Muzułmański Cmentarz Tatarski

Muzułmański Cmentarz Tatarski – zabytkowy mizar znajdujący się przy ul. Tatarskiej 8 w dzielnicy Wola w Warszawie.

Muzułmański Cmentarz Tatarski
Obiekt zabytkowy nr rej. 1254-A z 7 grudnia 1984
Ilustracja
Widok ogólny nekropolii
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Tatarska 8
Typ cmentarza wyznaniowy
Wyznanie islam
Stan cmentarza czynny
Powierzchnia cmentarza 1 ha
Data otwarcia 1867
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Muzułmański Cmentarz Tatarski
Ziemia52°15′11″N 20°57′54″E/52,253056 20,965000
Nagrobki na cmentarzu, po lewej grób Safar-Beka Malsaga

W lipcu 2014 cmentarz, razem z pięcioma innymi nekropoliami tworzącymi zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach, został uznany za pomnik historii[1].

HistoriaEdytuj

Muzułmański Cmentarz Tatarski został założony w 1867 po zamknięciu z powodu zapełnienia Muzułmańskiego Cmentarza Kaukaskiego przy ul. Młynarskiej, z inicjatywy warszawskiego imama Seifetdina Chosianowa Sinnajewa.

Pierwotnie miał powierzchnię około 0,5 ha, zaś obecnie zajmuje około 1 ha.

Początkowo byli na nim chowani głównie muzułmańscy żołnierze armii rosyjskiej stacjonujący w Warszawie. Później zaczęto grzebać tu innych muzułmanów. Jest on miejscem spoczynku polskich Tatarów, głównie wywodzących się z obszaru Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jeszcze pod koniec XIX w. cmentarz podzielony był na część dla bogatszych (na prawo od wejścia) i część dla biedniejszych (na lewo od wejścia)[2]. Potem ten podział zarzucono z inicjatywy warszawskiego imama[3]. Podczas I wojny światowej spoczęli tu zmarli w niemieckiej niewoli żołnierze rosyjscy wyznający islam. Cmentarz został zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej (w 1942 na teren cmentarza wjechały niemieckie czołgi i inne pojazdy pancerne kryjąc się przed radzieckim nalotem, w 1944 w rejonie Powązek trwały zacięte walki w czasie powstania warszawskiego).

Najstarsze zachowane nagrobki znajdują się obecnie na lewo od wejścia, przed budynkiem administracyjnym.

W 1984 nekropolia została wpisana do rejestru zabytków[4].

PochowaniEdytuj

Na cmentarzu zostało pochowanych wielu zasłużonych polskich muzułmanów, m.in.:

Groby symboliczneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lipca 2014 r. w sprawie uznania za pomnik historii „Warszawa – zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach” (Dz.U. z 2014 r. poz. 956)
  2. F.R., Wyznawcy Allaha, "Tygodnik Ilustrowany" 1892, nr 108, s. 52-54
  3. K. Mórawski, Przewodnik historyczny po cmentarzach warszawskich, Warszawa 1989, s. 136-137
  4. Zestawienie zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 grudnia 2019 r. Woj. mazowieckie (Warszawa). W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 63. [dostęp 2020-04-03].
  5. Zmarł dr Hussein Mohamed Hassan - Altair Agencja Lotnicza, www.altair.com.pl [dostęp 2020-04-13] (ang.).
  6. Hussein Mohamed Hassan (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2020-03-29].
  7. Odszedł Hassan Al-Zubaidi. - Państwo w Państwie, panstwowpanstwie.polsatnews.pl [dostęp 2020-04-13] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Karol Mórawski: Warszawskie cmentarze. Przewodnik historyczny. Warszawa: PTTK "Kraj", 1991, s. 149-152. ISBN 83-7005-333-5.
  • F.R., Wyznawcy Allaha, „Tygodnik Ilustrowany“ 1892, nr 108, s. 52-54.

Linki zewnętrzneEdytuj