Myszokształtne

podrząd gryzoni

Myszokształtne[2] (Myomorphi) – infrarząd[3] ssaków z podrzędu Supramyomorpha w rzędzie gryzoni (Redentia), obejmujący dwie nadrodziny: skoczkowce (Dipodoidea) i myszowe (Muroidea), do których zalicza się około 25% wszystkich gryzoni[4]. Pierwotnie myszokształtne zamieszkiwały tereny Eurazji i Afryki, skąd zostały przywiezione do Ameryki i Australii. Pojawiły się prawdopodobnie w oligocenie.

Myszokształtne
Myomorphi[1]
Brandt, 1855
Ilustracja
Przedstawiciel infrarzędu – badylarka pospolita (Micromys minutus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Supramyomorpha
Infrarząd myszokształtne
Nadrodziny

zobacz opis w tekście

CharakterystykaEdytuj

Myszokształtne są ssakami, które mogą przystosować się do życia w każdym środowisku: prowadzą naziemny, półnadrzewny, także ziemno-wodny tryb życia, niektóre gatunki zamieszkują także miasta i inne skupiska ludzi. Żyją w norach, dziuplach, a nieliczne, np. badylarka pospolita budują nieduże gwiazda z roślin. Myszokształtne to nieduże zwierzęta, mierzące od 5 do około 50 cm długości i od kilku gramów do około 1,5 kg. Na ogół są roślinożerne, część jednak jest wszystkożerna lub drapieżna. W przypadku braku pożywienia zjadają swoje potomstwo. Posiadają w większości krótką sierść, ogon jest nagi, pokryty zrogowaciałymi łuskami, dłuższy od ciała. Ich przyśrodkowe i boczne mięśnie żwacze są przemieszczone do przodu ułatwiając żucie. Przyśrodkowy żwacz przechodzi przez oczodół, co jest rzadkie u ssaków.

SystematykaEdytuj

Do infrarzędu Myomorphi należą następujące nadrodziny[5][2]:

PrzypisyEdytuj

  1. Myomorphi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 229–284. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  3. G. D’Elía, P.-H. Fabre & E.P. Lessa. Rodent systematics in an age of discovery: Recent advances and prospects. „Journal of Mammalogy”. 100 (3), s. 852–871, 2019. DOI: 10.1093/jmammal/gyy179 (ang.). 
  4. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Suborder Myomorpha. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-08].
  5. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 26. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)