Otwórz menu główne

Nefon II (patriarcha Konstantynopola)

Nefon II (gr. Νήφων Β΄, zm. 11 sierpnia 1508) – ekumeniczny patriarcha Konstantynopola w latach 1486–1488, 1497–1498 i na krótko w 1502 roku.

Nefon II
Kraj działania imperium osmańskie
patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania 1486–1488, 1497–1498, 1502
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Wybór patriarchy 1486, 1497, 1502

Urodził się na Peloponezie. Przez jakiś czas przebywał na Górze Athos. Był też metropolitą Salonik. W 1486 został wybrany patriarchą Konstantynopola wsparty finansowo przez bogatych władców Wołoszczyzny. Po osiemnastu miesiącach został zesłany na jedną z wysp na Morzu Czarnym. W 1497 został wybrany po raz drugi, ponownie za łapówkę zapłacona przez hospodara Wołoszczyzny. Jego panowanie trwało tylko do sierpnia 1498 roku. wtedy został ponownie obalony. Na tron wstąpił wtedy Joachim I poparty łapówką króla Gruzji Konstantyna II. Został zesłany do Adrianopola. Został jednak wykupiony przez hospodara Wołoszczyzny. W latach 1503–1505 faktycznie sprawował władzę nad tamtejszym kościołem. Po raz trzeci został wybrany Święty Synod w Konstantynopolu, ale odmówił przyjęcia nominacji. Powrócił na Górę Athos, gdzie zmarł 11 sierpnia 1508. Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym. Jego święto jest 11 sierpnia.

BibliografiaEdytuj

  • Anthony Bryer, Świat prawosławnych Rzymian (1393–1492) [w:] Bizancjum 1024–1492, t. 2, red. Jonathan Shepard, przeł. Jolanta Kozłowska, Robert Piotrowski, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2015, s. 325–347.
  • Venance Grumel, Traité d'études byzantines, t. 1: La chronologie, Paris: Presses universitaires de France 1958, s. 437.
  • Steven Runciman, Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.