Otwórz menu główne

Nathalie Tauziat

tenisistka francuska

Nathalie Tauziat (ur. 17 października 1967 w Bangi, Republika Środkowoafrykańska) – tenisistka francuska, finalistka Wimbledonu w grze pojedynczej, zdobywczyni Pucharu Federacji.

Natalie Tauziat
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 17 października 1967
Bangui
Wzrost 165
Masa ciała 63
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1985
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 8 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (8 maja 2000)
Australian Open 4R (1993)
Roland Garros QF (1991)
Wimbledon F (1998)
US Open QF (2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 25 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (8 października 2001)
Australian Open 3R (1993)
Roland Garros SF (1990, 1994, 1997, 1999, 2000)
Wimbledon SF (2001)
US Open F (2001)

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Praworęczna zawodniczka, z klasycznym jednoręcznym bekhendem, prezentowała ofensywny styl „serwis-wolej”. Najlepsze wyniki, w tym finał wielkoszlemowy i awans do czołowej dziesiątki rankingu, osiągnęła po ukończeniu 30. roku życia.

Pierwszy turniej w grze pojedynczej wygrała w 1990 w Bajonnie, pokonując w finale Niemkę Anke Huber. W 1991 na kortach im. Rolanda Garrosa (French Open) była w ćwierćfinale (pierwszy awans do tej rundy w Wielkim Szlemie). W latach 1990-1993 regularnie kończyła sezony w najlepszej dwudziestce na świecie i występowała w turnieju Masters (WTA Tour Championships). W 1995 wygrała swój pierwszy turniej na nawierzchni trawiastej, w angielskim Eastbourne.

Po kilku latach słabszych wyników (chociaż wciąż pozostawała w najlepszej setce rankingu) w 1997 zaliczyła swój drugi ćwierćfinał na Wimbledonie (poprzedni w 1992); awans do ćwierćfinału nastąpił w niecodziennych okolicznościach. W meczu przeciwko rodaczce Sandrine Testud miała w trzecim secie do obrony dwie piłki meczowe, gdy rywalizację przerwał deszcz; po wznowieniu gry Tauziat wygrała cztery piłki z rzędu, a następnie cały zacięty pojedynek 4:6, 7:5, 12:10. Udana dalsza część sezonu pozwoliła Francuzce wrócić do najlepszej dwudziestki i po kilkuletniej przerwie awansować do turnieju Masters, w którym pokonała dwie znacznie wyżej notowane rywalki – Amandę Coetzer z RPA i Ivę Majoli z Chorwacji (aktualną mistrzynię French Open), docierając do półfinału. Przyczyniła się również do pierwszego triumfu Francji w Pucharze Federacji, pozostając niepokonana w 1997 w meczach pucharowych zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej; w meczu I rundy przeciwko Japonii ustanowiła rekord – pokonała Naoko Sawamatsu 7:5, 4:6, 17:15, a decydujący set, a także cały mecz były najdłuższe w historii Pucharu Federacji (w singlu)[1].

Rok 1998 przyniósł największy sukces w karierze Nathalie Tauziat. W swoim czterdziestym trzecim starcie w turnieju wielkoszlemowym dotarła do finału Wimbledonu, pokonując po drodze m.in. rodaczkę Julie Halard-Decugis, Brytyjkę Samanthę Smith, rozstawioną z dwójką Amerykankę Lindsay Davenport i w półfinale po zaciętym pojedynku Białorusinkę Natallę Zwierawą. W decydującym meczu nie sprostała innej weterance, Czeszce Janie Novotnej, 4:6, 6:7. W dalszej części sezonu była jeszcze m.in. w IV rundzie US Open, gdzie Davenport wzięła rewanż. Jesienią 1998 w serii halowych turniejów europejskich była kolejno w półfinale Pucharu Wielkiego Szlema (ponownie pokonała Davenport, uległa Venus Williams), ćwierćfinale w Filderstadt (porażka z Davenport), półfinale w Zurychu (porażka z V. Williams), półfinale w Luksemburgu (porażka z Silvią Fariną), finale w Lipsku (porażka ze Steffi Graf), półfinale w Filadelfii (ponownie porażka z Graf) i ćwierćfinale WTA Tour Championships (porażka z Davenport). Wyniki te zapewniły jej pierwszy w karierze awans do czołowej dziesiątki rankingu światowego.

