Otwórz menu główne

Nektanebo II, także Neferheruenhebit[1] (360-342 p.n.e.) – władca starożytnego Egiptu – trzeci i ostatni faraon XXX dynastii, syn Czahapimu, bratanek Tachosa. Ostatni rodzimy władca Egiptu.[1]

Nektanebo II
ilustracja
faraon Egiptu
Okres od 360 p.n.e.
do 342 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia XXX dynastia
Ojciec Czahapimu

Dojście do władzyEdytuj

Podczas wyprawy wojennej Tachosa do Azji młody Naktenebo wybrał się razem z nim. Dowodził wtedy oddziałami rodzimymi. Czahapim wezwał jednak syna do siebie, zdradzając brata. Doprowadził do przewrotu i obalił Tachosa, osadzając na tronie własnego syna.[1] Dzięki wsparciu oddziałów najemników greckich pod wodzą Agesilaosa ze Sparty Naktenebo II pokonał nieznanego z imienia pretendenta do tronu z Mendes.

PanowanieEdytuj

W trakcie swego panowania podjął wiele inicjatyw budowlanych[2] w Delcie Nilu.

Pierwsze 10 lat jego rządów upłynęło spokojnie. Jednak na przełomie 351/350 p.n.e. król Persji Artakserkses III Ochos podjął kolejną próbę podbicia Egiptu i został odparty przez wojska Nektanebo m.in. dzięki zarazie, która zdziesiątkowała wojska najeźdźców. To niepowodzenie władcy perskiego spowodowało secesję Fenicji i Cypru od Persji i zawarcie przez te kraje przymierza z Egiptem. Jednak ze względu na trudną sytuację gospodarczą i polityczną Nektanebo mógł udzielić sojusznikom tylko ograniczonego poparcia. Doprowadziło to do katastrofy. Do 343 p.n.e. Persowie odzyskali odłączone terytoria, a następnie liczącą 300 000 żołnierzy armią uderzyli na Egipt i pokonali wojska Nektanebo, opanowując Deltę, a następnie cały Górny i Dolny Egipt. Sam faraon ratował się ucieczką do Dolnej Nubii.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Filip Taterka, Najwybitniejsi władcy Egiptu. W porządku chronologicznym, wybór autorski, „Pomocnik historyczny” (3/2018), 2018, ISSN 2391-7717.
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna. Starożytny Egipt. Grecja i świat helleński. T. 3. Mediasat Poland sp. z o.o., 2007, s. 42. ISBN 978-84-9819-810-2.