Otwórz menu główne

Nedjeljko Mihanović

chorwacki pisarz, literaturoznawca, nauczyciel akademicki i polityk

Nedjeljko Mihanović (ur. 21 sierpnia 1937 w miejscowości Sitno Donje[1]) – chorwacki pisarz, literaturoznawca, nauczyciel akademicki i polityk, w 1992 minister edukacji i kultury, parlamentarzysta, w latach 1994–1995 przewodniczący Zgromadzenia Chorwackiego.

Nedjeljko Mihanović
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1930
Sitno Donje
Przewodniczący Zgromadzenia Chorwackiego
Okres od 1994
do 1995
Przynależność polityczna HDZ
Poprzednik Stjepan Mesić
Następca Vlatko Pavletić

ŻyciorysEdytuj

Kształcił się w Splicie, w 1958 ukończył studia na Uniwersytecie w Zagrzebiu. W tym samym roku podjął pracę w instytucie literatury Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki (HAZU). W drugiej połowie lat 60. wykładał na Uniwersytecie Hamburskim. W 1975 doktoryzował się na macierzystym wydziale w Zagrzebiu na podstawie pracy poświęconej twórczości Vladimira Nazora. Kontynuował swoją pracę w HAZU, w 1980 uzyskał statu członka tej akademii. W 1967 dołączył do chorwackiego stowarzyszenia pisarzy[1]. W pracy badawczej zajmował się głównie literaturą chorwacką, przygotowywał wydania krytyczne dzieł chorwackich twórców. Publikował także własne pozycje książkowe[1].

W 1989 dołączył do Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ)[1]. W latach 90. był członkiem chorwackiego parlamentu. W 1992 zajmował stanowisko ministra edukacji i kultury, w latach 1994–1995 stał na czele Zgromadzenia Chorwackiego[2]. Pod koniec lat 90. był redaktorem naczelnym periodyku „Državnost”, doradcą prezydenta Franja Tuđmana i przewodniczącym państwowej komisji do spraw relacji ze wspólnotami religijnymi[1].

Odznaczony m.in. Wielkim Orderem Króla Petara Krešimira IV oraz Orderem Chorwackiej Jutrzenki[1].

PrzypisyEdytuj