Kontynuowała udane występy w kolejnych sezonach. W 1999 wygrała dwa turnieje, w tym zaliczaną do tzw. Tier I (najwyższej kategorii po Wielkim Szlemie) imprezę w Moskwie. Przegrała w dwóch finałach turniejowych na trawie (Birmingham z Halard-Decugis, Eastbourne ze Zwierawą), a w ćwierćfinale Wimbledonu uległa Mirjanie Lučić. Na koniec sezonu 1999 po raz drugi w karierze osiągnęła półfinał Masters. W 2000 osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu – nr 3, m.in. dzięki wygranej w halowym turnieju w Paryżu, gdzie w finale pokonała Serenę Williams. Była też w ćwierćfinale US Open, pokonując po drodze – po raz pierwszy w karierze – utytułowaną Hiszpankę Arantxę Sánchez Vicario.

W 2001 wygrała turniej w Birmingham[2]. Była także – po raz piąty w karierze – w ćwierćfinale Wimbledonu, również jako najstarsza wielkoszlemowa ćwierćfinalistka od czasu Navrátilovej. Jako jedenasta zawodniczka w historii przekroczyła liczbę 600 zwycięstw w cyklu zawodowym. Zapewniła sobie także dziewiąty udział w turnieju Masters, po którym zdecydowała się zakończyć karierę singlową[3].

W 2002 kontynuowała jeszcze występy w wybranych turniejach deblowych. W październiku 2001 osiągnęła najwyższy ranking deblowy (nr 3 na świecie). Łącznie w karierze wygrała 25 turniejów deblowych, wystąpiła w siedmiu edycjach deblowego Masters (osiągając finały w 1997 i 1998). W początkowej fazie kariery tworzyła parę z Isabelle Demongeot, później głównie z Alexandrą Fusai. W grze mieszanej osiągnęła ćwierćfinał US Open w 1997, w parze z Kanadyjczykiem Danielem Nestorem.

W reprezentacji narodowej w Pucharze Federacji występowała w latach 1985-2001; wygrała 33 pojedynki, przegrała 21. Ponadto reprezentowała barwy Francji na trzech olimpiadach – Seul 1988, Barcelona 1992 i Atlanta 1996.

Oprócz bogatej, wieloletniej kariery Nathalie Tauziat znana była z protestu, jaki zgłosiła wobec głośnego stękania na korcie liderki tenisa światowego na początku lat 90.Moniki Seles[4]. Już pod koniec kariery Tauziat zdecydowanie krytykowała zainteresowanie mediów osobą Anny Kurnikowej, kreujące Kurnikową na ikonę popkultury bez względu na średnie (w grze pojedynczej) osiągnięcia sportowe.

