Otwórz menu główne

Nadzwyczajne obostrzenie kary – instytucja prawa karnego materialnego polegająca na wymierzeniu kary powyżej górnej lub dolnej granicy zagrożenia przewidzianego w sankcji za dane przestępstwo albo ograniczenia możliwości wyboru przez sąd rodzaju kary, gdy występują sankcje alternatywne.

W przeciwieństwie do nadzwyczajnego złagodzenia kary Kodeks karny przewiduje wyczerpujący katalog sytuacji, w których sąd może lub musi zastosować nadzwyczajne obostrzenie kary:

  1. sprawca przestępstwa popełnił je w warunkach recydywy specjalnej lub multirecydywy,
  2. sprawca z popełniania przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,
  3. sprawca popełnił przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
  4. sprawca popełnił występek o charakterze chuligańskim,
  5. sprawca popełnił przestępstwo o charakterze terrorystycznym
  6. sprawca wypadku drogowego był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo uciekł z miejsca zdarzenia (ten ostatni wypadek jest przez niektórych autorów uważany nie za nadzwyczajne obostrzenie kary, ale wręcz za oddzielny (kwalifikowany) typ czynu zabronionego).

BibliografiaEdytuj

  Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 1 sierpnia 2010. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.