Otwórz menu główne

Nadieżda Andrejewna Durowa (ros. Надежда Андреевна Дурова, ur. 17 września 1783 w Jełabudze, zm. 2 kwietnia 1866 tamże) − rosyjska oficer, pierwsza w tej roli kobieta w Rosji, pisarka.

Nadieżda Andrejewna Durowa
Chevalier d'Éon
Ilustracja
Nadieżda Durowa w mundurze oficera
Data i miejsce urodzenia 17 września 1783
Jełabuga
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1866
Jełabuga
Zawód, zajęcie żołnierz, pisarka
Nadieżda Andrejewna Durowa
Надежда Андреевна Дурова
ilustracja
rotmistrz
Miejsce urodzenia Kijów
Miejsce śmierci Jełabuga
Przebieg służby
Lata służby 1812−1816
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy Francuska inwazja na Rosję

Durowa urodziła się w 1783. W 1812 zaciągnęła się do rosyjskiej armii jako Aleksander Sokołow, by walczyć przeciw francuskiej inwazji. Służbę pełniła do 1816, gdy opuściła ją w randze rotmistrza. Jej postać stała się słynna w całej Rosji, a odwaga została przez cesarza Aleksandra I nagrodzona Krzyżem św. Jerzego.

W 1836 opublikowała swoje wspomnienia Kawalerzysta-dziewica, do stworzenia których zachęcił ją poeta Aleksander Puszkin. Napisała także kilka powieści, m.in. postulujących równouprawnienie kobiet.

Linki zewnętrzneEdytuj