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 22 (8-14)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 17 lipca 1988 Nicea Ceglana   Sandra Cecchini 5:7, 4:6
Finalistka 2. 28 sierpnia 1988 Mahwah Twarda   Steffi Graf 0:6, 1:6
Finalistka 3. 11 lutego 1990 Wichita Twarda   Dianne Van Rensburg 6:2, 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 1. 30 września 1990 Bayonne Dywanowa   Anke Huber 6:3, 7:6
Finalistka 4. 13 października 1991 Zurich Dywanowa   Steffi Graf 4:6, 4:6
Finalistka 5. 29 marca 1992 San Antonio Twarda   Martina Navrátilová 2:6, 1:6
Finalistka 6. 4 października 1992 Bayonne Dywanowa   Manuela Maleewa 7:6, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 7 listopada 1993 Quebec Dywanowa   Katerina Maleewa 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 3. 25 czerwca 1995 Eastbourne Trawiasta   Chanda Rubin 3:6, 6:0, 7:5
Finalistka 7. 16 czerwca 1996 Birmingham Trawiasta   Meredith McGrath 6:2, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 16 czerwca 1997 Birmingham Trawiasta   Yayuk Basuki 2:6, 6:2, 6:2
Finalistka 8. 19 października 1997 Zurich Twarda   Lindsay Davenport 6:7, 5:7
Finalistka 9. 9 listopada 1997 Chicago Dywanowa   Lindsay Davenport 0:6, 5:7
Finalistka 10. 5 lipca 1998 Wimbledon Trawiasta   Jana Novotná 4:6, 6:7
Finalistka 11. 8 listopada 1998 Lipsk Dywanowa   Steffi Graf 3:6, 4:6
Finalistka 12. 13 czerwca 1999 Birmingham Trawiasta   Julie Halard-Decugis 2:6, 6:3, 4:6
Finalistka 13. 19 czerwca 1999 Eastbourne Trawiasta   Natalla Zwierawa 6:0, 5:7, 3:6
Zwyciężczyni 5. 24 października 1999 Moskwa Dywanowa   Barbara Schett 2:6, 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 6. 7 listopada 1999 Lipsk Twarda   Květa Hrdličková 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 7. 13 lutego 2000 Paryż Dywanowa   Serena Williams 7:5, 6:2
Finalistka 14. 24 lutego 2001 Dubaj Twarda   Martina Hingis 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 8. 17 czerwca 2001 Birmingham Trawiasta   Miriam Oremans 6:3, 7:5

