Najsłabsze ogniwo

polski teleturniej

Najsłabsze ogniwopolski teleturniej prowadzony przez Kazimierę Szczukę i emitowany na antenie TVN od 1 marca 2004 do 26 stycznia 2006[1], oparty na brytyjskim formacie Weakest Link na licencji BBC Worldwide.

Najsłabsze ogniwo
Nazwa formatu The Weakest Link
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Kazimiera Szczuka
Data premiery 1 marca 2004
Lata emisji 2004–2006
Pora emisji poniedziałek–piątek 17.05 (1–2)
poniedziałek–czwartek 20.10 (3–4)
Liczba odcinków (liczba sezonów) ok. 190 (4 serie)
Czas trwania odcinka ok. 45 minut
Format nadawania 4:3
Produkcja
Produkcja Grupa TVN
Reżyseria Maciej Świerzawski
Stacja telewizyjna TVN
Strona internetowa
Mapa państw, posiadających własną wersję programu (stan na 2006 rok)

Średnia oglądalność wyniosła 1,5 mln widzów. Najchętniej oglądane odcinki gromadziły 3 miliony widzów.

Zasady programuEdytuj

W każdym odcinku udział brało ośmioro uczestników, którzy grali jako jeden zespół, żeby mogli wygrać maksymalnie 27 000 zł. W każdej rundzie uczestnicy musieli odpowiedzieć na określoną liczbę pytań w wyznaczonym czasie, by wygrać 3000 zł. Najłatwiejszym sposobem było utworzenie łańcucha 8 poprawnych odpowiedzi, jednak łatwo go było zerwać – po każdej błędnej odpowiedzi pieniądze z tego łańcucha przepadały. Jednakże, jeżeli uczestnik powiedział słowo bank, zanim usłyszał pytanie, uzbierane pieniądze zapisywane były na koncie drużyny, ale wtedy gracze rozpoczynali nowy łańcuch, od zera. Ponadto tylko pieniądze wpłacone do banku powiększały wygraną.

Pierwsza runda trwała 2,5 minuty, a każda następna o 10 sekund mniej. Po każdej rundzie uczestnicy decydowali o tym, kogo wyeliminują jako tytułowe „najsłabsze ogniwo”. W tym celu każdy wypisywał imię osoby, którą chce wyeliminować z dalszej gry. Widzowie przed poznaniem decyzji graczy dowiadują się, kto według statystyk odpowiadał w danej rundzie najlepiej, a kto najsłabiej. W przypadku remisu (sytuacja, w której dwoje lub więcej zawodników otrzymało taką samą liczbę głosów) o tym, kto odpadał, decydował gracz, który odpowiadał najlepiej w danej rundzie. Po każdej rundzie prowadząca wdawała się w rozmowę z poszczególnymi graczami, pytając ich o motywy wskazania danej osoby oraz wytyka im błędy w odpowiedziach, nierzadko komentując je w sarkastyczny, a nawet obraźliwy sposób. W ostatniej rundzie (z dwojgiem graczy) uzbierana kwota była mnożona przez 3, a maksymalna kwota do wygrania wynosiła wówczas 9000 zł.

FinałEdytuj

W finale brało udział dwoje zawodników, którzy odpowiadali na pytania na przemian (jak w rzutach karnych w piłce nożnej). Osoba, która udzieliła najwięcej poprawnych odpowiedzi, wygrywała zdobyte przez drużynę pieniądze. W przypadku remisu zwycięzca wyłaniany był w dogrywce – rozstrzygnięciem była sytuacja, gdzie w danej parze pytań jeden uczestnik odpowiedział prawidłowo, a drugi się pomylił (nastąpiła tzw. nagła śmierć).

Drzewko pieniędzyEdytuj

  • 3000 zł
  • 2400 zł
  • 1800 zł
  • 1300 zł
  • 900 zł
  • 600 zł
  • 300 zł
  • 100 zł

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj