniowiecznyEdytuj

Na wystawie można oglądać przedmioty codziennego użytku, biżuterię i wiele innych przedmiotów takich jak odzież czy obuwie. Ciekawym punktem wystawy jest naturalnej wielkości model drewnianego i krytego strzechą domu, który jest przykładem typowego budynku mieszkalnego ze śląskiego miasta w X-XIII w.

Wybrane zabytki prezentowane na wystawieEdytuj

Do najważniejszych zabytków z muzealnej kolekcji, prezentowanych na wystawie „Archeologia Śląska” należą m.in.:

 
fragment skarbu kotowickiego

Wśród eksponowanych obiektów pochodzących ze zbiorów muzeum, znajdują się także te pozyskiwane obecnie w trakcie prowadzonych badań ratowniczych wyprzedzających inwestycje budowlane, głównie na Starym Mieście we Wrocławiu. Całość uzupełniają eksponaty wypożyczone od zaprzyjaźnionych instytucji (Instytut Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego, Instytut Archeologii i Etnologii PAN we Wrocławiu).

WydarzeniaEdytuj

Oprócz wystaw stałych, w przestrzeni Muzeum Archeologicznego organizowane są liczne wystawy czasowe- również wystawy sztuki współczesnej. Dziedziniec Arsenału Miejskiego jest miejscem, gdzie organizowane są liczne wydarzenia, festiwale, spektakle teatralne czy koncerty np. coroczny festiwal muzyki kameralnej- Wieczory w Arsenale czy Oktoberfest Alternative.

Ludzie OgniaEdytuj

Spośród licznych wydarzeń cyklicznych, najbardziej popularną imprezą organizowaną przez Muzeum Miejskie Wrocławia jest archeologiczny festyn „Ludzie Ognia” odbywający się na dziedzińcu Arsenału Miejskiego i w części jego wnętrz. Impreza prezentuje starożytne rzemiosła, które wykorzystywały siłę ognia. W odtworzonych realiach epoki żelaza swoje rzemiosła prezentują hutnicy, kowale, odlewnicy, szklarze i garncarze. Największą atrakcją festynu jest produkcja żelaza z rudy w piecu dymarskim wzorowanym na urządzeniu sprzed 2000 lat. Całość ubarwiają pokazy grup rekonstrukcyjnych- rzymskich legionistów i barbarzyńskich Hariów oraz pokaz ogniowy z użyciem pyłu bursztynowego.

Silesia AntiquaEdytuj

Muzeum od 1959 r. wydaje archeologiczne czasopismo naukowe - rocznik „Silesia Antiqua[8]. Jest to jedno z najstarszych czasopism archeologicznych wydawanych w Polsce. Pismo skierowane jest nie tylko do specjalistów w dziedzinie archeologii i muzealników, ale także do wszystkich zainteresowanych najstarszymi dziejami Śląska. Czasopismo to zostało umieszczone na liście periodyków specjalistycznych.

PrzypisyEdytuj

  1. Strona Muzeum Miejskiego
  2. Strona muzeum
  3. Czerwiński J., 1997: Wrocław. Przewodnik turystyczny. Wydawnictwa Dolnośląskie, strona 219.​ISBN 83-7023-593-X
  4. a b Strona muzeum
  5. Strona muzeum - wystaw
  6. R. Niedźwiedzki: Gigantyczny bursztynowy „skarb” partynicki z Wrocławia. W: Kosmowska-Ceranowicz B., Gierłowski W., Sontag E. (red.): Mat. XXI Seminarium: „Bursztyn. Gemmologia - Muzealnictwo - Archeologia”. Gdańsk - Warszawa: 2014, s. 23-26
  7. Wieczorek H., 2013: Wielki skarb z małego Zakrzowa. Polska Gazeta Wrocławska, 4 VI 2013, str. 12 i 13.
  8. www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-10].

Linki zewnętrzneEdytuj