Otwórz menu główne

Mychajło Kołodzinskyj

Mychajło Kołodzinskyj

Mychajło Kołodzinskyj ukr. Михайло Колодзінський, ps. „Huzar”, „Kum” (ur. 6 lipca 1902 we wsi Potoczyska, gmina Siemakowce powiatu horodeńskiego zm. 19 marca 1939 w Sołotwynie) – ukraiński działacz nacjonalistyczny, w 1939 dowódca Siczy Karpackiej.

ŻyciorysEdytuj

Syn Franciszka i Anny z Budżaków. Ojciec był Polakiem, Mychajło został ochrzczony w obrządku rzymskokatolickim[1].

Odbył służbę wojskową w Wojsku Polskim, ukończył szkołę podchorążych. Od 1928 studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1927 wstąpił do Ukraińskiej Organizacji Wojskowej, a następnie do Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.

W latach 1929-1932 był kilkakrotnie zatrzymywany i aresztowany przez władze polskie. W latach 1932-1933 był wojskowym referentem Krajowej Egzekutywy OUN na ziemie zachodnioukraińskie, przeszedł szkolenie wojskowe we Włoszech w obozie szkoleniowym ustaszów. Poznał tam Ante Pavelica. Aresztowany przez policję włoską, uwolniony dzięki zabiegom Jewhena Konowalca.

15 marca 1939 został mianowany komendantem Sztabu Sił Zbrojnych Karpato-Ukrainy. Po kilku dniach walk został schwytany przez Węgrów, i rozstrzelany wraz z adiutantem Zenonem Kossakiem.

PrzypisyEdytuj

  1. W wieku dwudziestu lat złożył deklarację o zmianie obrządku na greckokatolicki

PraceEdytuj

LiteraturaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj