Otwórz menu główne

Muzeum Bursztynu w Gdańsku

Muzeum Bursztynu w Gdańskumuzeum rzemiosła w Gdańsku, założone w 2000 roku, oddział Muzeum Gdańska; dokumentuje historię bursztynu i dzieje bursztyniarstwa w Polsce.

Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Oddział Muzeum Gdańska
Ilustracja
Kabinet Zernebacha, w zbiorach muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość POL Gdańsk COA.svg Gdańsk
Adres Targ Węglowy 26
80-836 Gdańsk
Data założenia 2000
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Muzeum Bursztynu w Gdańsku
Ziemia54°20′59,2800″N 18°38′50,5680″E/54,349800 18,647380
Strona internetowa

Muzeum zostało otwarte 28 czerwca 2006[1], mieści się w Wieży Więziennej w Gdańsku[2], przy Drodze Królewskiej.

Historia powstaniaEdytuj

W lutym 2000 decyzją Zarządu Miasta powołano Muzeum Bursztynu jako oddział Muzeum Historycznego Miasta Gdańska (obecnie Muzeum Gdańska). Rozpoczęto od podstaw kompletowanie zbiorów[3]. Na potrzeby muzeum zostały wówczas zaadaptowane wszystkie piętra Wieży Więziennej. W czerwcu 2006 roku Muzeum Bursztynu zainaugurowało swoją działalność, mając 439 m² powierzchni wystawienniczej[4]. Kolekcja muzeum obejmowała (stan przed 2012 r.) 2000 okazów naturalnego bursztynu (w tym inkluzji organicznych w bursztynie), 675 współczesnych dzieł sztuki i wyrobów z bursztynu oraz siedem zabytkowych przedmiotów z bursztynu[5].

Organizacja ekspozycjiEdytuj

Ekspozycja została tak pomyślana, aby na poszczególnych piętrach pokazać bursztyn w różnych aspektach. Można tu poznać historię bursztynu, historię rzemiosła bursztynowego i bursztynowych szlaków handlowych, tradycje bursztynu w lecznictwie, użycie go jako kamienia magicznego, materiału badawczego i tworzywa artystycznego. Tradycyjnym metodom prezentacji towarzyszą multimedialne w specjalnie do tego celu przeznaczonych wnękach w każdej sali ekspozycyjnej. Muzeum posiada trzy działy: przyrodniczy, sztuki dawnej i sztuki współczesnej[3].

Niektóre eksponatyEdytuj

  • Inkluzja zwierzęca tzw. "Jaszczurki Gierłowskiej" (Succinilacerta succinea)
 
Jaszczurka Gierłowska

Jest to jedyna w Polsce inkluzja jaszczurki – bursztynowa bryłka pochodząca sprzed 40 mln lat, wewnątrz której znajduje się zmumifikowana jaszczurka. Jest unikatem na skalę światową – jest to druga znaleziona jaszczurka w bursztynie bałtyckim, pierwszą w 1875 roku znalazł Richard Klebs[6]. Na bryłkę natrafiono w 1997 roku na plaży w Gdańsku Stogach, Muzeum podarowana została przez Fundację Bankową im. Leopolda Kronenberga.
W bryłce ponadto znajduje się detrytus roślinny i włoski dębu. Na podstawie tych cech dokonuje się identyfikacji inkluzji. Badania wykazały, że jest to młoda jaszczurka. O bałtyckim pochodzeniu jaszczurki świadczy mlecznobiała otoczka jej łapek[6].Jaszczurka Gierłowska po raz pierwszy publicznie została wystawiona w Gdańsku na międzynarodowym sympozjum "Bursztyn bałtycki i inne żywice kopalne – 997 Urbs Gyddanzc, 1997 Gdańsk".

Jest to rodzaj sekretarzyka z wieloma szufladkami, wykonany z bursztynu w różnych odcieniach.

Zobacz teżEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Koperkiewicz A., 2007: Powstanie i plany Muzeum Bursztynu Oddział Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. W: W: Koperkiewicz A., Grążawska J. (red.): Muzeum Bursztynu, strona 6. Wyd.: Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. ​ISBN 978-83-921441-6-8
  2. D. Karaś, Muzeum Bursztynu w Gdańsku, "Gazeta Wyborcza Trójmiasto", 11 lipca 2006.
  3. a b Grążawska J., 2009: Nowożytne zabytki w kolekcji Muzeum Bursztynu w Gdańsku. W: Bursztyn, t. 2. Gdańsk-Warszawa 2010. ​ISBN 978-83-912894-7-1
  4. Bigoś-Bojarska M., 2007: Historia Zespołu Przedbramia ulicy Długiej, adaptacja zabytkowego obiektu na potrzeby nowoczesnego Muzeum Bursztynu, realizacja w latach 2000-2006. W: Muzeum Bursztynu, strony 8-10. Wyd.: Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. ​ISBN 978-83-921441-6-8​<
  5. Kosmowska-Ceranowicz B., 2012: Bursztyn w Polsce i na świecie. Wyd. Uniw. Warszawskiego, Warszawa, strona 257.
  6. a b informacja z tablicy umieszczonej przy eksponacie