Gra podwójna 58 (25-33)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 4 października 1987 Paryż Ceglana   Isabelle Demongeot   Sandra Cecchini
  Sabrina Goleš
1:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 2. 15 maja 1988 Berlin Ceglana   Isabelle Demongeot   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:2, 4:6, 6:4
Finalistka 1. 11 lipca 1988 Nicea Ceglana   Isabelle Demongeot   Catherine Suire
  Catherine Tanvier
4:6, 6:4, 2:6
Zwyciężczyni 3. 23 października 1988 Zurich Dywanowa   Isabelle Demongeot   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:3, 6:3
Finalistka 2. 30 października 1988 Brighton Dywanowa   Isabelle Demongeot   Lori McNeil
  Betsy Nagelsen
6:7, 6:2, 6:7
Zwyciężczyni 4. 7 maja 1989 Hamburg Ceglana   Isabelle Demongeot   Jana Novotná
  Helena Suková
Walkower
Finalistka 3. 22 października 1989 Zurich Dywanowa   Isabelle Demongeot   Jana Novotná
  Helena Suková
3:6, 6:3, 4:6
Finalistka 4. 18 lutego 1990 Chicago Dywanowa   Arantxa Sánchez Vicario   Martina Navratilova
  Anne Smith
7:6, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 28 października 1990 Brighton Dywanowa   Helena Suková   Jo Durie
  Natalla Zwierawa
6:1, 6:4
Finalistka 5. 28 kwietnia 1991 Barcelona Ceglana   Judith Wiesner   Martina Navratilova
  Arantxa Sánchez Vicario
1:6, 6:4, 1:6
Finalistka 6. 4 sierpnia 1991 San Diego Twarda   Gigi Fernández   Jill Hetherington
  Kathy Rinaldi
4:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 6. 28 września 1991 Bayonne Dywanowa   Patricia Tarabini   Rachel McQuillan
  Catherine Tanvier
6:3, krecz
Finalistka 7. 26 kwietnia 1992 Barcelona Ceglana   Judith Wiesner   Conchita Martínez
  Arantxa Sánchez Vicario
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 7. 16 stycznia 1993 Melbourne Twarda   Nicole Provis   Cammy MacGregor
  Shaun Stafford
1:6, 6:3, 6:3
Finalistka 8. 7 listopada 1993 Quebec Dywanowa   Katerina Maleewa   Katrina Adams
  Manon Bollegraf
4:6, 4:6
Finalistka 9. 24 kwietnia 1994 Barcelona Ceglana   Julie Halard   Larysa Sawczenko
  Arantxa Sánchez Vicario
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 8. 14 sierpnia 1994 Oakland Twarda   Julie Halard-Decugis   Jana Novotná
  Lisa Raymond
6:1, 0:6, 6:1
Zwyciężczyni 9. 6 listopada 1994 Quebec Dywanowa   Elna Reinach   Chanda Rubin
  Linda Wild
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 10. 26 lutego 1995 Linz Dywanowa   Meredith McGrath   Iva Majoli
  Petra Schwarz
6:1, 6:2
Finalistka 10. 18 lutego 1996 Paryż Dywanowa   Julie Halard-Decugis   Jana Novotná
  Kristie Boogert
4:6, 3:6
Finalistka 11. 16 marca 1996 Indian Wells Twarda   Julie Halard-Decugis   Chanda Rubin
  Brenda Schultz
1:6, 4:6
Finalistka 12. 16 czerwca 1996 Birmingham Trawiasta   Lori McNeil   Elizabeth Smylie
  Linda Wild
3:6, 6:3, 1:6
Zwyciężczyni 11. 6 października 1996 Lipsk Dywanowa   Kristie Boogert   Miriam Oremans
  Sabine Appelmans
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 12. 27 października 1996 Luksemburg Dywanowa   Kristie Boogert   Barbara Rittner
  Dominique Monami
2:6, 6:4, 6:2
Finalistka 13. 10 listopada 1996 Oakland Dywanowa   Irina Spîrlea   Lindsay Davenport
  Mary Joe Fernández
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 13. 16 lutego 1997 Linz Dywanowa   Chanda Rubin   Eva Melicharová
  Helena Vildová
4:6, 6:3, 6:1
Finalistka 14. 15 marca 1997 Indian Wells Twarda   Lisa Raymond   Lindsay Davenport
  Natalla Zwierawa
3:6, 2:6
Finalistka 15. 15 czerwca 1997 Birmingham Trawiasta   Alexandra Fusai   Katrina Adams
  Łarysa Neiland
2:6, 3:6
Finalistka 16. 24 sierpnia 1997 Atlanta Twarda   Alexandra Fusai   Nicole Arendt
  Manon Bollegraf
7:6, 3:6, 2:6
Finalistka 17. 26 października 1997 Quebec Dywanowa   Alexandra Fusai   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
4:6, 7:5, 5:7
