Otwórz menu główne

National Basketball Association Development League lepiej znana jako D-League, a obecnie NBA G League – oficjalnie popierana i kierowana przez NBA organizacja mającą na celu rozwój koszykówki.

NBA G League
NBA Development League (2005–2017)

National Basketball Development League (2001–2005)

Państwo  Stany Zjednoczone
Dyscyplina koszykówka
Data założenia 2001
Poprzednia nazwa NBA Development League
Przekształcona
na zawodową
2001
Nowa nazwa G-League
Partner TV ESPN, NBA TV, NBA TV Canada, Facebook Live, Twitch, Eleven Sports
Sponsor tytularny Gatorade
Rozgrywki
Liczba drużyn 26
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Greenville Groove
Obecny zwycięzca Raptors 905
Najwięcej zwycięstw Asheville Altitude, Rio Grande Valley Vipers, Santa Cruz Warriors (2)
Strona internetowa

Liga rozpoczęła działalność w sezonie 2001/2002 jako National Basketball Development League. Nazwa ligi zmieniła się latem 2005. Gra w niej wielu zawodników przed draftem do NBA lub ci, z których na razie zrezygnowano. W NBDL grało liczne grono zawodników NBA, takich jak: Marcin Gortat, Jeremy Lin, Matt Barnes, Rafer Alston, Chris Andersen, Jordan Farmar, Ramon Sessions, Devin Brown, Chuck Hayes, Bobby Simmons, Mikki Moore, Gerald Green, Danny Green, Ricky Davis, Damon Jones, C.J. Watson, Dahntay Jones, J.J. Barea, Jamario Moon, Martell Webster, Shannon Brown, Smush Parker, Brandon Bass, Von Wafer.

Powiązania zespołów z drużynami NBA – sezon 2015/16Edytuj

Nieistniejące / przeniesione zespołyEdytuj

Zespół Miasto Lata aktywności Powiązania z klubami NBA Nota
Albuquerque / New Mexico Thunderbirds Albuquerque, Nowy Meksyk 2005–2011 Cleveland Cavaliers, Dallas Mavericks, Indiana Pacers, Miami Heat, New Orleans Hornets, Orlando Magic, Philadelphia 76ers, Phoenix Suns, Sacramento Kings, Seattle SuperSonics, Utah Jazz Po przeniesieniu Canton Charge
Anaheim Arsenal Anaheim, Kalifornia 2006–2009 Atlanta Hawks, Los Angeles Clippers, Orlando Magic, Portland Trail Blazers Po przeniesieniu Springfield Armor
Arkansas RimRockers Little Rock, Arkansas 2004–2007 Atlanta Hawks, Cleveland Cavaliers, Memphis Grizzlies, Miami Heat, Toronto Raptors Zawieszony przez właścicieli
Asheville Altitude Asheville,Karolina Północna 2001–2005 Brak Po przeniesieniu Tulsa 66ers
(North) Charleston Lowgators Charleston, Karolina Południowa 2001–2004 Brak Po przeniesieniu Florida Flame
Colorado 14ers Broomfield, Kolorado 2006–2009 Denver Nuggets, New Jersey Nets, Toronto Raptors Po przeniesieniu Texas Legends
Columbus Riverdragons Columbus, Georgia 2001–2005 Brak Po przeniesieniu Austin Toros
Dakota Wizards Bismarck, Dakota Północna 2006–2012 Chicago Bulls, Golden State Warriors, Memphis Grizzlies, Washington Wizards Po przeniesieniu Santa Cruz Warriors
Fayetteville Patriots Fayetteville, Karolina Północna 2001–2006 Charlotte Bobcats, Detroit Pistons, New York Knicks Rozwiązany przez ligę
Florida Flame Fort Myers, Floryda 2004–2006 Boston Celtics, Miami Heat, Minnesota Timberwolves, Orlando Magic Rozwiązany przez właścicieli
Fort Worth Flyers Fort Worth, Teksas 2005–2007 Charlotte Bobcats, Dallas Mavericks, Golden State Warriors, Los Angeles Lakers, Philadelphia 76ers, Portland Trail Blazers Zawieszony przez właścicieli
Greenville Groove Greenville, Karolina Południowa 2001–2003 Brak Rozwiązany przez ligę
Huntsville Flight Huntsville, Alabama 2001–2005 Brak Po przeniesieniu Albuquerque Thunderbirds
Mobile Revelers Mobile, Alabama 2001–2003 Brak Rozwiązany przez ligę
Roanoke Dazzle Roanoke, Wirginia 2001–2006 New Jersey Nets, Philadelphia 76ers, Washington Wizards Rozwiązany przez ligę
Springfield Armor Springfield, Massachusetts 2009–2014 New Jersey/Brooklyn Nets, New York Knicks, Philadelphia 76ers Po przeniesieniu Grand Rapids Drive
Utah Flash Orem, Utah 2007–2011 Atlanta Hawks, Boston Celtics, Utah Jazz Po przeniesieniu Delaware 87ers

Rozwój ligiEdytuj

Rok Liczba zespołów Nowo powstałe zespoły Rozwiązane zespoły Zespoły dołączone z innych lig Powracające zespoły Zawieszone zespoły Zmiany nazw / relokacje zespołów
2001–02 8 Asheville Altitude
North Charleston Lowgators
Columbus Riverdragons
Fayetteville Patriots
Greenville Groove
Huntsville Flight
Mobile Revelers
Roanoke Dazzle
2002–03 8
2003–04 6 Greenville Groove
Mobile Revelers
Charleston Lowgators
2004–05 6 Charleston LowgatorsFlorida Flame
2005–06 8 Fort Worth Flyers Arkansas RimRockers Asheville AltitudeTulsa 66ers
Columbus RiverdragonsAustin Toros
Huntsville FlightAlbuquerque Thunderbirds
2006–07 12 Anaheim Arsenal
Los Angeles D-Fenders
Fayetteville Patriots
Roanoke Dazzle
Bakersfield Jam
Colorado 14ers
Dakota Wizards
Idaho Stampede
Sioux Falls Skyforce
Florida Flame
2007–08 14 Fort Wayne Mad Ants
Iowa Energy
Rio Grande Valley Vipers
Utah Flash
Florida Flame Arkansas RimRockers
Fort Worth Flyers
2008–09 16 Erie BayHawks
Reno Bighorns
2009–10 16 Maine Red Claws AnaheimSpringfield
ColoradoFrisco (będzie występować od sezonu 2010–11)
2010–11 16 Los Angeles D-Fenders Albuquerque ThunderbirdsNew Mexico Thunderbirds (zmiana hali)
2011–12 16 Los Angeles D-Fenders Utah Flash New Mexico ThunderbirdsCanton Charge
2012–13 16 Dakota WizardsSanta Cruz Warriors
2013–14 17 Utah FlashDelaware 87ers
2014–15 18 Westchester Knicks Austin TorosAustin Spurs
Tulsa 66ersOklahoma City Blue
Springfield ArmorGrand Rapids Drive

Finały NBDL / D-LeagueEdytuj

Sezon Mistrz Rezultat Finalista MVP
2001/02 Greenville Groove 2-0 North Charleston Lowgators
2002/03 Mobile Revelers 2-1 Fayetteville Patriots
2003/04 Asheville Altitude 108-106 (dogrywka) Huntsville Flight
2004/05 Asheville Altitude 90-67 Columbus Riverdragons
2005/06 Albuquerque Thunderbirds 119-108 Fort Worth Flyers
2006/07 Dakota Wizards 129-121 (dogrywka) Colorado 14ers
2007/08 Idaho Stampede 2–1 (89–95, 90–89, 108–101) Austin Toros
2008/09 Colorado 14ers 2–0 (136–131, 123–104) Utah Flash
2009/10 Rio Grande Valley Vipers 2–0 (124-107, 97-94) Tulsa 66ers
2010/11 Iowa Energy 2–1 (123–106, 122–141, 119–111) Rio Grande Valley Vipers
2011/12 Austin Toros 2–1 (101–109 (OT), 113–94, 122–110) Los Angeles D-Fenders
2012/13 Rio Grande Valley Vipers 2–0 (112–102, 102–91) Santa Cruz Warriors Glen Rice Jr. (Vipers)[2]
2013/14 Fort Wayne Mad Ants 2–0 (102–92, 119–113) Santa Cruz Warriors
2014/15 Santa Cruz Warriors 2–0 (119–115, 109–96) Fort Wayne Mad Ants Elliot Williams (Warriors)[3]
2015/16 Sioux Falls Skyforce 2–1 (104–99, 102–109, 91–63) Los Angeles D-Fenders Jarnell Stokes (Skyforce)[4]
2016/17 Raptors 905 2–1 (106–119, 95–85, 122–96) Rio Grande Valley Vipers Pascal Siakam (Raptors)[5]
2017/18 Austin Spurs (2) 2–0 (98-76) Raptors 905 Nick Johnson (Spurs)[6]

NagrodyEdytuj

MVPEdytuj

All-Star Game MVP'sEdytuj

Debiutanci RokuEdytuj

Obrońcy RokuEdytuj

Impact Players of the YearEdytuj

Nagroda fairplay/Jason Collier Sportsmanship AwardEdytuj

Największy postęp sezonuEdytuj

Trener Roku/Dennis Johnson Coach of the YearEdytuj

Menedżer Roku/Executive of the YearEdytuj

Development Champion AwardEdytuj

Nagroda przyznawana drużynie za najlepszy rozwój młodych zawodników.

PrzypisyEdytuj

  1. NBA D-League Franchise Map (ang.). dleague.nba.com. [dostęp 2016-02-01].
  2. Does it Make Sense For Knicks to Draft D-League Finals MVP Glen Rice Jr.? (ang.). knicksjournal.com. [dostęp 30 kwietnia 2015].
  3. Santa Cruz Warriors Win the 2015 NBA D-League Championship (ang.). nba.com. [dostęp 30 kwietnia 2015].
  4. Sioux Falls Skyforce Cap Historic Season with First NBA D-League Title (ang.). dleague.nba.com. [dostęp 2016-05-01].
  5. Toronto Raptors Assignee Pascal Siakam Named 2017 NBA D-League Finals MVP (ang.). dleague.nba.com. [dostęp 2017-04-28].
  6. Austin Spurs Win 2018 NBA G League Championship (ang.). nba.com. [dostęp 2018-04-20].

Linki zewnętrzneEdytuj