Otwórz menu główne

Myrosław Siczynski

Ukrainiec, zabójca namiestnika Galicji Andrzeja Potockiego

Myrosław Siczynski, czasem Jan Andrzej Mirosław Siczyński, ukr. Мирослав Миколайович Січинський (ur. 11 października 1887 w Czernichowcach, zm. 16 marca 1979 w Westland) – ukraiński student Uniwersytetu Lwowskiego, członek Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej, zamachowiec.

Myrosław Siczynski
Мирослав Миколайович Січинський
Ilustracja
1909
Data i miejsce urodzenia 11 października 1887
Czernichowce, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 16 marca 1979
Westland, Michigan, USA
Zawód, zajęcie działacz polityczny
Narodowość ukraińska

ŻyciorysEdytuj

Urodził się jako najmłodsze z 14 dzieci grecko-katolickiego księdza, proboszcza i posła na Sejm Krajowy Galicji, Mykoły Siczynskiego i Ołeny. Był szwagrem Jewhena Łewyckiego, posła do Reichsratu Przedlitawii (parlamentu austriackiego) w Wiedniu.

Uczył się w gimnazjum w Stanisławowie. Podczas nauki szkolnej brał udział w życiu politycznym, prowadził odczyty. W 1904 brał udział w ukraińskiej manifestacji pod Namiestnictwem, wówczas został aresztowany i skazany na karę grzywny w wymiarze 25 koron. Został wtedy wydalony z gimnazjum, dzięki wstawiennictwu namiestnika został dopuszczony do zdawania matury. W 1905 ukończył ukraińskie gimnazjum w Przemyślu. Wstąpił na Uniwersytet Wiedeński, następnie podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Brał udział w życiu politycznym, m.in. miał odczyty w Akademickiej Hromadzie. Zwolennik Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej, jednocześnie przejawiał poglądy anarchistyczne, z tego względu został określony jako typ „radykała ruskiego”. Brał udział w zajściach na uniwersytecie i był aresztowany.

12 kwietnia 1908 we Lwowie, podczas audiencji w pałacu namiestnikowskim, zastrzelił z pistoletu namiestnika Galicji Andrzeja Potockiego, za co został skazany na karę śmierci. Wyrok został złagodzony przez cesarza do 20 lat więzienia[1]. W nocy 9 na 10 listopada 1911 Siczynski zbiegł z więzienia męskiego w Stanisławowie[2]. Udał się do Szwecji, a następnie w 1914 do USA, gdzie później prowadził działalność polityczną, zajmując stanowisko filosowieckie. Trzykrotnie odwiedzał Ukraińską SRR, zarówno w latach 30. (Połtawa), jak i 60. XX wieku (Lwów).

25 czerwca 2013 rada obwodu lwowskiego przyjęła uchwałę o upamiętnieniu czynu Mirosława Siczyńskiego, określonego jako bohaterski[3].

PrzypisyEdytuj

  1. „Kurjer Lwowski”, 1909-07-18. 
  2. Kronika. Ucieczka Siczynskiego. „Głos Rzeszowski”, s. 5, Nr 46 z 12 listopada 1911. 
  3. Na Lwiwszczyni ditej nawczatymut' herojicznomu czynu Siczynśkoho, jakyj zastreływ polśkoho namisnyka (ukr.). [dostęp 2014-12-28].

Bibliografia, linkiEdytuj