Zwyciężczyni 14. 9 listopada 1997 Chicago Dywanowa   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Monica Seles
6:3, 6:2
Finalistka 18. 23 listopada 1997 Nowy Jork Dywanowa   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Jana Novotná
7:6, 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 15. 1 marca 1998 Linz Dywanowa   Alexandra Fusai   Anna Kurnikowa
  Łarysa Neiland
6:3, 3:6, 6:4
Finalistka 19. 15 marca 1998 Indian Wells Twarda   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Natalla Zwierawa
4:6, 6:2, 4:6
Finalistka 20. 17 maja 1998 Berlin Ceglana   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Natalla Zwierawa
3:6, 0:6
Zwyciężczyni 16. 24 maja 1998 Linz Ceglana   Alexandra Fusai   Yayuk Basuki
  Caroline Vis
6:4, 6:3
Finalistka 21. 9 sierpnia 1998 San Diego Twarda   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Natalla Zwierawa
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 17. 30 sierpnia 1998 New Haven Twarda   Alexandra Fusai   Jana Novotná
  Mariaan de Swardt
6:1, 6:0
Finalistka 22. 22 listopada 1998 Nowy Jork Dywanowa   Alexandra Fusai   Lindsay Davenport
  Natalla Zwierawa
7:6(6), 5:7, 3:6
Zwyciężczyni 18. 14 lutego 1999 Prościejów Dywanowa   Alexandra Fusai   Květa Hrdličková
  Helena Vildová
3:6, 6:2, 6:1
Finalistka 23. 21 lutego 1999 Hanower Twarda   Alexandra Fusai   Serena Williams
  Venus Williams
7:5, 2:6, 2:6
Finalistka 24. 9 maja 1999 Rzym Ceglana   Alexandra Fusai   Martina Hingis
  Anna Kurnikowa
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 19. 16 maja 1999 Berlin Ceglana   Alexandra Fusai   Jana Novotná
  Patricia Tarabini
6:3, 7:5
Finalistka 25. 22 maja 1999 Strasburg Ceglana   Alexandra Fusai   Ai Sugiyama
  Jelena Lichowcewa
6:2, 6:7, 1:6
Finalistka 26. 17 października 1999 Zurich Dywanowa   Natalla Zwierawa   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
2:6, 2:6
Finalistka 27. 5 lutego 2000 Tokio Dywanowa   Alexandra Fusai   Martina Hingis
  Mary Pierce
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 20. 24 czerwca 2000 Eastbourne Trawiasta   Ai Sugiyama   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
2:6, 6:3, 7:6
Zwyciężczyni 21. 20 sierpnia 2000 Montreal Twarda   Martina Hingis   Julie Halard-Decugis
  Ai Sugiyama
6:3, 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 22. 1 października 2000 Luksemburg Twarda   Alexandra Fusai   Ljubomira Baczewa
  Cristina Torrens Valero
6:3, 7:6
Finalistka 28. 22 października 2000 Linz Twarda   Ai Sugiyama   Amélie Mauresmo
  Chanda Rubin
4:6, 4:6
Finalistka 29. 11 lutego 2001 Paryż Twarda   Kimberly Po   Virginie Razzano
  Iva Majoli
2:6, 1:6
Finalistka 30. 18 lutego 2001 Nicea Twarda   Kimberly Po   Émilie Loit
  Anne-Gaëlle Sidot
6:1, 2:6, 0:6
Zwyciężczyni 23. 1 kwietnia 2001 Miami Twarda   Arantxa Sánchez Vicario   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
6:0, 6:4
Finalistka 31. 17 czerwca 2001 Birmingham Trawiasta   Kimberly Po   Jelena Lichowcewa
  Cara Black
1:6, 1:6
Zwyciężczyni 24. 12 sierpnia 2001 Los Angeles Twarda   Kimberly Po   Nicole Arendt
  Caroline Vis
6:3, 7:5
Finalistka 32. 9 września 2001 US Open Twarda   Kimberly Po   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
2:6, 7:5, 5:7
Zwyciężczyni 25. 30 września 2001 Lipsk Twarda   Jelena Lichowcewa   Květa Peschke
  Barbara Rittner
6:4, 6:2
Finalistka 33. 16 czerwca 2002 Birmingham Trawiasta   Kimberly Po   Shinobu Asagoe
  Els Callens
4:6, 3:6

PrzypisyEdytuj

  1. Rekordy Pucharu Federacji (pol.). tenisbet.pl. [dostęp 2012-08-07].
  2. Triumf Tauziat w Birmingham (pol.). sport.wp.pl, 2001.06.18. [dostęp 2012-08-07].
  3. Nathalie Tauziat (ang.). W: Wimbledon [on-line]. asapsports.com, 2001-06-26. [dostęp 2012-08-07].
  4. All Not Quiet On Seles Grunt. „Sarasota Herald-Tribune”, s. 39, 1992-07-02. OCLC 51645638 (ang.). [dostęp 2012-08-07]. 

BibliografiaEdytuj